Zazdrościsz mi? Agnieszka Peszek

Książka

Znamy to już z seriali i literatury obyczajowej czy pięknej, ale z kryminalnej? Agnieszka Peszek w serii z Zuzanną Kruk wprowadza w ten gatunek postać w spektrum autyzmu, co ma uzasadnienie podwójne: przede wszystkim w sposób bardzo jasny obrazuje jak taka osoba myśli i postrzega świat, a po drugie, dzięki niej można całkowicie odmiennie spojrzeć na dowody, rozmowy ze świadkami, całe śledztwo. “Zazdrościsz mi?” to drugi tom przygód tej bohaterki, można jednak bez problemu czytać go w oderwaniu do “Zabijesz mnie?”. Historia tomu drugiego zbudowana jest podobnie - poza śledztwem, przyglądamy się też postaci uwikłanej w sprawę, choć tym razem nie jest jasne czy to ona jest ofiarą. Dzięki rozdzieleniu akcji na dwa czasy: teraz, podczas śledztwa, i w przeszłości, którą poznajemy z perspektywy tej kluczowej postaci, czytelnik dostaje nie tylko dobrą historię kryminalną, ale też solidne studium psychologiczne osoby żyjącej w ciągłej potrzebie wzbudzania zazdrości. Pozornie jest to więc postać negatywna, a jednak dzięki doskonałemu umotywowaniu jej działań, w pewien sposób budzi też w czytelniku współczucie. Zresztą nie tylko ona wzbudza ciekawość - przez historię przewija się też grafolożka, która w bardzo dokładny sposób przedstawia czytelnikowi zawiłości swojej profesji. Intryga kryminalna rozdzielona na dwie sprawy, jedną bardziej absorbującą, drugą bardziej poboczną, prowadzona jest spokojnie z elementami dygresyjnych historyjek, acz z satysfakcjonującymi twistami, które są rozmieszone w fabule perfekcyjnie. Całość dopełnia klimat nadmorskiego miasteczka po sezonie, latem tętniącego życiem, teraz praktycznie wyludnionego, tworzącego zamkniętą społeczność całorocznych mieszkańców. Coś dla fanów kryminałów spokojnych z dobrym uzasadnieniem psychologicznym.

Zazdrościsz mi? - Artur Wieczorek często zadaje te pytanie, to co ma i co osiągnął dzięki pomocy matki i swoim krętactwom czy można jemu zazdrościć. Nie ma przyjaciół, nie jest lubiany, są też tacy, którzy by chętnie się go pozbyli. Ciemne interesy, obraca się w towarzystwie nieciekawych typów. Po śmierci matki w testamencie odziedziczył pół firmy, drugą ma wspólnik matki. Siostra nie jest z tego zadowolona. Pewna sytuacja wciąga go w wydarzenia, które zmienią wiele w jego życiu. Aspirant Zuzanna Kruk zostaje pod przymusem wysłana na urlop, Jurata to piękny kurort, w sezonie oblegany przez turystów. Kruk odpoczywa, zwiedza, na jednym ze spacerów w pobliskim lesie zostają znalezione dowody okrutnej zbrodni . Kruk od razu włącza się tryb funkcjonariusza. Nie może się dogadać z miejscowymi z komisariatu więc prosi o pomoc partnera, z którym pracuję. Starszy aspirant Andrzej Woźniak prowadzi swoją sprawę, dodatkowo zastępca Kruk na czas urlopu go irytuje. Woźniak zostaje wysłany do Juraty, oboje z Kruk prowadzą śledztwo tajemniczego dowodu przestępstwa. Zuzanna widziała mężczyznę z charakterystyczną przedmiotem, który znaleziono na miejscu znaleziska, trop prowadzi do Artura Wieczorka. Śledztwo ujawnia fakty, których nikt się nie spodziewał. Zbrodnia odkrywa plan mordercy, z jednej strony dla sprawcy był doskonały, zaplanowany z wyraźny przekazem kto tu jest ofiarą, a kto sprawcą. Andrzej Woźniak i Zuzanna Kruk mają zagadkę, jeśli ją rozwiążą poznają odpowiedź nietypowego znaleziska. Zazdrościsz mi? to gra z zagadką do rozwiązania, nie jest łatwa bo gdy już wydaje się że jest wyjaśniona nowe fakty zmieniają wszystko. Fabuła książki jest ciekawa i tak koniec mnie zaskoczyła. Ofiara czy sprawca, a może jedno i drugie. Bohaterowie, każdy dąży do upragnionego celu, wyeliminować przeszkody to podstawa, dobry kamuflaż ok. Tylko co jak dwoje śledczych za bardzo węszy, analizuje szczegółowo fakty i łatwo nie odpuszcza. Agnieszka Peszek znów napisała świetny kryminał, Zuzanna Kruk w akcji ponownie, nie pozwoli nam się nudzić. Polecam

