Pod błękitnym niebem Korfu Katarzyna Leśniak

Książka

Greckie słońce, zapach oliwek i emocje, które rozgrzewają serce. Oto książka, która zabiera w podróż na Korfu – i nie chodzi tu tylko o wakacyjny klimat! Kiedy zobaczyłam „Pod błękitnym niebem Korfu”, od razu poczułam ten wakacyjny klimat. I wiecie co? Początek to nie tylko sielanka – od pierwszych stron czuć tęsknotę, ból i ciężar rodzinnych tajemnic. Historia Olgi wciąga jak ciepłe fale Morza Jońskiego. Autorka, Katarzyna Leśniak, serwuje nam historię o powrocie do miejsca, które pamięta nasze najlepsze i najgorsze chwile. Olga wraca na wyspę po latach, ale to nie jest zwykły urlop – to konfrontacja z przeszłością. To tutaj, pod greckim słońcem, uczyła się kochać, a teraz musi odnaleźć siebie na nowo w cieniu rodzinnych zobowiązań i bolesnych wspomnień. Bohaterowie są bardzo prawdziwi – z krwi i kości, z bagażem doświadczeń. Szczególnie intryguje mężczyzna, który pojawia się u jej boku… On też nosi w sobie niewypowiedziany żal, a ich wspólna codzienność budzi niespodziewane emocje. Czy miłość może narodzić się wśród bólu? Autorce udało się świetnie oddać tę wewnętrzną walkę, gdy serce pragnie szczęścia, ale rozum podpowiada, że może być ono… zakazane? Wyobraź sobie taką historię: Główna bohaterka, Olga, wraca na Korfu po latach nieobecności. To nie jest jednak wymarzony, beztroski urlop – to powrót do miejsca, które kojarzy jej się z dzieciństwem, pierwszą miłością… ale też z bolesną rodzinną tajemnicą, która odcisnęła piętno na całym jej życiu.Korfu to nie tylko tło, ale azyl, do którego ucieka przed codziennością, mając nadzieję poukładać sobie w głowie sprawy, których nigdy nie zamknęła. Myśli, że na słonecznej wyspie odpocznie od problemów.Szybko okazuje się jednak, że przeszłość ma długie ręce. Na wyspie niespodziewanie pojawia się ktoś z jej dawnego życia – mężczyzna, którego dobrze pamięta. Ich ponowne spotkanie wzbudza lawinę dawnych uczuć, ale też zmusza Olgę do zmierzenia się z wyrzutami sumienia i pytaniami, przed którymi dotąd uciekała.To opowieść o tym, że nie da się uciec od samej siebie, nawet w najpiękniejszym miejscu na Ziemi. I że czasem, żeby iść do przodu, trzeba najpierw odważyć się spojrzeć w tył – na rodzinne sekrety, zranienia i stracone szanse. Jednym słowem: greckie słońce + rodzinne tajemnice + drugie szanse w miłości – wszystko podane w klimatycznej, letniej odsłonie. Czujesz ten vibe? Czyta się tę lekturę lekko i przyjemnie, a Korfu staje się tu pełnoprawnym bohaterem. Katarzyna Leśniak maluje słowem tak piękne obrazy, że czuć zapach soli i oliwek, słyszeć szum fal. To idealna książka na leniwe popołudnie, ale z historią, która zostaje w głowie na dłużej. Jeśli lubicie wzruszające romanse obyczajowe z greckim tłem i domieszką rodzinnych sekretów, będziecie zachwyceni! Dla fanek obyczajówek z duszą – jeśli lubisz historie, które nie są tylko cukierkową romansidłem, tylko mają głębsze emocje i rodzinne tajemnice, to jest to pozycja dla Ciebie. Dla miłośników greckiego klimatu – jeśli marzysz o wakacjach na Korfu, a może już tam byłaś i chcesz wrócić choćby na kartach książki – poczujesz ten zapach oliwek i szum morza. Dla tych, które lubią historie o drugich szansach – o tym, że życie potrafi zaskoczyć, a miłość może wrócić w najmniej oczekiwanym momencie, nawet po latach. Dla czytelniczek ceniących wątki rodzinne – relacje matka-córka, niewypowiedziane słowa, tajemnice sprzed lat – to wszystko tutaj jest. Dla zabieganych dusz szukających oddechu – jeśli potrzebujesz książki, która wciągnie, ale nie zmęczy, a przy okazji pozwoli na chwilę oderwać się od codzienności. A dla kogo NIE? Jeśli szukasz wartkiej akcji sensacyjnej, zwrotów akcji co rozdział albo erotyka w każdym rozdziale – to może nie być strzał w dziesiątkę. To raczej spokojniejsza, refleksyjna opowieść – jak leniwy dzień na plaży, a nie szaleńcza impreza. Moja ocena: 8/10 BRUNETTE BOOKS

