Emigrantka Ilska Weronika

Książka

Kiedy sięgnęłam po tę książkę, nie spodziewałam się, że aż tak mną wstrząśnie. Okładka zapowiada historię o ucieczce i nowym początku, ale to, co znajdziecie w środku, to surowy, prawdziwy obraz tęsknoty, samotności i siły, o której nie wiedziałyśmy, że mamy. Fabuła? Bez lukru i bez taniego patosu. Poznajemy losy kobiety, która decyduje się wyjechać za granicę, by zacząć wszystko od nowa. Żadnych różowych okularów – jest ciężka praca, niezrozumienie, codzienne zmagania, ale też chwile czułości i nadziei. Autorka nie ocenia, tylko pokazuje i to jest w tej opowieści najpiękniejsze. Bohaterka momentami irytuje, a za chwilę chce się ją przytulić i krzyknąć: „DASZ RADĘ”. Jest autentyczna, pogubiona, ale twarda jak skała. Emocje buzują: frustracja, nostalgia, czasem bezsilność, ale i duma, że mimo wszystko idzie się do przodu. Ja łapałam się na tym, że oddychałam razem z nią. Tempo akcji jest zaskakująco dobre – powieść nie pędzi na łeb na szyję, tylko płynie jak codzienność emigranta. To plus, bo macie czas poczuć jej świat. Styl autorki? Prosty, trafia prosto w serce. Ani jednego zbędnego słowa. „Emigrantka” Weroniki Ilskiej to historia o tym, jak daleko można uciec przed własną przeszłością i kim się stajemy, gdy miejsce, które znaliśmy jako dom, już nie istnieje. Główna bohaterka, Lina, ucieka z ogarniętej wojną Polski, by rozpocząć nowe życie w barwnej Barcelonie lat 20. XX wieku. W nowej rzeczywistości odkrywa świat pełen śródziemnomorskiego słońca, sztuki i artystycznej bohemy. U boku charyzmatycznego artysty Diego poznaje smak nieskrępowanej wolności. Jednak na jej drodze pojawia się Michaił, rosyjski emigrant, który sprawia, że Lina zaczyna wierzyć, iż z bolesną przeszłością można naprawdę zerwać. Powieść ukazuje emocjonalną przeprawę przez żałobę po utraconej ojczyźnie oraz trud wrastania w nową rzeczywistość. Lina musi zmierzyć się z pytaniem, czy od przeszłości, która ukształtowała jej duszę, można uciec na zawsze. To opowieść o sile i samotności kobiet, które musiały podejmować nieoczywiste wybory, często balansując między prawdą a nowym życiem, które próbują zbudować. Książka „Emigrantka” Weroniki Ilskiej trafi idealnie do: Emigrantek i emigrantów – zwłaszcza tych, którzy wyjechali z Polski i mierzą się z tęsknotą, poczuciem wyobcowania i budowaniem nowej tożsamości „obok”. Zrozumieją każdą jej chwilę zwątpienia. Kobiet po przejściach – bo historia Liny to opowieść o sile, o podnoszeniu się po stracie i o odwadze, by zacząć od zera, nawet gdy serce krwawi. Miłośniczek literatury obyczajowej z głębią – jeśli szukacie nie lukrowanego romansu, a prawdziwej, momentami bolesnej opowieści o życiu, ta książka jest dla Was. Osób planujących emigrację – daje do myślenia. Pokazuje, że zmiana kraju to nie tylko lepsze perspektywy, ale też cena, jaką płaci dusza. Fanatyczek klimatów śródziemnomorskich – Barcelona lat 20. XX wieku, artystyczna bohema, słońce, wino, ale też smugi cienia. Autorka buduje atmosferę, którą czuć na skórze. A jeśli lubicie książki, przy których się wzruszacie, wkurzacie i ściskacie w środku – to też dla Was. Dla kogo NIE? Dla osób szukających wartkiej akcji, lekkiej komedii romantycznej albo happy endu podanego na tacy. Tu trzeba dać sobie czas i emocje. MOJA OCENA: 8/10 BRUNETTE BOOKS

Kiedy na pierwszych stronach książki dowiadujemy się o głównej bohaterce Linie wiemy o niej tyle, iż jest polską emigrantką przebywającą w Barcelonie. Z jakiegoś powodu opuściła swój kraj i zostawiła przeszłość za sobą, układając świat na nowo. W życiu towarzyszy jej przyjaciel Diego – lokalny, charyzmatyczny artysta. Im dalej brniemy w powieść to dowiadujemy się faktów z życia kobiety i tego, że duże znaczenie mają dwaj mężczyźni: Polak Aleksander oraz Rosjanin Michaił. Kiedy postanawia odwiedzić Polskę, jej życie diametralnie się zmienia. Czy kobieta będzie miała wystarczającą ilość sił, by zmierzyć się z tym co ją kiedyś spotkało? Autorka opowiedziała historię ludzi, którzy poszukują swojego miejsca na ziemi – lepszego, bardziej spokojnego, otwierającego nowy, życiowy rozdział, z czystą kartą. Weronika Ilska oddała klimat lat 20 XX wieku i czasów przedwojennych, a także ukazała we właściwy sposób dwa światy: polski i hiszpański. Pomysł na fabułę był dla mnie oryginalny i ciekawy. Jednak, jeśli miałabym porównać „Emigrantkę” do debiutanckiej powieści autorki czyli „Dziewczyny z konspiracji” to ta pierwsza wydana przemówiła do mnie bardziej. To ona mnie porwała już od pierwszych stron i niesamowicie wciągnęła w treść. Niemniej jednak druga połowa „Emigrantki” została przeczytana nie wiadomo kiedy, bo więcej ciekawych rzeczy zaczęło się dziać. I co najważniejsze wszelkie tajemnice z życia Liny zaczęły się klarować. Zakończenie satysfakcjonujące. Jednym słowem udana powieść.

