Shakespeare. Stwarzanie świata Stephen Greenblatt Książka

Jako miłośnik literatury sięgnąłem po Shakespeare. Stwarzanie świata autorstwa Stephen Greenblatt z dużymi oczekiwaniami – i nie zawiodłem się. To nie jest zwykła biografia, lecz fascynujące literackie śledztwo, które pozwala spojrzeć na William Shakespeare z zupełnie nowej perspektywy. Autor prowadzi mnie przez realia epoki elżbietańskiej, pełnej napięć religijnych i politycznych, pokazując, jak silnie wpływały one na twórczość dramatopisarza . Najbardziej urzekło mnie to, jak Greenblatt odczytuje dzieła Szekspira jako echo jego osobistych doświadczeń – dzięki temu „Hamlet” czy „Makbet” nabierają jeszcze głębszego znaczenia. Książka momentami wymaga skupienia, ale wynagradza to ogromem wiedzy i świeżym spojrzeniem. Moim zdaniem to jedna z najlepszych biografii Szekspira – angażująca, inteligentna i inspirująca. Idealna zarówno dla pasjonatów literatury, jak i osób, które dopiero chcą odkryć jego geniusz.

Wspaniała. To słowo padnie zawsze, gdy ktoś mnie zapyta o tę pracę Stephena Greenblatta. Okładka sugeruje, że to najważniejsza biografia Shakespeare'a - zapewne, ale dodatkowo brawurowo napisana, wciągająca, zostawiająca czytelnika w poczuciu satysfakcji. Po lekturze nadal nie będziemy wiedzieli o mistrzu ze Stratfordu wszystkiego, ale przecież to WSZYSTKO jest niemożliwe, ale Greenblatt wykonał tytaniczną pracę, bo osadził życie swojego bohatera na bardzo szerokim tle historycznym i społecznym. Życie i twórczość są tu splecione bardzo mocno. Echo życia w dziełach, dzieła, które wpływają na życie. Wszak życie to teatr, prawda? Greenblatt hojnie cytuje dzieła Shakespeare'a (mamy też wersje oryginalne, co uznaję za świetny pomysł), które są swoistym dialogiem z życiowymi doświadczeniami. Rywal Williama - Robert Greene odwzorowany w postaci Falstaffa, brutalność i okrucieństwo czasów współczesnych autorowi ujęte w spływających krwią tragediach, fascynacja króla Jakuba czarownicami, która dała nam trzy wiedźmy z "Makbeta", zbliżająca się starość i lęk z nią związany w "Królu Learze"... A to tylko garść wspaniałości! Nie ukrywam, bardzo ciekawiły mnie wątki prywatne. Sporo tu o małżeństwie, tym dziwnym związku na odległość, gorzko opisywanym w sztukach i gorzko w tej książce. Zapisy w testamencie, wielka miłość do jednej z córek, sonety sławiące męskie piękno, wreszcie i przede wszystkim Hamnet. Ten martwy chłopiec, przywrócony przez powieść Maggie O'Farrell i film Chloe Zhao, unieśmiertelniony w wybitnym "Hamlecie". We wspomnianych dwóch dziełach sporo wyobraźni, ale Greenblatt też przecież wskazuje, że ten chłopiec, który miał być dziedzicem, a zmarł, był dla ojca ważny. "Hamlet" też był ważny, wszak rola Ducha okazała się jedynym aktorskim występem Shakespeare'a, jaki został udokumentowany. Greenblatt z dużym znawstwem i jeszcze większym szacunkiem pisze o swoim bohaterze. Całą biografię przenika delikatny smutek, bo też chyba dużo smutku było w Williamie, utalentowanym artyście, który mierzył się ze światem i swoimi decyzjami, które nie zawsze były trafne. Wspaniała lektura. (A Shakespeare i tak już zawsze będzie miał dla mnie twarz Paula Mescala...).