Bosorka. Pogranicze. Tom 1 Natalia Przeździk Książka

Wierzysz w jakieś przesądy? A może znacie jakieś szeptuchy?! Jedni nawet o tym nie myślą i żyją w miejscu, w którym się urodzili. Tu zakładają rodziny, pracują, mają własny kąt. Inni duszą się w mieście i szukają ucieczki na wieś. Totalne odludzie przyciąga Martę i jej męża. Decydują się na wyjazd do Tymianowej, urokliwej wsi położonej na Łemkowszczyznie. Mała wieś a jakże różnorodna. Dziesięć lat później Marta jest sama ale nie samotna. "Są inne radości dla nas niż bycie z chłopem". Prowadzi gospodarstwo agroturystyczne. Ma wokół siebie mieszkańców wsi, których śmiało można nazwać przyjaciółkami. Sielankę zakłócają dwie zmiany. Informacja o planowanej rozbiórce domu Tekli, kobiety którą uważano za wiedźmę oraz zmiana na stanowisku proboszcza. "Nie, ona nie była czarownicą. Była skrzywdzona osobą, która próbowała mimo wszystko żyć po swojemu i obrywała za to od większości bliskich. Miejsca, w których żyli tacy zranieni ludzie, bywają...naznaczone." Autorka tak pięknie i realistycznie opisuje wieś Tymianowa, że po odłożeniu książki masz ochotę odwiedzić te okolice. W treść fabuły nienachalnie wpisuje tradycje Łemków. Przyznam, że moja wiedza w tym temacie była bardzo ograniczona. Międzypokoleniowe traumy, przeszłość która dzieli i ksiądz który dolewa oliwy do ognia. Oj dużo się działo w Bosorce. Historie Łemków są niezwykle barwne, tak jak okolica w której żyją. Dowiadujemy się wiele o ich wierzeniach, obrządkach i tradycjach, które łączą się z tradycjami np chrześcijańskimi. Niezwykle ciekawe informacje podane w ciekawy sposób. Nie jest to typowy wykład o życiu tamtejszej społeczności. Bardzo przyjemna i mądra powieść z nutką tajemnicy i ludowych podań, gdzie stare legendy są cichym tłem dla aktualnych wydarzeń Dowiadujemy się wielu ciekawych faktów, z historii, tradycji i życia Łemków. Czytając opisy przyrody masz przed oczami letnie popołudnie kwieciste łąki, czujesz zapach lasu. Klimatyczna ciepła opowieść. Książkę czyta się bardzo płynnie. Jest napisana lekkim językiem, a niektóre sformułowania wpisały mi się w pamięć. Humor przeplatany nagłymi zwrotami akcji. Piękne opisy natury łączą się z dziwnymi sytuacjami stojącymi w sprzeczności że zdrowym rozsądkiem. Jestem zachwycona Bosorką. Pierwszy tom serii skończył się w takim momencie... Oby jak najszybciej pojawiła się druga część. Jest tyle pytań, co się dzieje z bohaterami po tych wszystkich wydarzeniach? Czekamy na kolejny tom serii Pogranicze.