„Emigrantka” Weroniki Ilskiej to nastrojowa i pełna emocji powieść obyczajowo-historyczna, która zabiera czytelnika do Barcelony lat dwudziestych XX wieku. To opowieść o poszukiwaniu własnego miejsca na świecie, próbie ucieczki od bolesnej przeszłości oraz o miłości, która potrafi odmienić życie, ale nie zawsze jest w stanie zagłuszyć głos dawnych wspomnień. Główną bohaterką książki jest Lina – kobieta, która opuszcza Polskę i rozpoczyna nowe życie w tętniącej życiem Barcelonie. Hiszpańskie miasto staje się dla niej szansą na odcięcie się od trudnych doświadczeń i odnalezienie spokoju. Początkowo u boku charyzmatycznego artysty Diego poznaje świat sztuki, wolności i bohemy, który fascynuje ją swoją różnorodnością i otwartością. Jednak prawdziwy przełom następuje, gdy na jej drodze pojawia się Michaił Pietrowicz Wołkoński – rosyjski emigrant, który również nosi w sobie ciężar przeszłości. Między bohaterami rodzi się uczucie dające nadzieję na nowy początek, ale los szybko pokazuje, że od wspomnień nie zawsze można uciec. Akcja powieści została osadzona głównie w Barcelonie lat dwudziestych, a miejsce to odgrywa niezwykle ważną rolę w całej historii. Miasto żyje sztuką, muzyką i atmosferą zmian społecznych. Autorka bardzo plastycznie oddaje klimat katalońskiej metropolii – pełnej kawiarni, galerii, artystycznych spotkań i ludzi szukających swojej drogi. Jednocześnie w fabule obecne są wspomnienia związane z Polską, które powracają niczym cień i wpływają na decyzje bohaterki. Dzięki temu czytelnik otrzymuje historię rozgrywającą się nie tylko w dwóch różnych miejscach, ale również pomiędzy przeszłością a teraźniejszością. Największą siłą książki są jej bohaterowie. Lina to postać bardzo ludzka i autentyczna. Nie jest idealna, często zmaga się z własnymi emocjami i podejmuje trudne decyzje. Łatwo zrozumieć jej pragnienie rozpoczęcia wszystkiego od nowa, a jednocześnie współodczuwać lęk przed konfrontacją z przeszłością. Diego wnosi do historii energię, artystyczną swobodę i zachwyt nad życiem, natomiast Michaił jest bohaterem bardziej tajemniczym, dojrzałym i skłaniającym do refleksji. Relacje między nimi zostały przedstawione subtelnie i wiarygodnie, bez zbędnego dramatyzowania. Podczas lektury towarzyszy wiele emocji. Jest tęsknota, nadzieja, wzruszenie, ale także niepewność i smutek. To historia, która skłania do zastanowienia się nad tym, czy rzeczywiście można całkowicie odciąć się od własnej przeszłości. Czytelnik razem z Liną przeżywa chwile szczęścia, ale również momenty zwątpienia. Szczególnie poruszające są fragmenty pokazujące wewnętrzną walkę bohaterki pomiędzy tym, co było, a tym, co mogłoby dopiero nadejść. Weronika Ilska posługuje się lekkim, eleganckim i bardzo obrazowym stylem. Jej opisy Barcelony działają na wyobraźnię i sprawiają, że czytelnik niemal czuje zapach ulic miasta oraz słyszy gwar artystycznych kawiarni. Jednocześnie autorka nie pozwala, aby warstwa obyczajowa przyćmiła emocjonalny wymiar historii. Narracja jest płynna, a tempo opowieści dobrze wyważone – znajdziemy tu zarówno spokojniejsze, refleksyjne momenty, jak i wydarzenia, które znacząco wpływają na losy bohaterów. „Emigrantka” to powieść obyczajowa z wyraźnym tłem historycznym i romantycznym. Szczególnie przypadnie do gustu czytelnikom lubiącym historie osadzone w minionych epokach, opowieści o silnych kobietach oraz książki, w których ważną rolę odgrywają emocje i wewnętrzne przemiany bohaterów. To również świetna propozycja dla osób ceniących klimatyczne powieści, pozwalające na chwilę przenieść się do innego miejsca i czasu. „Emigrantka” zachwyca atmosferą, dopracowanym tłem historycznym i poruszającą historią o poszukiwaniu siebie. To opowieść o miłości, stracie, tęsknocie i odwadze potrzebnej do zmierzenia się z własną przeszłością. Weronika Ilska stworzyła książkę pełną emocji i refleksji, która na długo pozostaje w pamięci. Z przyjemnością polecam ją wszystkim miłośnikom literatury obyczajowej i historycznej.