Czarny Trójkąt Bianka Kunicka

Książka

Czy potraficie sobie wyobrazić taką scenę? Duży koszyk pełen starannie zwiniętych w kłębki włóczek, z których babcia lub mama robi na drutach sweter, ciepłą czapkę czy szalik. I… nagle do pokoju wpada złotooki, rudy Egon, czyli nasz siedmiomiesięczny kotek, a wraz z nim dwóch pomocników: Konstanty i Lesio (tak, ten imiennik bohatera komedii Joanny Chmielewskiej). Po otwarciu oczu już wiesz, co się stało. Widzisz „piorun” w swoich oczach i iskierki w ślepiach trzech czortów… Dlaczego o tym piszę? Książka Bianki Kunickiej wcale nie jest wesoła, by opatrywać ją takim wstępem, ale bez wątpienia jest zaplątana niczym te motki wełny w kocich pazurach. Czy to zarzut? Skądże. Zastanawiam się jednak, jak wiele można pomieścić w jednej, wcale nie obszernej książce i to wszystko z sensem – tak, by dało się to „poegonowe” kłębowisko ostatecznie rozplątać. Choć kłębki po tej operacji będą już inne, to zakończą się dziwnym i niespodziewanym happy endem. Czego tu nie ma! Wojna i obóz koncentracyjny, losy Żydówki i przyobozowy dom publiczny. Czasy współczesne, w których główna bohaterka chce dociec swoich korzeni i odkryć, kim była wspomniana Zuzanna. Pojawia się mnóstwo postaci historycznych, żydowskie i germańskie tajemnice, zwidy, zmory, dybuki oraz tajemnica Kluczy Salomona. Mamy Lebensborn, gdzie „uszlachetniano” niemiecką rasę, miłość homoseksualną w czasach hitlerowskich Niemiec, pogardę dla kobiet i ich cierpienie. Do tego sobowtóry, morderstwa, niebinarność syna i tajemniczy Zygfryd. I co wy na to? Ja usiadłem w kąciku i powoli, nitka po nitce, zwijałem te kłębki. Czasami trzeba było się natrudzić i mocno je między sobą przeplatać, ale Bianka Kunicka tak zgrabnie prowadzi fabułę, że ze spokojem można za nią podążać w tym procesie. A kiedy wszystko jest już rozplątane, nadchodzi zakończenie – tak bardzo zaskakujące, że… po prostu zapraszam do lektury.

„Czarny trójkąt” Bianki Kunickiej to poruszająca, wielowymiarowa powieść obyczajowo-historyczna z elementami psychologicznymi, mistycznymi i dramatycznymi, która dotyka tematów trudnych, bolesnych i niezwykle ważnych. To historia o kobietach, traumach przekazywanych z pokolenia na pokolenie, poszukiwaniu własnej tożsamości oraz sile miłości i człowieczeństwa w świecie pełnym okrucieństwa, uprzedzeń i przemocy. Autorka stworzyła opowieść emocjonalną, przejmującą i skłaniającą do refleksji, która pozostaje w pamięci jeszcze długo po zakończeniu lektury. Bianka Kunicka posługuje się stylem bardzo dojrzałym, obrazowym i pełnym emocjonalnej wrażliwości. Jej narracja jest płynna, ale jednocześnie intensywna w przekazie – autorka nie boi się trudnych tematów i pokazuje je w sposób szczery, momentami wręcz brutalny, jednak nigdy przesadzony. W książce wyraźnie wyczuwalna jest ogromna empatia wobec bohaterów, szczególnie kobiet, których doświadczenia stają się osią całej historii. Styl Kunickiej potrafi być subtelny i poetycki, by za chwilę uderzyć czytelnika mocnym, emocjonalnym przekazem. Dzięki temu powieść wywołuje wiele skrajnych emocji – od smutku, żalu i gniewu po wzruszenie, współczucie i nadzieję. Fabuła „Czarnego trójkąta” rozgrywa się na dwóch płaszczyznach czasowych – współczesnej oraz tej sięgającej czasów nazizmu i holokaustu. Autorka sprawnie przeplata teraźniejszość z przeszłością, pokazując, jak wydarzenia wojenne wpływają na kolejne pokolenia kobiet i ich życie emocjonalne. Motyw nieprzepracowanej traumy wojennej odgrywa tutaj niezwykle ważną rolę. Bohaterowie noszą w sobie ciężar historii swoich matek i babć, a dawne doświadczenia wciąż odciskają piętno na ich relacjach, poczuciu własnej wartości i zdolności do kochania. To również opowieść o poszukiwaniu prawdy i własnej tożsamości, o potrzebie akceptacji oraz o walce z uprzedzeniami wobec szeroko rozumianej inności. Bohaterowie tej powieści są bardzo wyraziści i wielowymiarowi. Każda z postaci wnosi do historii własny ból, tajemnice i emocjonalny ciężar. Kobiety przedstawione przez autorkę są silne, choć często poranione przez życie i historię. Ich doświadczenia pokazują, jak wiele można poświęcić z miłości, ale również jak destrukcyjny potrafi być brak akceptacji, odrzucenie i samotność. Relacje między bohaterami są skomplikowane, pełne emocjonalnego napięcia i niedopowiedzeń, co sprawia, że czytelnik bardzo mocno angażuje się w ich losy. Podczas lektury czytelnikowi towarzyszy przede wszystkim silne wzruszenie, niepokój i refleksja nad naturą człowieka oraz konsekwencjami wojennej traumy. To książka, która momentami boli, zmusza do zatrzymania się i przemyślenia wielu kwestii dotyczących pamięci, tolerancji, kobiecości i miłości. Nie brakuje w niej także tajemnicy i elementów mistycyzmu, które dodają historii wyjątkowego klimatu i sprawiają, że powieść staje się jeszcze bardziej niepokojąca oraz symboliczna. „Czarny trójkąt” szczególnie przypadnie do gustu czytelnikom literatury obyczajowej i historycznej z mocnym tłem psychologicznym oraz emocjonalnym. To książka dla osób, które cenią historie wielowymiarowe, poruszające trudne tematy i skupione na psychice bohaterów. Miłośnicy powieści o wojennych traumach, kobiecej sile, rodzinnych sekretach i skomplikowanych relacjach z pewnością odnajdą w tej historii coś dla siebie. Bianka Kunicka stworzyła powieść niezwykle emocjonalną, mądrą i ważną, która nie tylko opowiada historię, ale również skłania do głębokiej refleksji nad tym, jak bardzo przeszłość potrafi wpływać na teraźniejszość. To książka wymagająca emocjonalnego zaangażowania, ale zdecydowanie warta poznania i polecenia.