Lekcje szycia dla niestarannych Agnieszka Krawczyk

Książka

„Lekcje szycia dla niestarannych” to druga część serii „Klub Dobrych Przyjaciół”, ale spokojnie można ją czytać bez znajomości tomu pierwszego. Klimat? Ciepły, nostalgiczny, pachnący starymi tkaninami i kawą pitymi w uroczym sklepie vintage. To historia, która przywraca wiarę w ludzi i w to, że nawet z najbardziej poplątanych nitek można utkać coś pięknego. Miałam okazję przeczytać ją przed premierą i już wiem, że będzie to jedna z tych książek, do których chce się wracać. Główna bohaterka, Iga, zmaga się z traumą po wypadku w górach. Jej siostra od tygodni jest w śpiączce, a Iga dźwiga nieznośny ciężar winy. Pogrąża się w depresji, izoluje od świata. Punktem zwrotnym staje się dorywcza praca w sklepie z ubraniami vintage i warsztaty krawieckie, które powoli stają się dla niej bezpieczną przystanią. To nie jest książka o wielkich dramatach. To opowieść o małych krokach, nitka po nitce, w stronę odbudowy siebie. Iga to bohaterka, której kibicujesz od pierwszej strony. Nie jest idealna, bywa zagubiona, ale jej droga do siebie jest szczera i wzruszająca. Wokół niej pojawiają się ludzie – sąsiedzi, uczestnicy warsztatów, którzy nieświadomie zmieniają jej życie. Historia porusza, ale nie przytłacza. Jest w niej smutek, ale i nadzieja, która sączy się powoli, jak światło wpadające przez okno pracowni krawieckiej. Nie oczekujcie dynamicznych zwrotów akcji. To literatura niespieszna, skupiona na emocjach i relacjach. Styl Agnieszki Krawczyk jest ciepły, otulający, ale nieprzesłodzony. Autorka z czułością opowiada o sile lokalnej społeczności i małych inicjatywach, które potrafią zmienić czyjeś życie. Idealna lektura na jesienny wieczór z herbatą. Dla kogo? Dla czytelników, którzy lubią literaturę obyczajową z głębią. Dla tych, którzy szukają historii o drugich szansach, przyjaźni i wychodzeniu z cienia. Jeśli znacie i lubicie „W cztery strony szczęścia”, spotkanie z bohaterami pierwszego tomu będzie miłym bonusem. Moja oceba: 8/10 BRUNETTE BOOKS

Po bardzo dobrych „Czterech stronach szczęścia”, czyli pierwszej części cyklu Klub Dobrych Przyjaciół, wiedziałam, że na pewno sięgnę po kolejny tom. Agnieszka Krawczyk ma charakterystyczny warsztat pisarski- jej książki działają na mnie niesamowicie kojąco. Choć bohaterowie mierzą się z trudnymi sytuacjami życiowymi, lektura zawsze daje chwilę prawdziwego wytchnienia i spore pokłady optymizmu. Fabuła tej części skupia się wokół dramatycznego wydarzenia. Po wyprawie w góry życie Igi wywraca się do góry nogami- jej siostra po wypadku leży w śpiączce, podczas gdy jej samej nic się nie stało. Najbliżsi, na czele z rodzicami i szwagrem, obwiniają ją o tę tragedię. Dziewczyna wpada w depresję i coraz bardziej odcina się od świata. Przełom następuje wtedy, gdy zaczyna dorywczą pracę w małym sklepie z ubraniami vintage. Nie wie jeszcze, że to dopiero początek dużych i dobrych zmian w jej życiu. Co ważne, najnowszą serię autorki można czytać bez znajomości poprzednich tomów. Szczerze mówiąc, myślałam, że druga część będzie kontynuować historię głównych postaci z jedynki, ale miło się rozczarowałam! Pojawiają się tu bohaterki z pierwszego tomu, które wcześniej były w tle, a teraz możemy poznać je znacznie bliżej. Główni bohaterowie z pierwszej części też wpadają na chwilę, co jest bardzo miłym akcentem. W tej części na pierwszym planie stoi jednak Iga- zupełnie nowa postać. Przez jej historię autorka pokazuje coś bardzo ważnego: żeby poczuć się lepiej i stanąć na nogi, czasem wystarczy po prostu otworzyć się na ludzi i wyjść ze swojej strefy komfortu. I całe szczęście zdarza się tak, że nie trzeba szukać daleko- wielkie wsparcie i nową, przemiłą społeczność można znaleźć tuż obok, we własnym sąsiedztwie. Choć cała książka jest bardzo ciepła, pojawił się wątek, który strasznie wyprowadzał mnie z równowagi. Byłam wprost oburzona postawą rodziców Igi i tym, jak ją traktowali. Nie mieści mi się w głowie, jak można tak odnosić się do własnego dziecka! W trakcie czytania nie raz przewracałam oczami ze złości i bezsilności. Bardzo spodobał mi się też motyw szycia oraz rozwijania sklepu z odzieżą vintage. Nie spotkałam się jeszcze z tą tematyką w żadnej innej książce, a okazała się naprawdę wciągająca. To niezwykle wartościowe i potrzebne zajęcie, o którym w dzisiejszym zabieganym świecie trochę za bardzo zapominamy. Dla fanek literatury obyczajowej jest to pozycja obowiązkowa! I choć sama nie należę do wiernych miłośniczek tego gatunku, odnalazłam w tej historii ogrom ciepła i międzyludzkiej serdeczności, której tak bardzo brakuje nam na co dzień.