Zamknięte w lodzie Izabela Janiszewska Książka

Od razu powiem, że zachwyciła mnie wielowątkowa fabuła, ale przede wszystkim dokładnie odwzorowane techniki kryminalne, przedstawione wnikliwie, obrazowo, prawdziwie. Czułam, że naprawdę uczestniczę w tym śledztwie. Ślady, po których pozwoliła mi stąpać autorka, dały przestrzeń na własną interpretację zdarzeń. Analizowałam podane fakty, próbowałam przechytrzyć policjantkę i być o krok przed nią. Tak sobie wyobrażam dobry kryminał, w który się wsiąka, a nie stoi z boku. Genialna bohaterka Anita oraz Maciej z intrygującą przeszłością – to podobno początek serii, więc w ciemno sięgnę po kolejną. Wszystko się tu zgadza, tajemnica, sprytne tropy, nieoczywiste rozwiązania i niebanalne postacie. Moją uwagę zwróciły również opisy aury, liryczne, jak z literatury pięknej. Przez książkę sunie się bez wysiłku, jak po zmrożonej trafili, nieskalanej jeszcze ostrą łyżwą. „Zamknięte w lodzie” to bardzo dobry kryminał z wielowątkowym śledztwem, którego elementy łączą się w bardzo wytrawną całość z lodem, by ochłodzić głowę czytelnika. Otoczenie i dokładne ukazanie pracy techników kryminalnych dodaje smaczku, a intrygujący temat fugi dysocjacyjnej podwaja satysfakcję ze zgłębiania wiedzy. Widać ogromną pracę autorki przy przygotowaniu potrzebnych materiałów, a przedstawiona amnezja pod wpływem silnych emocji jest mocnym punktem powieści. Zdanie, które pozostanie we mnie na długo: „...jeśli psychika tak skutecznie broni dostępu do wspomnień, to najczęściej robi to, żeby nas przed nimi chronić...” Czytajcie, bo warto.