Fałszywa gra Robert Michniewicz Książka

Drugi raz sięgnęłam po książkę z dorobku Roberta Michniewicza i kolejny raz dokonałam trafnego wyboru lektury. Powieść „Fałszywa gra” doskonale wpisuje się w mój gust czytelniczy. To trzeci tom serii książek z cyklu Carl von Wedel o Niemcu w roli polskiego agenta. Od razu dodam, że jeżeli ktoś nie zna poprzednich dwóch tomów, śmiało może zacząć czytanie od tego, ponieważ stanowi on prequel serii. W „Fałszywej grze” autor pokazuje, jak to się stało, że Carl założył niemiecki mundur. Fabuła powieści obejmuje lata 1938-1939. Sam autor wyjaśnia, co powodowało nim podczas pisania tego utworu. „Wykorzystując jak zwykle prawdziwe wydarzenia włączane w fikcyjną opowieść, nie mogłem się powstrzymać od zaakcentowania spraw, które mnie zbulwersowały. Czystki w ZSRR w latach trzydziestych są rzeczą ogólnie znaną. Ale okazało się, że podobny proces, choć oczywiście bezkrwawy, dotyczył również przedwrześniowej Polski.” Carl von Wedel zostaje zwerbowany przez przyjaciela Jana Żychonia i staje się agentem o pseudonimie „Amber”. Wyjeżdża do Berlina i udanie wchodzi w struktury Abwehry, gdzie bierze udział w tajnej operacji przeciwko ZSRR. Za pośrednictwem rezydenta „Bohuna” przekazuje do Polski cenne dla jej obronności informacje, które wydają się nieprawdopodobne i wątpliwe, stąd podchodzi się do nich z dystansem, a nawet lekceważeniem. Nie tylko osoby interesujące się tematyką II wojny światowej znajdą w „Fałszywej grze” coś dla siebie. Także czytelnicy lubiący książki o miłości i zdradzie, trudnych relacjach nie powinni się nudzić w trakcie lektury, bowiem w tle pojawia się wątek miłosny. Robert Michniewicz umiejętnie stopniuje napięcie, bez zbędnych słów czy nużących opisów. Atutem książki jest narracja prowadzona głównie z perspektywy Carla von Wedela, co może prowadzić do głębszego zrozumienia tej postaci, jej emocji, myśli. Szczerze mówiąc polubiłam tego bohatera i trzymałam kciuki, aby jego misja zakończyła się powodzeniem. Następowanie po sobie krótkich rozdziałów opisujących wydarzenia w różnych przestrzeniach może niekiedy wybijać z rytmu czytania. Z drugiej strony zabieg ten stanowi swego rodzaju siłę napędową, bo człowiek nabiera apetytu na kolejny krótki rozdział. Tym bardziej, że każda następna strona wciąga coraz bardziej i nie sposób oderwać się od lektury. „Fałszywa gra” nie tylko pozwala poznać sekrety pracy wywiadu tuż przed wybuchem II wojny światowej, ale zmusza także do refleksji na temat zdrady, mechanizmów jej powstawania, miłości. Czy zdrada może być uzasadniona? Co stawiać na pierwszym miejscu -szczęście osobiste czy dobro kraju? W pamięci zapadł mi też cytat: „Jutro też będzie dzień i to, co dzisiaj wydaje ci się niczym, o poranku odzyska swój sens.” Historia o losach Carla von Wedela z pewnością zadowoli wielu czytelników. Zanurzcie się w powieściowy świat „Fałszywej gry”, aby dać się porwać emocjonującej fabule. Gorąco zachęcam!

I jak tu nie lubić powieści Roberta Michniewicza? Z tomu na tom seria "Carl von Wedel" coraz bardziej się rozkręca. Jest bardziej szpiegowsko i niebezpieczniej. W trzecim tomie "Fałszywa gra" trzeba być bardzo czujnym i nie można nikomu ufać, nawet sobie. Czy każdy może zostać szpiegiem? Między innymi tego dowiecie się z tej powieści. Carl von Wedel jest genialny i wróżę mu świetlaną karierę, o ile oczywiście nie straci życia. Cały czas stąpa po kruchym lodzie. Mam jednak cichą nadzieję, że na dłużej zagości w naszych domach i oczywiście nie da się złapać. W "Fałszywej grze" poznajemy początki jego szpiegowskiej kariery. W tym tomie poruszamy się w końcówce 1938 roku i kończymy na wrześniu 1939. Michniewicz w ciekawy i wciągający sposób przedstawił grę różnych wywiadów. To było dla mnie bardzo ekscytujące. Cieszę się, że pokazał mam również wątek miłosny. Czy ktoś tutaj zakocha się ze wzajemnością? Jaki będzie miało to wpływ na zaplanowaną akcję? Po odpowiedzi odsyłam was do tej książki. Warto po nią sięgnąć. Jeżeli nie czytaliście poprzednich tomów, to dobrze się składa. "Fałszywą grę" powinniście przeczytać jako pierwszą, następnie sięgnąć po poprzednie części, a później czekać razem ze mną na kolejne przygody Carla. Oczywiście muszę wspomnieć o okładce. Jak dla mnie jest prześliczna i idealnie oddaje charakter tego, co skrywa w środku. "Fałszywa gra" przypadnie do gustu wszystkim miłośnikom historii i dobrych szpiegowskich kryminałów.