Challenge Przytarska Aleksandra

Książka

Challenge” – niewinne słowo oznaczające wyzwanie. Dzisiaj jednak coraz częściej kojarzy się z czymś znacznie bardziej niebezpiecznym. Szczególnie w świecie młodych ludzi, gdzie potrzeba zaimponowania rówieśnikom, zdobycia popularności czy po prostu wyrwania się z nudy potrafi doprowadzić do naprawdę przerażających sytuacji. I właśnie ten problem Aleksandra Przytarska bierze na warsztat. Ale nie robi tego w sposób moralizatorski. Nie próbuje nas pouczać. Zamiast tego pokazuje konsekwencje. I chyba właśnie dlatego ta książka tak mocno do mnie trafiła. Bo czytając ją jako mama, wielokrotnie łapałam się na myśli: „A co, jeśli…?” Co, jeśli moje dziecko kiedyś znajdzie się pod presją grupy? Co, jeśli będzie chciało komuś zaimponować? Co, jeśli zrobi coś głupiego tylko dlatego, że inni powiedzą: „Daj spokój, przecież nic się nie stanie”? Rodzic może tłumaczyć, rozmawiać, ostrzegać, być blisko. Ale nie jest w stanie przeżyć życia za swoje dziecko. I „Challenge” boleśnie przypomina, że nawet dzieci wychowujące się w dobrych, kochających, pozornie spokojnych domach mogą podejmować decyzje, których ich rodzice nigdy by się po nich nie spodziewali. Autorka po raz kolejny pokazuje, że świetnie odnajduje się na styku literatury obyczajowej, kryminału i thrillera. I co najważniejsze – wszystko to jest niepokojąco realistyczne. Mamy samotne rodzicielstwo, trudną pracę policji i prokuratury, bezdomność, alkoholizm, uzależnienia, presję rówieśniczą, dojrzewającą młodzież i pomysły, które momentami naprawdę nie mieszczą się w głowie. A najgorsze jest to, że podczas lektury cały czas miałam świadomość, że to wszystko mogłoby wydarzyć się naprawdę. Może już gdzieś się wydarzyło. A może wydarzy się jutro. Śledztwo prowadzone przez prokurator Gawrońską i komisarza Podolskiego początkowo dotyczy samobójstwa nastolatki oraz śmierci bezdomnego mężczyzny. Dwie pozornie niezwiązane ze sobą sprawy zaczynają jednak łączyć się w coś znacznie większego. Pojawiają się kolejne dowody, pytania, podejrzenia… i kolejne ofiary. Podążałam tropem, który mi podsuwała, próbowałam łączyć fakty, podejrzewałam różne osoby, ale tego, kto ostatecznie okazał się winny, kompletnie nie brałam pod uwagę. I właśnie za to ogromny plus. Aleksandra kilka razy pięknie zagrała mi na nosie. Zmyliła mnie, pozwoliła uwierzyć, że już wiem, dokąd zmierza ta historia, po czym nagle zmieniała kierunek. Zwroty akcji były przemyślane, a napięcie sprawiało, że coraz trudniej było mi odłożyć książkę. Jednak „Challenge” nie jest dla mnie wyłącznie kryminałem. To również bardzo mocny obraz rodzicielstwa. Pokazuje, że rodzice mają swoje problemy, pracę, zmęczenie i własne życie. Że czasami nie zauważają tego, co dzieje się z ich dziećmi. Nie dlatego, że ich nie kochają. Wręcz przeciwnie. Czasami właśnie miłość sprawia, że nie chcemy dopuścić do siebie myśli, że nasze dziecko może robić coś złego. Bo przecież znamy swoje dzieci. Prawda? A może tylko wydaje nam się, że je znamy? Ta książka uświadomiła mi, jak cienka potrafi być granica między niewinnym żartem a tragedią. Między chęcią zaimponowania komuś a decyzją, której konsekwencji nie da się już cofnąć. Czytałam ją ekspresowo, chłonąc kolejne strony, a jednocześnie coraz bardziej przerażona tym realizmem. I