Książka

Rytuał Nevill Adam

Mroczny, lepki i pierwotny strach – „Rytuał” Adama Nevilla to horror, który zostaje pod skórą na bardzo długo! Kiedy grupa starych znajomych ze studiów postanawia wybrać się na męską wyprawę w skandynawskie lasy, nikt nie spodziewa się, że niewinna wędrówka zamieni się w bezlitosną walkę o przetrwanie. Pierwsze wrażenie? Klimat tej książki jest tak gęsty, że można go kroić nożem. Wydawnictwo MOVA zafundowało nam genialne wydanie, które idealnie pasuje do mrocznej zawartości. Fabuła z pozoru brzmi klasycznie – zagubieni w dziczy turyści zbaczają ze szlaku. Jednak to, co Adam Nevill robi z tym motywem, przechodzi najśmielsze oczekiwania. Zamiast tanich chwytów dostajemy czysty, pierwotny niepokój. Autor w mistrzowski sposób buduje napięcie, sprawiając, że razem z bohaterami czujemy narastającą paranoję i wrażenie, że między drzewami obserwuje nas coś nieskończenie starego i złego. Bohaterowie nie są wyidealizowani. To zwykli ludzie z własnymi słabościami, żalami i narastającymi konfliktami, które w obliczu zagrożenia wybuchają z podwójną siłą. Emocje, jakie towarzyszą tej lekturze, to prawdziwy rollercoaster – od frustracji zachowaniem postaci, przez klaustrofobiczny lęk, aż po totalne przerażenie. Tempo akcji w pierwszej połowie jest niespieszne, ale to właśnie ten powolny trans buduje najlepszy klimat. Styl pisania Adama Nevilla jest niezwykle plastyczny – opisy lasu są tak realistyczne, że niemal słyszy się trzaskające gałęzie i czuje zapach wilgoci oraz rozkładu. Druga połowa książki mocno skręca w niespodziewanym kierunku, co jednych zachwyci, a innych zszokuje! Dla kogo jest ta książka? To absolutny must-read dla fanów horroru psychologicznego, opowieści z motywem survivalu oraz miłośników mrocznego, pogańskiego folkloru. Jeśli szukacie historii, przy której będziecie zapalać w nocy wszystkie światła – to jest właśnie ten tytuł. Moja ocena: 8/10 BRUNETTE BOOKS

Horror, który w jednej opowieści łączy dwa podgatunki literackie? Proszę bardzo, Adam Nevill napisał coś takiego w 2011 roku, jednak polski czytelnik musiał czekać aż piętnaście lat, by móc tego doświadczyć! Ta książka to “Rytuał”, która w 2017 roku doczekała się ekranizacji. Podejrzewam jednak, że takich emocji jak oryginał, film nie jest w stanie przekazać. Te uczucie kameralności, klaustrofobii, napięcia, niepokoju, jaki wzbudza każdy szmer w głębokim lesie po zmroku może być oddane tylko za pomocą słów i wyobraźni czytelnika! To właśnie na tych wrażeniach autor bazuje w pierwszej połowie powieści, pierwszej części, w której czwórka przyjaciół gubi się w lesie. Nie brakuje już tutaj scen ociekających krwią i starodawnych, lokalnych wierzeń, jednak siła ciężkości spoczywa gdzie indziej - na niejasnym poczuciu zagrożenia i relacjach międzyludzkich, jakie rozwijają się tylko w chwilach głębokiego strachu i skrajnego wyczerpania. Wątki survivalowe łączą się z zagadnieniami refleksyjnymi na temat rozczarowań i radości życia, na temat bólu wynikającego z tego, jak łatwo rozmijają się marzenia z rzeczywistością. Po spokojnej części pierwszej przechodzi druga połowa powieści, która przenosi czytelnika w kompletnie inne rejony: to horror dynamiczny, horror, w którym wyobraźnia nie ma granic, a abstrakcja i wątki nadnaturalne mieszają się z ludzkimi niskimi pobudkami. To tutaj pojawiają się dziwne obrazy, które kojarzą się z krwawymi filmami, a horror skręca mocno w stronę folku. A jednak, mimo tempa akcji i większej dosadności tej części i w niej znajdzie się drugie dno, któremu warto się przyjrzeć. Ze względu na własne preferencje zdecydowanie mocniej polubiłam się z częścią pierwszą, ale uważam, że książka jako całość nadal jest czymś ciekawym, świeżym i pomysłowym, mimo że tak długo czekaliśmy na jej polskie wydanie! Mam nadzieję, że kolejnych tłumaczeń prozy Adama Nevilla doczekamy się szybciej!