Zona. Trylogia Michał Gołkowski Książka

Jak kiedyś nie byłem fanem stalkerskich klimatów, mutantów i tego typu rzeczy, tak z czasem, dzięki dobrym historiom zacząłem się przekonywać i właśnie dziś chciałem Wam opowiedzieć o takim dobrym tytule, który sprawia, że moja opinia o takich powieściach się poprawia. Mowa tu o nowym wydaniu trylogii Zony od Michała Gołkowskiego. Jest to nowe wydanie, w jednej książce znalazły się trzy powieści, które łączy postać stalkera Miszy. Każda z tych historii jest dla mnie zdecydowanie inna, każda ma swój urok. Postaram się opowiedzieć krótko o każdej z nich. Na początku mamy "Ołowiany świt", w którym Misza jest już można powiedzieć doświadczonym stalkerem w czarnobylskiej Zonie. Jest to książka budową podobna nieco do "Złodzieja" Krzysztofa Haladyna, gdyż mamy tutaj takie rozdziały, będące osobnymi przygodami, jednakże tutaj zarysowany jest mocniej taki wątek nadrzędny, spajający to wszystko, przez co czyta się to dobrze i wciągająco. Plus na samym końcu mamy taki punkt wyjścia do drugiej książki, czyli płynnie przechodzimy do "Drugiego brzegu", pełnoprawnej już powieści z motywem drogi. Druga część kontynuuje przygody Miszy, ale jak mówię jest inna. Przede wszystkim, czuje się tutaj, że jest to jedna duża historia, w której nasz stalker podróżuje do celu, którego nie będę Wam zdradzał. Ta książka dla mnie była lepsza niż poprzedni tom i czytało mi się ją sprawniej, chociaż jak mówię "Ołowiany świt" miał swój urok, poznawaliśmy Zonę, mutanty i anomalie. Tutaj mamy rozszerzenie stalkerskiego świata, poznajemy nowe rejony oraz nieznane dotąd mutanty, a jednocześnie dążymy z Miszą do upragnionego celu. Tamte dwa tomy jednak nie mają dla mnie szans z powieścią ostatnią, czyli z "Drogą donikąd", która jest całkowicie inną historią, ponieważ opowiada o początkach Miszy jako stalkera. Przechodząc do tej książki, nie wiedziałem czego się spodziewać, bo z jednej strony widziałem, że ten tytuł ma najlepsze oceny, z drugiej przez to, że poznałem najpierw Miszę jako już doświadczonego stalkera, nie wiedziałem jak podejdą mi jego początki. Ale jednak są świetne. Genialnie czytało mi się tę historię, wystarczy poczekać te kilkadziesiąt stron, aż Misza, choć wtedy jeszcze nie Misza, pojawi się w Zonie i akcja świetnie się rozkręca. Do tego uwielbiam relację Miszy z Łysym, czyli takim jego stalkerskim mentorem, który nadał mu pierwszą ksywkę w Zonie i nauczył tego, co widzimy w poprzednich tomach. Ponadto, mamy wspomniane początki stalkerów w Zonie, trochę takich mrugnięć okiem do fanów poprzednich części i fajne spojenie tego wszystkiego na końcu. Jak dla mnie każda kolejna część tej trylogii o Miszy była coraz lepsza.