Książka

Wyższa konieczność Wojciech Chmielarz

W „Wyższej konieczności” Wojciech Chmielarz po raz kolejny zabiera czytelników do świata Bezimiennego, ale tym razem zagrożenie dotyczy nie tylko jego samego. Porwanie rodziny sprawia, że stawką staje się życie najbliższych, a bohater musi zrobić wszystko, by ich odnaleźć i ochronić. Wysoko postawiony polityk, agencje wywiadowcze, wojsko, tajne układy, specgrupy działające poza prawem i sprawa sprzed wielu lat, która ponownie wychodzi na światło dzienne – to tylko część elementów tej historii. Nie brakuje również pościgów, ucieczek, zleceń zabójstw, przetrzymywania ludzi wbrew ich woli oraz nowoczesnych sposobów śledzenia bohaterów. Jedną z największych zalet książki jest jej tempo. Wydarzenia szybko nabierają rozpędu, a kolejne zwroty sprawiają, że trudno przewidzieć, komu można zaufać. Bohaterowie często znajdują się w sytuacjach, w których jedna decyzja może zadecydować o czyimś życiu. „Wyższa konieczność” to pełen napięcia thriller, w którym przeszłość wraca ze zdwojoną siłą, a walka o rodzinę staje się najważniejszą sprawą. Dużo akcji, tajemnic, niebezpieczeństwa i ciągłego poczucia, że za chwilę wydarzy się coś jeszcze. To książka, którą zdecydowanie trudno odłożyć przed poznaniem finału.

„Wyższa konieczność” to książka, po której przeczytaniu zostaje coś więcej – emocje, pytania i myśl: „kurcze, to było dobre!” Chmielarz po raz kolejny zabiera czytelnika w świat, w którym nic nie jest oczywiste, a granica między dobrem i złem potrafi bardzo szybko się zatrzeć. Bezimienny znów znajduje się w samym środku niebezpiecznej rozgrywki, a im dalej zagłębiamy się w tę historię, tym bardziej zaczynamy się zastanawiać, komu właściwie można zaufać. Najbardziej podobało mi się tempo tej powieści. Tutaj naprawdę sporo się dzieje, czasami ciężko złapać oddech – tajemnice, pościgi, polityka, służby, niebezpieczne decyzje i bohaterowie, którzy mają swoje sekrety. Autor bardzo sprawnie podkręca atmosferę i sprawia, że trudno odłożyć książkę „tylko na małą chwilkę”. Lecz „Wyższa konieczność” to nie tylko akcja; to również opowieść o konsekwencjach naszych wyborów. O tym, jak łatwo przekonać samego siebie, że robimy coś złego z dobrego powodu. I właśnie ten aspekt historii szczególnie przypadł mi do gustu. Bezimienny jest bohaterem, którego nie da się jednoznacznie ocenić. Można podziwiać jego determinację, a chwilami można się zastanawiać, dokąd właściwie prowadzą jego decyzje. I chyba dzięki tej niejednoznaczności tak dobrze się go czyta. Bywały jednak momenty, gdy fabuła wydawała się trochę zbyt mocno podkręcona, a niektóre rozwiązania wymagały odłożenia na bok pytania: „czy to naprawdę mogłoby się wydarzyć?” Ale… czy w thrillerze nie chodzi właśnie o to, żeby dać się porwać historii. Dla mnie „Wyższa konieczność” to przede wszystkim duża dawka emocji, napięcia i bardzo dobrej rozrywki. Jeśli znacie poprzednie części przygód Bezimiennego zdecydowanie warto po nią sięgnąć. Jeżeli jeszcze nie znacie tego bohatera, najlepiej zacząć od początku cyklu. Chmielarz po raz kolejny przypomina, że kiedy człowiek zaczyna usprawiedliwiać swoje decyzje „wyższą koniecznością”, bardzo łatwo przekroczyć granicę, zza której nie ma już powrotu.