Świadek numer 8 Steve Cavanagh Książka

W świetle reflektorów staje po raz ósmy Eddie Flynn, nowojorski prawnik, który podejmuje się obrony tych niesłusznie oskarżonych, dla których nikt inny nie widzi nadziei. Czasami nawet Eddie nie wie, jak ich sprawy ugryźć, ale wie, że to on musi pomóc - nie robi tego nikt inny. A że sam jako dawny kanciarz myśli bardzo nieszablonowo, a ponadto ma za sobą utalentowaną ekipę rodziny z wyboru, ma na wygraną największą szansę. W “Świadku numer 8” podejmuje się obrony neurochirurga, który został oskarżony o morderstwo swojej sąsiadki. Eddie jednak nie wie, że uwagę powinien zwrócić na Ruby, młodą opiekunkę do dziecka mężczyzny, która kręci się stale po ich domu. To ona była świadkinią morderstwa, to ona ułożyła sobie na tej podstawie jakiś plan… ale jaki? Autor w tym tomie mocno bazuje na dezorientacji czytelnika, na tej niewiedzy i podejrzliwości w stosunku do postaci Ruby. Jednak nie tylko ona przyciąga uwagę - autor ponownie pokusił się o świetną kreację czarnego charakteru, zabójcy na zlecenie, który zjawia się w Nowym Jorku. W tle porachunki z nieuczciwymi gliniarzami, którzy mogą być gorsi od mafii i prywatne wątki postaci, których ponownie Cavanagh nie oszczędza, przygotujcie sobie zatem czas na lekturę, od której naprawdę trudno się oderwać, popcorn, bo książkę czyta się tak, jakby oglądało się najlepszy thriller prawniczy i chusteczki, bo i bez łez się nie obędzie! A ja jak zawsze po skończonej lekturze pytam: kiedy kolejny tom i dlaczego tak późno?! PS. Książkę można czytać od pozostałych tomów serii niezależnie.

Kiedy książka zatrzymuje mnie w łóżku do południa, a ja nie mam w związku z tym żadnych wyrzutów sumienia, to musi być tak dobra jak „Świadek numer 8” Steve’a Cavanagha! I choć jest to dopiero moje trzecie spotkanie z Eddiem Flynnem, to już mogę absolutnie potwierdzić, że ten jeden z najbardziej charyzmatycznych prawników w literaturze totalnie skradł moje serce. Jeśli i Wy lubicie bohaterów, którzy łamią zasady w słusznej sprawie, ten cykl thrillerów prawniczych z wątkiem sensacyjnym jest zdecydowanie dla Was. Zanim pokrótce zarysuję Wam fabułę tej części i skupię się na moich wrażeniach, chcę podzielić się budzącym ciarki spostrzeżeniem, które pewnie wielu z Was również poczyniło lub poczyni po lekturze. System sprawiedliwości to instytucja, której w założeniu nie powinni obawiać się ludzie niewinni. Która powinna budzić zaufanie w „sprawiedliwość” właśnie. Dlaczego zatem tak łatwo oskarżyć niewinnego człowieka? Zaszczuć go, zniszczyć mu życie? I nawet jeśli w wyniku walki zaangażowanych adwokatów, jak Eddie, udaje się oczyścić go z zarzutów, to po takim doświadczeniu trudno się podnieść. To jest przerażające! Może dlatego też tak bardzo imponuje mi Flynn, który jako były kanciarz ma opanowaną do perfekcji znajomość ludzkich zachowań i na sali sądowej niczym arcymistrz rozgrywa partię szachów, w której stawką jest ludzkie życie. Obserwowanie, jak przewiduje ruchy przeciwnika, zastawia pułapki i zadaje ostateczny cios, daje ogromną, niemal mściwą satysfakcję. Autor jak zawsze pozwala nam widzieć więcej niż swoim bohaterom, przedstawiając perspektywę kilku postaci. Wiemy więc, że jedyny świadek m0rderstwa zamiast wezwać policję, postanawia zagrać we własną, psychopatyczną grę, wrabiając w sprawstwo sąsiada ofiary. To dużo więcej, niż wie obrona, ale i my nie znamy najważniejszego – motywu. I właśnie ta niewiadoma najbardziej trzyma w napięciu! Eddie wierzy w niewinność oskarżonego chirurga i bierze sprawę, ale nawet najlepszy gracz nie znaczy nic bez dobrej ekipy zaufanych, choć zdecydowanie specyficznych współpracowników. Bez nich Eddie nie przetrwałby nawet dnia, tym bardziej, gdy okazuje się, że ktoś wyznaczył wysoką nagrodę za głowę niepokornego adwokata. Ta swoista rodzina z wyboru wprowadza do książki mnóstwo ciepła, humoru i świetnej dynamiki. A tak wciągająca, inteligentna rozrywka z psychologicznymi gierkami i sprawiedliwością, którą trzeba po prostu wyrwać siłą, jest absolutnie nieodkładalna! Jeśli macie w planach inne lektury, polecam od razu złożyć wniosek o ich odroczenie i ciekawa jestem, czy i Was Flynn też tak skutecznie uwięzi w łóżku!

" [...] Kiedy w bogatej dzielnicy dzieje się coś złego, policja najpierw kogoś aresztuje, a dopiero potem zadaje pytania. [...]" Kolejne spotkanie z Eddiem Flynnem uważam za udane. Dobrze bawiłam się, czytając "Świadka numer 8" autorstwa Stevena Cavanagha. Uwielbiam jego thrillery prawnicze, które wciągają od samego początku i trzymają czytelnika w głębokim napięciu, aż do ostatniej strony. Otrzymałam tutaj świetne dreszcze emocji. Eddie Flynn pokazuje nam po raz kolejny, jak z oszusta można zamienić się w genialnego adwokata. Mając taki "fach" w ręku, może sprytnie bronić swoich klientów. W "Świadku numer 8" on i jego znakomity zespół będą mieli ręce pełne roboty. Będą bronić człowieka, który został oskarżony o zamordowanie kobiety w jej własnym domu. Czy faktycznie dopuścił się tej zbrodni? Tego oczywiście wam nie powiem. Powiem jedynie tyle, że trup tutaj ściele się gęsto. Idealna gratka dla wszystkich miłośników książkowych zbrodni, czyli dla mnie. Oprócz obrony dobrze przedstawiony jest wątek osobisty, obyczajowy głównego bohatera, Eddiego Flynna. W tej sferze również nie będzie miał lekko. Dlaczego? Ktoś na niego poluje. Czy stanie się idealną zwierzyną łowną? A może to on stanie się łowcą? Życzę każdemu oskarżonemu takiego adwokata z krwi i kości, który nigdy się nie poddaje. Nawet wtedy, gdy na pozór sprawa jest przegrana. Steve Cavanagh bardzo dobrze przedstawił sylwetkę Flynna. Ciesze się, że mogłam przeczytać tę historię. Z przyjemnością sięgnę po kolejne części. Mam nadzieję, że autor przewidział jeszcze mnóstwo spraw dla Flynna. Jeżeli jeszcze nie znacie twórczości Stevena Cavanagha i uwielbiacie thrillery prawnicze, to koniecznie sięgnijcie po całą serię z Eddim Flynnem. Każdy tom jest warty zarwania nie jednej nocki. Zapomniałam wspomnieć o pewnej postaci, a mianowicie o Ruby Johnson. Odradzam wam zatrudniania jej w waszych domach. Kto wie, co się może stać, gdy zjecie przygotowane przez nią potrawy lub wypijecie podane przez nią napoje. Przy niej miejcie się na baczności. Jak pisze sam autor "Z Ruby jest coś nie tak".