Negocjator Marek Stelar

Książka

„Negocjator” Marka Stelara to książka, która wbija w fotel i nie puszcza do ostatniej strony. Wszystko zaczyna się w Szczecinie, gdzie podczas koncertu w hali widowiskowej grupa uzbrojonych napastników bierze dwa i pół tysiąca zakładników. Na oczach wszystkich ginie pierwsza ofiara. Od tego momentu akcja pędzi w zawrotnym tempie, a my razem z komisarzem Kamilem Russek, policyjnym negocjatorem próbujemy znaleźć wyjście z tej koszmarnej sytuacji. To, co najbardziej mnie zachwyciło, to realizm i niesamowicie wyczuwalne napięcie. Autor tak oddał atmosferę, że dosłownie czułam na plecach oddech porywaczy i słyszałam strach zakładników. Czytałam i miałam ciarki. Dawno żadna książka nie wstrząsnęła mną aż tak mocno. Marek Stelar mistrzowsko buduje napięcie, prowadzi nas przez psychologiczną grę negocjatora z przywódcą napastników, Alfą i sprawia, że każda decyzja ma wagę życia lub śmierci. Bohaterowie są prawdziwi, z krwi i kości. Komisarz Russek to postać, której kibicujemy z zapartym tchem – widzimy jego dylematy, presję i walkę z czasem. Z kolei Alfa jest przeciwnikiem, którego motywy są dużo bardziej złożone, niż mogłoby się wydawać. Autor nie idzie utartą ścieżką – pokazuje, że w kryzysie nic nie jest czarno-białe. Styl Marka Stelara to czysta przyjemność dla fana szybkiego tempa. Akcja rozwija się dynamicznie i nie zwalnia ani na chwilę. Autor umiejętnie balansuje między dialogami, które brzmią naturalnie, a opisami pełnymi emocji. Momentami miałam wrażenie, że oglądam świetny film akcji – tyle że w mojej głowie. To książka, która zostaje w głowie na długo po odłożeniu na półkę. Dla kogo jest ta książka? Dla każdego, kto kocha thrillery sensacyjne z mocnym psychologicznym pazurem. Jeśli lubisz Fredericka Forsytha, historie, gdzie liczy się każda sekunda, a stawką jest życie niewinnych ludzi – to pozycja obowiązkowa. Fani Stelara i tak już pewnie czekają niecierpliwie i nie będą zawiedzeni! Moja ocena: 9/10 BRUNETTE BOOKS

Ależ to było dobre! Ta powieść tylko utwierdziła mnie w przekonaniu, że Marek Stelar to marka sama w sobie i bez względu na to, jaki temat weźmie na tapet, zrobi to z ogromnym znawstwem i rozmachem. I za tę moc przykucia mnie do fotela, za niesamowicie wiarygodną kreację postaci i w końcu za niebotyczne zaskoczenie, gdy straciłam czujność i wydawało mi się, że wiem, jakim torem podąży historia - za to właśnie kocham jego powieści! A zaczynamy z wysokiego C. Miał być koncert, a zrobiło się zupełnie inne, mroczne show. Ponad dwa tysiące osób w szczecińskiej hali staje się zakładnikami. I co ciekawe, to praktycznie jedyny moment, w którym obserwujemy tę perspektywę. Autor nie skupia się bowiem na emocjach uwięzionego tłumu ani samych napastników. Pokazuje nam to, co rozgrywa się po drugiej stronie, gdzie zespół ludzi koordynujących akcję zaczyna wielogodzinną walkę o życie zakładników. Co więcej, niesamowicie wiarygodnie wprowadza nas w tajniki pracy policyjnych negocjatorów, prokuratora czy dowódcy kontrterrorystów. W samym centrum wydarzeń staje negocjator Kamil Russek i jego zespół. Dzięki tej powieści choć trochę zbliżyłam się do wyobrażenia sobie, jakiego kalibru musi to być presja! Jakie potężne obciążenie psychiczne spada na barki człowieka, który wie, że od każdego jego słowa zależy życie kilku tysięcy osób. Stawka jest wręcz niewyobrażalna, a rośnie jeszcze bardziej, gdy sprawa staje się dla komisarza Russka bardziej osobista, niż mógłby sobie kiedykolwiek wyobrazić. Autor funduje nam prawdziwe starcie profesjonalistów - niezwykle silnego psychicznie negocjatora, nadgorliwego i podejrzliwego prokuratora oraz terrorysty o niebagatelnej inteligencji. Nie brakuje tu również samczej walki kogutów, prób podkopywania autorytetów czy forsowania własnych rozwiązań. Ogromne wrażenie zrobił na mnie również uzupełniający fabułę wątek obyczajowy i rys psychologiczny. Postać ojca, który musi zmierzyć się z faktem, że jego dotąd dobrze rokujący syn wpadł w poważne problemy i stał się przestępcą. To poruszający obraz utraty kontaktu z dzieckiem, narastających wyrzutów sumienia i konieczności zaakceptowania tego, co nieodwołalnie się skończyło i czego nie da się już naprawić. A potem… nastąpił zwrot o 180 stopni! Kiedy wszystko się wyjaśniło, autentycznie zbierałam szczękę z podłogi. I tak jak negocjator nie mógł złapać tchu przed finałem akcji, tak i ja nie byłam w stanie odłożyć książki, dopóki nie przeczytałam ostatniego zdania. Olbrzymie brawa dla autora! Udało mu się stworzyć absolutnie wiarygodną powieść sensacyjną na światowym poziomie, zachowując realia naszego rodzimego podwórka.