Książka

Rostoły: Klątwa Wilczego Boru Chlewicki Jacek

A gdyby tak kryminał noir połączyć z horrorem i baśnią? Na bazie tych gatunków powstały “Rostoły. Klątwa Wilczego Boru”, druga powieść Jacka Chlewickiego z detektywem od spraw niezwykłych Adamem Magusem (można ją czytać bez zachowania kolejności chronologicznej serii). Historia rozpoczyna się w klimatycznej scenerii: Wigilia Bożego Narodzenia, padający śnieg, mała podlaska wioska, której mieszkańcy zamiast przygotowywać się do wieczerzy, stają pod domem rodziny 13-letniej Wiktorii oskarżonej o… wampiryzm. I tak trójka bohaterów: Adam, policjantka Maria i 13-letnia Wiktoria uciekają przez las do dworku szlacheckiego Wilczy Bór, o którym krążą legendy… Brzmi baśniowo, prawda? Zaraz jednak zaczyna się akcja, która balansuje pomiędzy realnością a wyobrażeniami, pomiędzy kryminałem noir, grozą a fantastyką z mocnym podkoloryzowaniem, przez coś ciężko określić czy opowieść powinno traktować się serio czy jednak z przymrużeniem oka. Autor sięga po znane wątki i motywy, w tle przewijają się wilkołaki, czarownice i marzenia o nieśmiertelności. Narrator, a zarazem główny bohater jest skrzyżowaniem detektywa z powieści noir z pogromcą duchów, a jego ironiczny nastrój świetnie podkręca dialogi. To on też odpowiada za racjonalność tej historii, choć i jego wiarygodność w niektórych momentach jest podważana. To książka o dużym potencjale i bardzo dobrym pomyśle, mam jednak wrażenie, że nie został on w pełni wykorzystany - poprzez natłok wątków i motywów zabrakło miejsca na zbudowanie klimatu, który powinien być głównym punktem wpływu na emocje czytelnika. Gdyby tylko tego nie zabrakło, mogłabym bawić się świetnie!