W cieniu sosnowego lasu Anna Szczęsna

Książka

„W cieniu sosnowego lasu” Anny Szczęsnej to ciepła i bardzo życiowa powieść obyczajowa o zagubieniu, samotności, relacjach i odwadze, by coś w swoim życiu zmienić. Agata kocha swoją rodzinę, ale coraz częściej czuje, że gdzieś po drodze sama zeszła na dalszy plan. Bliscy mają swoje sprawy, praca przestaje dawać jej poczucie bezpieczeństwa, a nadopiekuńcza mama wcale nie ułatwia jej podejmowania własnych decyzji. Wszystko zaczyna się zmieniać, kiedy Agata przypadkiem znajduje w pociągu notes i postanawia oddać go właścicielce. Tak poznaje Lenę – tajemniczą, starszą kobietę, która pojawia się w jej życiu trochę jak niespodziewany impuls do działania. Bardzo spodobała mi się relacja tych dwóch kobiet. Nie jest to typowa przyjaźń, a raczej spotkanie, które daje Agacie możliwość spojrzenia na siebie z zupełnie innej perspektywy. Kolejne rozmowy i spotkania sprawiają, że zaczyna dostrzegać, jak wiele rzeczy robi z przyzwyczajenia, lęku albo dla innych. Ważnym miejscem w powieści jest jezioro otoczone sosnowym lasem. Ta spokojna, pełna natury przestrzeń staje się dla Agaty czymś więcej niż tylko miejscem odpoczynku. To właśnie tam ma czas się zatrzymać, uporządkować myśli i naprawdę zastanowić się nad swoim życiem. Klimat lasu, ciszy i jeziora świetnie współgra z refleksyjnym charakterem historii. Autorka pisze lekko, naturalnie i z dużą uważnością na emocje. Nie znajdziemy tutaj przesadnie dramatycznych zwrotów akcji – siłą tej książki są raczej codzienne problemy, z którymi łatwo się utożsamić. Podczas czytania pojawia się sporo refleksji, ale też nadzieja, że nigdy nie jest za późno, żeby coś zmienić. To książka dla osób, które lubią spokojne, emocjonalne powieści obyczajowe o życiu, relacjach i poszukiwaniu własnej drogi. Szczególnie dla tych, którzy czasem czują, że utknęli w miejscu i potrzebują przypomnienia, że mają prawo zacząć wybierać również siebie. „W cieniu sosnowego lasu” zostawia po sobie przyjemne poczucie, że nawet małe, pozornie przypadkowe spotkanie może stać się początkiem dużej zmiany. To historia o zatrzymaniu się na chwilę, wsłuchaniu w siebie i odnalezieniu odwagi, by zrobić pierwszy krok. Ciepła, spokojna i bardzo bliska codzienności – zdecydowanie polecam.

„Mam wszystko, czego pragnęłam, a jednak obudził się we mnie jakiś głód”. Agata zdaje się mieć wszystko - dobrego męża, dzieci, pracę - a jednak czuje, że czegoś jej brak. I coraz bardziej czuje się samotna, wręcz niewidzialna wśród bliskich sobie osób. Czy ten głód przychodzi z wiekiem, gdy patrzymy wstecz na nasze życie, widząc stabilną… nudę, a w przyszłość spoglądamy, obawiając się samotności? Bo jeśli ktoś poświęcił się rodzinie, zapominając przy tym o sobie, nagle traci grunt pod nogami, gdy dzieci wyfruwają z gniazda, a mąż żyje swoim życiem. Wtedy zaczynają nas dręczyć pytania: czy naprawdę tego chcieliśmy? Czy to wszystko, co może nam zaoferować życie? I w końcu, czy jeszcze możemy coś zmienić? To opowieść o rozterkach, które na różnych etapach życia ma większość z nas. O drobiazgach i przypadkowych zdarzeniach, które kierują nas ku zmianie. O otwartości na nowe, która wynika właśnie z tego głodu i poczucia, że chcemy od życia czegoś więcej. I że w końcu chcemy tego dla siebie. Dla Agaty takim punktem zwrotnym jest poznanie Leny, kobiety, która inspiruje ją do podejmowania decyzji wychodzących poza jej strefę komfortu. Niezrozumiałych dla jej rodziny, bo przecież najbliżsi znali ją z zupełnie innej strony. Dokąd doprowadzi ją nowo obrana ścieżka? I jak wpłynie na jej relacje z bliskimi? Z ogromną przyjemnością czytałam tę powieść, czując przy tym pełne zrozumienie dla głównej bohaterki, bo tak wiele nas łączy. Jestem w zbliżonym do niej wieku, mam identyczną sytuację rodzinną, przeszłam podobną drogę i miałam podobne dylematy. Z tą różnicą, że w przeciwieństwie do niej, ja dojrzałam do zmian już wiele lat temu. Ale widzę w jej rozterkach i przemyśleniach bardzo wyraźne odbicie samej siebie z tamtego okresu. Dziś już wiem na pewno, że nie można rezygnować z siebie tylko po to, by zadowolić wszystkich wokół, nawet tych najbliższych. To niesamowicie ciepła, życiowa i pełna refleksji historia, w której każdy z nas może odnaleźć część siebie. Z bohaterami, których moglibyśmy spotkać po sąsiedzku i napisana lekkim, naturalnym językiem. I w tak przyjemnej formie, lepiej niż jakikolwiek poradnik pokazuje, że czasem wystarczy zrobić jeden mały krok, by nasze życie ruszyło do przodu, stając się lepszym, pełniejszym i dużo bardziej satysfakcjonującym. Nie odkładajcie siebie na później!