Biały dom Andrzej Pilipiuk Książka

Q: Co sądzicie o twórczości Wielkiego Grafomana, zwanego formalnie Andrzejem Pilipiukiem? Choć bardzo lubię starszą twórczość Pilipiuka, czyli zwłaszcza pierwsze tomy Wędrowycza i "Światów Pilipiuka", tak w pewnym momencie jakość książek zaczęła niestety spadać. Na szczęście, mam wrażenie, że Andrzej Pilipiuka ostatnimi czasy przeżywa swego rodzaju mały renesans. Ostatni zbiór o Jakubie Wędrowyczu był okej, a dziś chciałem Wam opowiedzieć o "Białym Domu", który jest solidnym tytułem. Jest to oczywiście zbiór opowiadań, a w środku znajdziemy 5 opowiadań, co jak na tego autora jest liczbą niezawrotną. Ale według mnie to bardzo dobrze, ponieważ dzięki temu historie są dłuższe, a takie właśnie u Pilipiuka wolę. Tylko jedno opowiadanie jest krótkie, zaledwie kilkunastrostronicowe i w zasadzie ta właśnie historia mi nie podeszła, ale pod pewnym względami dobrze, że jest, o czym za chwilę. Te dłuższe historie są moim zdaniem bardzo fajne, mamy raz Storma i trzy razy dr Skórzewskiego, czyli bohaterów dobrze znanych fanom Wielkiego Grafomana. Historie są według mnie intrygujące, wciągające, ale i zachęcają do zgłębienie wiedzy, gdyż mamy tu oczywiście sporo historii, między innymi zahaczamy o starożytny Rzym, ale i widać tutaj fascynację Pilipiuka pierwiastkami, nieznanymi metalami itp. Co do tego krótkiego opowiadania, nie podeszło mi już fabularnie, ale dobrze że jest, ponieważ Pilipiuk oczywiście porusza w nim swoje poglądy, dzięki czemu pozostałe opowiadania są od tego wolne. Gwoli ścisłości, nie chodzi o to czy się z tymi poglądami zgadzam czy nie. Po prostu nie przepadam za wciskaniem na siłę swoich poglądów do twórczości. "Biały dom" to lektura solidna, przyjemna, naprawdę mogę ją polecić na takie odstresowanie i lekką lekturę.