jako mama niemal dorosłych dzieci nie mogłam przestać myśleć o tym, że mogę zrobić wszystko, co w mojej mocy – rozmawiać, tłumaczyć, ostrzegać, być obok – ale pewnych decyzji moje dzieci będą musiały nauczyć się dokonywać samodzielnie. I właśnie ta świadomość była dla mnie podczas lektury najbardziej przerażająca. „Challenge” otwiera oczy na problemy, które coraz częściej stają się częścią naszej rzeczywistości. Nie daje łatwych odpowiedzi. Nie pozwala też wygodnie odsunąć problemu i powiedzieć: „Moje dziecko nigdy by tego nie zrobiło”. Bo przecież każdy rodzic chce w to wierzyć. I mam ogromną nadzieję, że scenariusz przedstawiony w tej książce nigdy nie stanie się rzeczywistością w moim życiu. Niektóre sceny zostały ze mną na długo po odłożeniu książki. Wracały do mnie wieczorem, kiedy myślałam o przyszłości i o tym, jak wiele rzeczy może wydarzyć się poza naszym rodzicielskim wzrokiem. To jedna z tych historii, które nie tylko dostarczają emocji, ale przede wszystkim zmuszają do myślenia. I choć momentami naprawdę mnie przerażała, nie żałuję ani jednej przeczytanej strony. Wręcz przeciwnie – chciałam więcej. Ta historia mogłaby być znacznie dłuższa, a ja i tak nie czułabym nudy. „Challenge” to dla mnie mocna, niezwykle realistyczna i potrzebna książka. Kryminał, który wciąga, thriller, który nie pozwala odetchnąć, ale przede wszystkim historia, która jako rodzicowi przypomina mi, że nie zawsze będziemy w stanie ochronić swoje dzieci przed całym światem. Możemy jednak próbować je przygotować na to, co w tym świecie może na nie czekać.

„Challenge” Aleksandry Przytarskiej to książka, która od pierwszych stron wbiła mnie w fotel i wywołała ciarki. Bo jak tu przejść obojętnie obok sceny, w której grupa nastolatków atakuje bezdomnego i nagrywa to dla lajków? Niestety, to brzmi przerażająco realnie. Czułam ten dyskomfort już od pierwszych rozdziałów i wiedziałam, że to będzie jazda bez trzymanki. Fabuła jest jak rollercoaster. W tle mamy solidny wątek śledczy prowadzony przez prokurator Gawrońską i komisarza Podolskiego – jest napięcie, stopniowe odkrywanie faktów i pytania, które prowadzą coraz głębiej, ale to tylko tło. Prawdziwe emocje biją od nastolatków z grupy TotalPsycho, którzy podejmują kolejne wyzwania, nie zdając sobie sprawy z konsekwencji. I tu jest ten największy plus. Bohaterowie – zarówno ci młodzi, jak i dorośli – są wiarygodni do bólu. Autorka, z wykształcenia pedagog resocjalizacyjna, pokazuje mechanizmy wykluczenia, presję rówieśniczą i próżnię, w której dorastają dzisiejsi nastolatkowie. Nie ma tu czarno-białych postaci. Jest pytanie: gdzie przebiega granica między zabawą a czymś, czego nie da się cofnąć? I czy ktoś w ogóle tę granicę widzi? Akcja pędzi, ale nie kosztem psychologii. Autorka świetnie balansuje między wartkim śledztwem a refleksją nad rolą dorosłych i światem online. Czyta się szybko, ale to nie jest lekka lektura – zostaje w głowie na długo i zmusza do myślenia. Do kogo więc adresowana jest ta książka? Dla fanów mocnych, psychologicznych thrillerów Dla rodziców i nastolatków (choć dla młodszych może być zbyt brutalna) Dla tych, którzy lubią książki aktualne i nie boją się niewygodnych pytań Zakończenie? Nieprzewidywalne. I to jest ogromny plus. Moja ocena: 9/10 BRUNETTE BOOKS

