Książka

Dosiad Katarzyna Gołda

Choć od kilku lat literatura szpiegowska przybiera coraz bardziej ludzkie barwy, to jeszcze nigdy nie była tak bliska szarej codzienności funkcjonariuszy służb wywiadowczych jak teraz. Katarzyna Gołda w “Dosiadzie”, drugim tomie swojej debiutanckiej serii z Bogną Bohr, mocno skupia się na wyzwaniach psychicznych, jakie przynosi ten zawód wynikających z ciągłego stresu, niedosypiania i działania na wysokich obrotach. Główna bohaterka Bogna staje się więc trochę taką antybohaterką pod kątem dbania o siebie - nie szuka pomocy, gdy jej psychika zaczyna ją samą niepokoić, a przez to granica pomiędzy tym, co rzeczywiste, a tym, co jest wytworem jej umysłu, raz po raz mocno się zaciera… Ale to nie jedyny ważny punkt tej powieści, jak i tej postaci. Autorka pokazuje mniej skrajne przypadki, żongluje perspektywą. Akcja rozgrywa się w przeciągu kilku grudniowych, przedświątecznych dni i w pewien sposób jest powiązana ze “Złotym spadochronem”, choć kluczowe fakty w “Dosiadzie” są przypomniane, tak by czytelnik, który teraz po raz pierwszy styka się z tymi bohaterami, nie miał problemu z odnalezieniem się w fabule. To nie jest typowo szpiegowska intryga, choć nie brakuje w niej znajomych elementów - to intryga mocno skupiona na relacjach postaci w środowisku, w którym tak naprawdę nie można wierzyć nikomu. Autorka z dużym wyczuciem łączy akcję z psychologiczną kreacją postaci, dając powieść, do której może i z początku trzeba przywyknąć, przy której może i trzeba się trochę skupić, ale która odwdzięcza się ciekawą fabułą i poczuciem, że w końcu możemy przyjrzeć się życiu funkcjonariuszy wywiadu nieco uważniej, nieco dokładniej. Podoba mi się taka wersja thrillera szpiegowskiego, czekam na więcej!