W planach na ten rok miałam poznanie twórczości Agnieszki Peszek. Uwielbiam dobre kryminały, a po Waszych licznych zachwytach po prostu musiałam sprawdzić fenomen autorki. Udało mi się to już w połowie roku, więc jest wielka szansa, że do jego końca przeczytam duuużo więcej. A po lekturze „Zazdrościsz mi?” mam na to naprawdę ogromną ochotę! „Mamy jedną nogę i kilka zagadek” Okazuje się, że takie „atrakcje” można znaleźć w Juracie poza sezonem, prócz morskiej bryzy i piaszczystych plaż, oczywiście. Odpoczywająca w tej okolicy aspirant Zuzanna Kruk ma szczęście lub pecha znaleźć się w samym centrum dramatycznych zdarzeń. Do sprawy szybko zostaje skierowany również jej partner z Warszawy, Andrzej Woźniak. Autorka, oprócz dynamicznie prowadzonego śledztwa, pozwala nam zajrzeć w przeszłość rodziny Wieczorków, w której niespodziewanie umiera nestorka rodu. Pozostawiony przez nią testament budzi nie tylko negatywne emocje, ale również podejrzenia o sfałszowanie. Jedynym zadowolonym z przekazania udziałów w firmie jest jej syn, Artur Wieczorek. Mężczyzna ma jednak wyjątkową umiejętność zyskiwania sobie wrogów i pakowania się w ciemne interesy. Pytanie nasuwa się więc automatycznie: czy to jego noga została odnaleziona na wydmach? Stopniowo odkrywamy zdarzenia, które doprowadziły bohaterów tej historii do Juraty i do punktu granicznego, w którym ginie więcej niż jedna osoba. Śledzimy poczynania policjantów, którzy mają trudniejsze zadanie niż czytelnik i swoimi metodami muszą dojść do prawdy. Autorka zgrabnie wprowadza do fabuły prawdziwą postać grafolożki, Magdaleny Deuar-Partyki, dzięki której w sprawie wiele się wyjaśnia, a my możemy poznać fascynujące niuanse związane z odręcznym pismem. Byłam zaskoczona, jak wiele można z niego wyczytać! Oprócz zawiłej sprawy kryminalnej, w której dopatrujemy się motywów chciwości i zemsty, prawdziwą solą tej powieści jest duet śledczych. Zuzanna Kruk, ze swoimi umiejętnościami, ograniczeniami i wyzwaniami wynikającymi z autyzmu, szczerze mnie zafascynowała i wzbudziła ogromną sympatię. Odebrałam ją bardzo osobiście, bo odnajdywałam w niej zachowania, które tak dobrze znam z własnego otoczenia, a autorka oddała je z olbrzymim zrozumieniem tematu. To, że Zuzanna znakomicie uzupełnia się z Woźniakiem, czyni z nich nie tylko skutecznych policjantów, ale przede wszystkim bohaterów, za którymi chce się podążać. Agnieszka Peszek stworzyła powieść wielowymiarową, w której zgrabnie przenikają się różne wątki. Nie brakuje tu wiarygodnych postaci, również tych drugoplanowych i równie przekonujących motywów. Zazdrość jest tym tytułowym, ale czy najważniejszym? Żywe dialogi, krótkie rozdziały i naturalny język to kwestie techniczne, ale to właśnie one w połączeniu ze stale podtrzymywanym napięciem i niespodziewanymi zwrotami akcji nie pozwalały mi oderwać się od lektury. Wprawdzie nie znałam pierwszego tomu z duetem Kruk i Woźniak, ale po tej książce mam wielką nadzieję, że jeszcze nieraz przyjdzie mi czytać o prowadzonych przez nich śledztwach. Więc jak, pakujecie już walizki do Juraty? Tylko zamiast kostiumu kąpielowego koniecznie zabierzcie ze sobą ten kryminał! Choć woda w Bałtyku ma teraz te swoje 13 stopni, gwarantuję Wam, że przy lekturze „Zazdrościsz mi?” będzie Wam naprawdę gorąco. Szczególnie jeśli szukacie znakomitej, trzymającej w napięciu rozrywki, która przy okazji pozwala lepiej i z ogromną wrażliwością zrozumieć świat osoby w spektrum autyzmu.