Challenge to mroczny, intensywny thriller obyczajowo-kryminalny, który wciąga w świat, gdzie granica między zabawą a tragedią jest niebezpiecznie cienka. Aleksandra Przytarska buduje fabułę wokół serii pozornie niezwiązanych ze sobą wydarzeń – brutalnego ataku na bezdomnego, jego tajemniczej śmierci, dramatycznego upadku nastolatki z balkonu oraz działalności internetowej grupy TotalPsycho, dla której ryzyko i „challenge” stają się stylem życia. Z każdym rozdziałem napięcie rośnie, a czytelnik coraz mocniej czuje, że wszystkie te wątki są częścią większej, przerażającej układanki. Bohaterowie tej historii są złożeni i bardzo ludzcy w swojej niedojrzałości, zagubieniu i potrzebie akceptacji. Prokurator Antonina Gawrońska, komisarz Marcin Podolski oraz lekarz medycyny sądowej Sabina Rybakowska tworzą trzon śledztwa – to osoby doświadczone, próbujące zachować profesjonalizm w świecie, który coraz bardziej wymyka się logice. Kontrapunktem dla nich są nastolatkowie – Daria, Blanka oraz członkowie TotalPsycho – młodzi ludzie, którzy desperacko chcą zaistnieć w internecie, nie zdając sobie sprawy, jak daleko mogą posunąć się konsekwencje ich działań. Szczególnie poruszający jest wątek relacji i powiązań, które łączą świat dorosłych ze światem młodzieży, gdzie jedno tajemnicze ogniwo może zmienić wszystko. Gatunek książki można określić jako thriller psychologiczno-kryminalny z elementami dramatu społecznego. To nie tylko historia śledztwa, ale przede wszystkim opowieść o współczesnych zagrożeniach – uzależnieniu od internetu, presji rówieśniczej i potrzebie zdobycia popularności za wszelką cenę. Autorka bardzo sprawnie łączy wątki kryminalne z psychologiczną analizą zachowań, tworząc opowieść, która nie daje czytelnikowi chwili wytchnienia. Podczas lektury towarzyszy silne napięcie, niepokój i momentami wręcz poczucie przytłoczenia. Historia wywołuje złość, smutek, ale też współczucie – zarówno wobec ofiar, jak i tych, którzy wplątali się w spiralę destrukcyjnych decyzji. To książka, która zmusza do refleksji nad tym, jak łatwo młodzi ludzie mogą zostać wciągnięci w niebezpieczne „gry” i jak cienka jest granica między zabawą a tragedią. Styl Aleksandry Przytarskiej jest dynamiczny, filmowy i bardzo współczesny. Autorka sprawnie przeplata dialogi z narracją, budując krótkie, intensywne sceny, które nadają historii rytm przypominający serial kryminalny. Jednocześnie nie brakuje tu głębszych momentów refleksji, które pozwalają zajrzeć w psychikę bohaterów i zrozumieć ich motywacje. Język jest przystępny, ale nie uproszczony – dobrze oddaje emocjonalny ciężar historii. To książka dla czytelników, którzy lubią mocne, trzymające w napięciu kryminały osadzone we współczesnych realiach. Szczególnie przypadnie do gustu osobom zainteresowanym tematyką psychologii młodzieży, wpływu internetu na zachowania oraz społecznymi konsekwencjami „internetowych wyzwań”. Nie jest to lekka lektura – wymaga emocjonalnego zaangażowania i zostawia po sobie niepokój, który długo nie znika. „Challenge” zostaje w głowie jeszcze długo po odłożeniu książki, bo pokazuje świat, w którym jeden klik, jedno nagranie i jedna decyzja mogą uruchomić lawinę zdarzeń nie do zatrzymania. To historia o odpowiedzialności, konsekwencjach i o tym, jak łatwo zgubić człowieczeństwo w pogoni za uwagą innych.