Szczęścia chodzą parami Marta Nowik

Książka

Tosia, która prowadzi Kącik Złamanych Serc, doskonale radzi sobie z cudzymi problemami, jednak sama wciąż nosi w sobie bolesne wspomnienia. Pojawienie się konkurencyjnego Biura Samotnych Serc oraz tajemniczego Maksymiliana sprawia, że jej poukładany świat zaczyna się zmieniać. A wraz z nim rodzi się pytanie, czy Tosia odważy się zastosować rady, które udziela innym, również w swoim życiu. „Szczęścia chodzą parami” Marty Nowik to samoczytająca się opowieść, która otula, niesie nadzieję i pozostawia po sobie przyjemne wrażenie. Fabuła pełna wzruszeń i humoru, charakteryzuje się lekkim stylem autorki, za co najbardziej lubię jej książki. Opowieść o miłości, drugich szansach i odwadze, by ponownie zaufać, wciągnęła mnie już od pierwszych stron. Podobało mi się to, że historia Tosi przeplata się z losami mieszkańców Zielonej Lipki. Dzięki temu możemy poczuć się częścią tej małej, ale jakże sympatycznej społeczności. Jest tu ogrom ciepła, ale też refleksji nad przebaczeniem i tym, że na nowy początek nigdy nie jest za późno. Książka zdecydowanie trafiła w moje gusta czytelnicze. Pozwoliła mi odpocząć i oderwać się od szarej rzeczywistości. Lektura idealna na jesienne wieczory.

Tosia, która prowadzi Kącik Złamanych Serc, doskonale radzi sobie z cudzymi problemami, jednak sama wciąż nosi w sobie bolesne wspomnienia. Pojawienie się konkurencyjnego Biura Samotnych Serc oraz tajemniczego Maksymiliana sprawia, że jej poukładany świat zaczyna się zmieniać. A wraz z nim rodzi się pytanie, czy Tosia odważy się zastosować rady, które udziela innym, również w swoim życiu. „Szczęścia chodzą parami” Marty Nowik to samoczytająca się opowieść, która otula, niesie nadzieję i pozostawia po sobie przyjemne wrażenie. Fabuła pełna wzruszeń i humoru, charakteryzuje się lekkim stylem autorki, za co najbardziej lubię jej książki. Opowieść o miłości, drugich szansach i odwadze, by ponownie zaufać, wciągnęła mnie już od pierwszych stron. Podobało mi się to, że historia Tosi przeplata się z losami mieszkańców Zielonej Lipki. Dzięki temu możemy poczuć się częścią tej małej, ale jakże sympatycznej społeczności. Jest tu ogrom ciepła, ale też refleksji nad przebaczeniem i tym, że na nowy początek nigdy nie jest za późno. Książka zdecydowanie trafiła w moje gusta czytelnicze. Pozwoliła mi odpocząć i oderwać się od szarej rzeczywistości. Lektura idealna na jesienne wieczory.