Książka

Defekt Witkowski Tomasz

DLACZEGO: Przekonał mnie opis. OPINIA: Minęło już sporo dni odkąd skończyłam tę historie i ona dalej gdzieś się tam we mnie tli. Czuję, że będę wracać myślami do niej jeszcze nie raz. Książka, w której niby nie dzieje się wiele, przynajmniej jeśli chodzi o wydarzenia, ale dzieje się bardzo dużo jeśli chodzi o emocje. Na początku trudno mi się czytało tę książkę, bo nie polubiłam głównego bohatera, z czasem się do niego przyzwyczaiłam, chociaż nie wiem czy to dobre słowo. W pewnym momencie poczułam również do niego coś co przypominało może współczucie, może złość. Z drugiej strony dotarło do mnie jak wiele ludzi ponad przeciętnych czuje się dokładnie jak on. To, co mnie uderzyło na pierwszy rzut to nieudolność terapii. Może nieudolność to złe słowo, bardziej pasowałoby terapia nie przynosząca efektów albo raczej psudo terapia, bo sprawiała więcej negatywnych rzeczy. Chociaż ostatnie strony zmieniają nieco podejście i punkt widzenia do tego zagadnienia. Zaczęła się niepozornie, żeby od jakieś połowy doprowadzić do stanu: jeszcze tylko jeden rozdział i jeszcze jeden. I później okazywało się, że już dawno powinnam spać, ale nie byłam w stanie odłożyć tej książki. PODSUMOWANIE: Książka poruszała trudne tematy. Na plus, że nie czytałam czegoś takiego nigdy wcześniej. Ciekawa i na pewno godna polecenia, dla ludzi którzy lubią czuć emocje z historii, interesuje ich tematyka terapii, a także dla tych którzy może czasem czują się niezrozumiani przez innych, przez świat.