Uwikłana Katarzyna Wolwowicz

Książka

Od pierwszych stron czuć ciężar tajemnicy. Klimat gęsty, mroczny, z dreszczykiem niepokoju. Okładka przyciąga wzrok, ale to wnętrze sprawiło, że nie mogłam się oderwać. „Uwikłana” to czwarty tom kryminalnej serii z komisarzem Tymonem Hanterem. Tymon i jego żona Joanna wyruszają w wymarzony, miesięczny rejs statkiem wycieczkowym. To miały być wakacje życia, ale sielankę szybko przerywa dramat. W kajucie obok zamieszkuje rodzina, której skrywane sekrety doprowadzają do tragedii. Gdy matka, Lygia, po zwiedzaniu Stambułu trafia do szpitala z podejrzeniem otrucia, Joanna nie wierzy w nieszczęśliwy wypadek. Udaje się jej przekonać męża, by rozpocząć własne śledztwo na pokładzie. Im bardziej się w nie zagłębiają, tym bardziej oczywiste staje się, że przeszłość – nawet ta bardzo odległa – rzuca cień na teraźniejszość. Para trafia w sam środek gęstej sieci kłamstw i rodzinnych tajemnic, a na jaw wychodzą motywy, które mogą wyjaśnić tę makabryczną intrygę. To opowieść, która każe zastanowić się, jak wielką władzę może mieć nad nami niedomknięte rozdanie z przeszłości. Fabuła wciągnęła mnie jak bagno. Główna bohaterka zmaga się z przeszłością, która nie chce pozostać pogrzebana. Autorka stopniowo odsłania karty – czasem czułam frustrację, że nie mogę poznać wszystkiego od razu. Ale to dobry znak! Historia jest skonstruowana tak, że domysły mieszają się z prawdą, a ja ciągle szukałam odpowiedzi. Bohaterowie? Żadna cukierkowa rzeczywistość. Są niedoskonali, czasem irytujący, ale przez to autentyczni. Ich emocje udzielają się czytelnikowi – ja łapałam się na złości, współczuciu i bezsilności razem z nimi. W pewnym momencie przestałam im ufać i to jest w tej książce najlepsze. Akcja nie pędzi na złamanie karku, ale trzyma w napięciu. Katarzyna Wolwowicz pisze lekkim językiem. Dialogi są naturalne, bez przytłaczania. Czytanie to przyjemność, choć tematyka bywa ciężka. DLA KOGO? Dla fanów thrillerów psychologicznych, którzy lubią atmosferę tajemnicy i nie boją się niewygodnych pytań. Jeśli cenicie książki, gdzie relacje międzyludzkie mają drugie dno – to będzie strzał w dziesiątkę. 

„Uwikłana” Katarzyny Wolwowicz to czwarty tom serii z komisarzem Tymonem Hanterem i kolejny kryminał, który udowadnia, że autorka doskonale odnajduje się w budowaniu wielowątkowych historii pełnych tajemnic, rodzinnych sekretów i psychologicznych napięć. To książka, która łączy klasyczne śledztwo z wnikliwą analizą ludzkich relacji, pokazując, jak bardzo przeszłość potrafi wpływać na teraźniejszość. Fabuła rozpoczyna się dość niewinnie. Tymon Hanter i Joanna wybierają się na wymarzony urlop na statku wycieczkowym. Wydaje się, że czeka ich czas odpoczynku i beztroski, jednak szybko okazuje się, że nawet z dala od zawodowych obowiązków nie uciekną od tajemnic i zagadek. W sąsiedniej kajucie mieszka rodzina, która na pierwszy rzut oka sprawia wrażenie szczęśliwej i poukładanej. Kiedy jednak po zwiedzaniu Stambułu Lygia trafia do szpitala z podejrzeniem otrucia, atmosfera wakacyjnego relaksu ustępuje miejsca niepokojowi. Joanna zaczyna podejrzewać, że za tragedią kryje się coś więcej, a wraz z Tymonem rozpoczyna własne dochodzenie. Katarzyna Wolwowicz prowadzi historię w sposób bardzo naturalny i angażujący. Jej styl jest lekki, płynny i niezwykle obrazowy, dzięki czemu czytelnik bez problemu przenosi się zarówno na pokład luksusowego statku, jak i w sam środek skomplikowanej rodzinnej historii. Autorka doskonale dawkuje informacje, stopniowo odkrywając kolejne elementy układanki i sprawiając, że niemal do samego końca trudno przewidzieć, dokąd zaprowadzi śledztwo. Jednym z największych atutów książki są bohaterowie. Tymon Hanter po raz kolejny pokazuje, że jest postacią inteligentną, spostrzegawczą i niezwykle konsekwentną w dążeniu do prawdy. Równie interesująco wypada Joanna, która nie boi się zadawać trudnych pytań i często kieruje się intuicją, dostrzegając to, co umyka innym. Duże znaczenie mają również bohaterowie drugoplanowi. Lygia i Adam to postacie pełne niedopowiedzeń, a ich historia stopniowo odsłania coraz więcej bolesnych doświadczeń, skrywanych emocji i tajemnic. „Uwikłana” porusza wiele ważnych tematów. To opowieść o rodzinnych relacjach, kłamstwach, tajemnicach oraz konsekwencjach decyzji podjętych wiele lat wcześniej. Autorka pokazuje, jak łatwo oceniamy innych na podstawie pozorów i pierwszego wrażenia, a także jak skomplikowana potrafi być granica między dobrem a złem. Ważnym motywem jest również wpływ przeszłości na współczesne życie oraz to, że niektóre sekrety, nawet starannie ukrywane, prędzej czy później wychodzą na jaw. Podczas lektury towarzyszy czytelnikowi przede wszystkim ciekawość i nieustanne napięcie. Z jednej strony pojawia się chęć rozwiązania zagadki, z drugiej emocjonalne zaangażowanie w losy bohaterów. Autorka skutecznie budzi niepokój, zmusza do snucia własnych teorii i wielokrotnie podważa wcześniejsze przypuszczenia. To jedna z tych książek, przy których trudno powiedzieć sobie „jeszcze tylko jeden rozdział”. Jest to tytuł szczególnie dla miłośników kryminałów obyczajowych, w których równie ważna jak sama zagadka kryminalna jest psychologia postaci i skomplikowane relacje międzyludzkie. Spodoba się czytelnikom lubiącym historie pełne tajemnic, rodzinnych sekretów i nieoczywistych rozwiązań, a także fanom całej serii z Tymonem Hanterem. „Uwikłana” to wciągający, emocjonujący i bardzo dobrze skonstruowany kryminał, który pokazuje, że najgroźniejsze tajemnice często kryją się nie wśród obcych ludzi, lecz najbliżej nas. Katarzyna Wolwowicz stworzyła historię pełną napięcia, ludzkich emocji i zaskakujących odkryć. To zdecydowanie jedna z tych książek, które potrafią skutecznie przykuć uwagę od pierwszej do ostatniej strony i pozostają w pamięci jeszcze długo po zakończeniu lektury.