Copycat Mieczysław Gorzka

Książka

Z jednej strony akcja toczy się tu w niespiesznym rytmie wrocławskiego życia, gdzie zawsze jest czas na łyk kawy czy zapalenie papierosa. Z drugiej, „Copycat” Mieczysława Gorzki niezmiennie dostarcza nam tego, czego oczekujemy od najlepszych powieści kryminalnych - misternie utkanej intrygi, wielowymiarowych bohaterów i ciągle podsycanego napięcia. Zachęcam Was do równie niespiesznej, uważnej lektury, bo autor podsuwa podpowiedzi co do osoby sprawcy, które przy uważnym czytaniu dość łatwo wyłapać. I możecie, podobnie jak ja, mieć tę satysfakcję, że odgadliście jego tożsamość szybciej niż nasz przystojny komisarz Marek Rosiński. Bo choć jest nader inteligentnym facetem, to czasem ma tendencję do zakłamywania rzeczywistości, a nie pomaga też to, że sprawa coraz bardziej wiąże się z nim osobiście. Głównym wątkiem jest intrygujący motyw tytułowego naśladowcy. Przeszłość, która wydawała się na zawsze pogrzebana, zaczyna coraz mocniej napierać. Powraca wspomnienie rudych włosów, na jaw wychodzą niepokojące, nieznane wcześniej fakty, a nowe zbr0dnie popełniane są według tego samego modus operandi co przed laty. Zamknięte sprawy trzeba odkurzyć, by zmierzyć się z osobnikiem wciągającym śledczych w chorą grę. Prócz osób prowadzących śledztwo poznajemy dwoje niezwykłych, mocno poturbowanych przez los bohaterów, których codzienność definiują z jednej strony paraliżujące lęki i fobie, a z drugiej równie niebezpieczny brak strachu. Wgląd w psychologię i życie tej dwójki okazał się dla mnie tak samo ciekawy jak samo śledztwo. Autor wprowadza nas w tę sprawę oraz w świat bohaterów niezwykle drobiazgowo, nie stroniąc od opisów ich codziennych czynności i pozwalając im na głębokie rozmyślania. To zdecydowanie wyhamowuje dynamikę, ale nie ma mowy o nudzie, o nie! W tym objawia się właśnie talent autora, który potrafi zachować balans i utrzymać napięcie na odpowiednim poziomie. Trzecioosobowa narracja i różne perspektywy pozwalają nam zajrzeć nie tylko w przeszłość, ale też we współczesne, mroczne zakamarki Wrocławia, w których rządzi „Żądza”. Obserwujemy sporo zawirowań i niepewności, nie tylko w kwestii tego, w którą stronę powinno iść śledztwo, ale również w uczuciach samych bohaterów. I dlatego, mimo że momentami zbiegi okoliczności zdają się piętrzyć, ta historia tak świetnie się broni. Autor niezwykle zgrabnie, wręcz z wirtuozerią, składa ze sobą wszystkie jej elementy, a zakończeniem funduje czytelnikowi prawdziwe fajerwerki. Szczególnie w chwili, gdy już nam się wydaje, że wszystko zostało wyjaśnione, a drzwi do przeszłości definitywnie zamknięte. Kawał rasowego kryminału!

„Rok zmian” Mieczysława Gorzki pozostawił po sobie pozytywne wrażenie. Pomimo swojej opasłości była to książka, którą czytało się z dużym zainteresowaniem. Teraz mamy nowość od autora – czyli „Copycat”. I w tej historii również Gorzka poświęca uwagę trzem bohaterom. Robert Wójtowicz to ceniony fotograf, który ukrył się przed światem za względu na swoje fobie. Agnieszka Dudek jako młoda dziewczynka została porwana i przetrzymywana w piwnicy. Kobieta otarła się wtedy o śmierć, a obecnie jest znaną pisarką opisującą swoją traumę i przeżycia. Mamy też policjanta Marka Rosińskiego, mierzącego się ze stratą bliskich – ojca i narzeczonej. Komisarz otrzymuje sprawę morderstw młodych kobiet. Marek próbuje odnaleźć mordercę naśladującego zbrodnie sprzed lat. „Copycat” to dobra lektura. Z ciekawym pomysłem, składną fabułą i napięciem budowanym strona po stronie. Jest to powieść o tym, jakie szkody w psychice wyrządza trauma oraz o tym, że przeszłość może wrócić jak bumerang.