Wakacje po włosku Katarzyna Kielecka

Książka

Są takie książki, które bierzesz do ręki z myślą: „przeczytam kilka rozdziałów”, a potem orientujesz się, że właśnie kończysz ostatnie strony i zastanawiasz się, kiedy właściwie minął ten czas. Dla mnie właśnie takie okazały się „Wakacje po włosku” autorstwa Katarzyna Kielecka. Rodzina Sarneckich wyjeżdża do Włoch z planem na idealny urlop. Wiecie – słońce, piękne widoki, pyszne jedzenie, chwila oddechu od codzienności i to charakterystyczne włoskie dolce vita. Wszystko zapowiada się jak pocztówka z wakacji. Do czasu. Tuż przed końcem wyjazdu psuje się samochód i od tego momentu zaczyna się prawdziwa lawina problemów. Ubezpieczyciel zawodzi, organizacja okazuje się bardziej skomplikowana, niż mogłoby się wydawać, pojawiają się kolejne przeszkody, które skutecznie wystawiają cierpliwość bohaterów na próbę. A przecież trzeba jeszcze wrócić do Polski, dopilnować terminów i jakoś nie stracić resztek dobrego humoru. Brzmi jak przepis na katastrofę? Trochę tak. Ale właśnie w tym tkwi urok tej historii. Autorka pokazuje coś bardzo prawdziwego – że wakacje nie zawsze wyglądają jak zdjęcia z Instagrama. Czasem to seria nieprzewidzianych sytuacji, zmęczenie, frustracja i poczucie, że wszechświat postanowił zrobić sobie z nas żart. A mimo to – albo właśnie dlatego – mogą stać się wspomnieniem, do którego wraca się później z uśmiechem. Bardzo podobało mi się to, jak została pokazana rodzina Sarneckich. Nie są idealni, nie reagują książkowo poprawnie, czasem się irytują, czasem mają dość – ale jednocześnie czuć między nimi bliskość i zwykłą codzienną relację. To właśnie dzięki temu ich przygody wypadają tak autentycznie. Ogromnym atutem tej książki jest również styl autorki. Pisze lekko, swobodnie, z humorem i wyczuciem. Opisy są bardzo obrazowe – podczas czytania niemal czułam gorące powietrze, widziałam włoskie uliczki i słyszałam ten charakterystyczny wakacyjny gwar. Dialogi wypadają naturalnie, a humor nie jest wymuszony – pojawia się dokładnie tam, gdzie trzeba. Szczególnie ujęło mnie to, że – jak zdradziła autorka – wiele opisanych wydarzeń zostało zainspirowanych jej własnymi doświadczeniami z wakacji we Włoszech. I naprawdę to czuć. Ta historia ma w sobie coś bardzo życiowego – nieprzewidywalność, absurd codziennych sytuacji i ten moment, kiedy pozostaje już tylko śmiać się z własnego pecha. To książka o podróży, ale nie tylko tej dosłownej. To też opowieść o cierpliwości, o rodzinie, o tym, że nie wszystko da się kontrolować i że czasem najlepsze wspomnienia rodzą się właśnie wtedy, kiedy nic nie idzie zgodnie z planem. No i nie mogę nie wspomnieć o jednym bohaterze… Wafel zdecydowanie kradnie całe show. Jeśli szukacie lekkiej, ciepłej historii na lato, która poprawia humor, daje wakacyjny klimat i jednocześnie pokazuje, że nawet najbardziej pechowy wyjazd może stać się świetną opowieścią – „Wakacje po włosku” zdecydowanie warto zabrać ze sobą na urlop.

"Wakacje po włosku" autorstwa Katarzyny Kieleckiej (Wydawnictwo Dobre Strony) Książka otrzymana w ramach współpracy barterowej. Joanna wraz z mężem Tadeuszem oraz dwójką dzieci - Antoniną i Konstantynem - wybrała się na wakacje do Włoch. Pech chciał, że podczas jednego z kolejnych przystanków w drodze przez Austrię samochód odmówił posłuszeństwa, a rodzinę czekała przygoda wypełniona od góry do dołu Prawem Murphy’ego. Wszystko, co mogło pójść źle, poszło źle. Historia oparta jest na prawdziwych wydarzeniach z życia autorki. Spodziewałem się mnóstwa włoskiego klimatu i z wypiekami na twarzy czekałem, aż w końcu będę mógł przeczytać tę książkę. Pierwsze wrażenie nie było jednak takie, jakiego oczekiwałem - klimat nie buchnął mi w twarz już w pierwszym rozdziale. Z czasem jednak historia zyskiwała coraz więcej mojego uznania. Autorka świetnie budowała włoską atmosferę poprzez opisy zróżnicowanego ukształtowania terenu, palącego słońca oraz liczne włoskie wstawki tłumaczone w przypisach. Uwielbiam taki zabieg. Północne Włochy nie są regionem, który zazwyczaj kojarzy się ze stereotypowym obrazem tego kraju, niemniej miejsce akcji miało tutaj duże znaczenie, co zdecydowanie zaliczam na plus. Cały mezalians intryguje. Siadałem do lektury bez przeczytania blurbu, dlatego byłem niemało zaskoczony, że fabuła opiera się wyłącznie na tej drogowej awarii. To skromna, kameralna historia z ograniczoną liczbą wątków i bohaterów. W zasadzie przez większość czasu śledzimy losy tej jednej polskiej rodziny podczas nieco ponad tygodnia wydarzeń. Mimo to zdążyłem zżyć się z całą czwórką bohaterów. Szczególnie Tosia zaskarbiła sobie moją sympatię, ponieważ w niektórych aspektach bardzo się z nią utożsamiałem. Z przykrością muszę jednak stwierdzić, że mimo wielu wspomnianych wyżej zalet książka momentami bardzo mi się dłużyła. Jak na stosunkowo niewielką objętość - około 320 stron - czytałem ją przez blisko dziesięć dni, co było dla mnie sporym zaskoczeniem. Oczywiście mogły mieć na to wpływ zakończenie roku szkolnego w pracy oraz ogromne upały utrudniające skupienie. Przy „Wakacjach po włosku” spędziłem dobry czas, ale nie jest to lektura, która w szczególny sposób wpłynie na moje życie czy pozostanie ze mną na długo. Tym większym rozczarowaniem było określanie jej mianem „komedii”, co moim zdaniem jest sporym nadużyciem. Nie przypominam sobie ani jednego fragmentu, który wywołałby choćby uśmiech na mojej twarzy. Nowa książka Katarzyny Kieleckiej jest ciepła, przyjemna, pogodna i dosyć swobodna, dzięki czemu idealnie sprawdzi się jako wakacyjna lektura na plażę lub letni wieczór. Czuć w niej ogromną sympatię do rodzinnych relacji i codziennych problemów, które potrafią zarówno irytować, jak i zbliżać ludzi do siebie. To właśnie ten aspekt uważam za największą zaletę powieści. Jeśli kiedyś będę miał żonę i dzieci, chciałbym, aby nasze relacje wyglądały właśnie w taki sposób. Polecam tę książkę wszystkim, którzy szukają lekkiej, niezobowiązującej historii na kilka spokojnych wieczorów