Po przeczytaniu zaledwie czterdziestu stron tej książki zaczęłam na poważnie przeglądać oferty letnich wyjazdów na greckie wyspy, mimo że przecież i u nas iście greckie upały. Z najnowszej powieści Katarzyny Leśniak jednak tak intensywnie emanuje nie tylko to cudowne, otulające ciepło greckiego słońca, ale też zapachy, smaki i obłędne widoki, że zapragnęłam się tam przenieść. Ale jeśli myślicie, że „Pod błękitnym niebem Korfu” to tylko lekka, pełna humoru letnia opowieść, to bardzo się zdziwicie. Poznajemy Olgę, która jeszcze do „wczoraj” prowadziła poukładane i szczęśliwe życie w Krakowie. Kiedy jednak narzeczony porzuca ją w najtrudniejszym momencie, gdy okazuje się, że kobieta może nigdy nie urodzić dzieci, Olga decyduje się na powrót na Korfu, wyspę, na której dorastała po tym, jak wraz z siostrą zostały adoptowane. Paradoksalnie, w tym samym czasie jej siostra bliźniaczka lada moment ma urodzić właśnie bliźniaczki. Wiecie, czego nie mogłam zrozumieć na początku lektury? Dlaczego główna bohaterka w ogóle zdecydowała się wyjechać na studia do Polski, skoro mogła żyć w tak magicznym miejscu jak Korfu? I dlaczego przez tyle lat nie poleciała nawet w odwiedziny? Z czasem otrzymujemy jednak niezwykle wiarygodne i, niestety, bardzo bolesne wyjaśnienie tej decyzji. Autorka stworzyła historię, która udowadnia, że prawdziwy raj istnieje, jednak czasem i tam zachodzi słońce. Co więcej, świat zdaje się kończyć i walić na głowę, mimo że promienie wciąż wyzierają zza chmur, a pies sąsiadów szczeka jak co dzień, zupełnie jakby nic się nie stało. To powieść, w której nie brak rodzinnych dramatów, rozdzierającej serce żałoby i bolesnego upadku na samo dno. Ale pośród tego wszystkiego tli się to, co najważniejsze - nadzieja. „Niektóre historie kończą się po to, by inne mogły się naprawdę zacząć.” I tak jest w tym przypadku. Zostałam całkowicie wciągnięta w ten wyspiarski klimat, ale jeszcze mocniej zaangażowałam się w losy bohaterów. Przeżywałam ich rozterki i plany, które jedna krótka chwila potrafiła bezpowrotnie przekreślić. Ta książka to przepiękna, wielowymiarowa opowieść o miłości. Zarówno tej do kraju dzieciństwa, przesiąkniętego zapachem morza, jak i tej romantycznej, nawet jeśli wydaje się niemożliwa. To jednak przede wszystkim piękny hołd dla bezkresnej miłości rodzicielskiej, w której zupełnie nie o więzy krwi chodzi, a o serce, bezwarunkową akceptację i codzienną obecność. Gorąco polecam Wam tę mądrą i wzruszającą powieść. Z pewnością pochłoniecie ją w mgnieniu oka i bardzo możliwe, że, tak jak ja, zapragniecie odwiedzić Korfu.