Taniec w deszczu Teige Trude

Książka

Masz tak czasami, że widzisz zapowiedź książki i od razu wiesz, że to będzie strzał w dziesiątkę? Ja mam ogromną słabość do sag opowiadających o losach kilku pokoleń kobiet. Wystarczy, że na horyzoncie pojawia się historia skomplikowanych relacji, trudnych wyborów i dramatycznych przeżyć (np. związanych z drugą wojną światową) i momentalnie czuję magnetyczne przyciąganie! A jeśli do tego dochodzą skrywane latami rodzinne sekrety oraz poruszający wątek miłosny- jestem kupiona całkowicie! Dokładnie tak było z „Tańcem w deszczu” Trude Teige. Po prostu wiedziałam, że muszę po tę książkę sięgnąć. Już na początkowych stronach trafiłam na wyjątkowo uroczy cytat odnoszący się do tytułu: „Nigdy nie widziałam u babci takiej lekkości w ciele, jak wtedy, gdy tańczyła w deszczu w ogrodzie. Babcia mawiała, że deszcz to owacje od życia”. To zdanie niesie w sobie niezwykłą czułość, ale i zapowiedź głębokiej, słodko-gorzkiej historii. Spodobała mi się dwutorowa narracja, w której kluczem do współczesności staje się powoli odkrywana przeszłość. Poprzez przejmujące losy Tekli autorka dobitnie ukazuje, co oznaczało bycie kobietą w czasie II wojny światowej oraz tuż po jej zakończeniu. To czas, gdy pojęcia takie jak miłość, przetrwanie, intymność, lojalność czy wreszcie „zdrada” przybierały zupełnie nowe znaczenia i były surowo, wręcz bezwzględnie oceniane przez rodzinę, lokalną społeczność i cały naród. Ogromne wrażenie wywarły na mnie fragmenty osadzone w okupowanych i zrujnowanych Niemczech. Autorka z niezwykłą wnikliwością ukazała atmosferę tamtych dni- powszechny strach, fizyczny i moralny upadek, traumę wysiedleń oraz krążące nad ludźmi widmo masowych samobójstw. Powieść pokazuje, co dzieje się, gdy brutalna wojna wkracza w bezpośrednie życie i ciało kobiety. Rodzi paraliżujące poczucie bezbronności, zmusza do dramatycznych kompromisów i wymusza trwanie mimo wszystko. Losy Tekli na niemieckiej ziemi poruszają do głębi, zwłaszcza że w literaturze wciąż niezwykle rzadko porusza się temat tego, co działo się w Niemczech tuż po wojnie. Przedstawiona historia została oparta na faktach- powstała na bazie wywiadów przeprowadzonych z wieloma norweskimi kobietami, tzw. „niemieckimi dziewczynami”. Były to kobiety, które po wojnie zdecydowały się wyjechać do Niemiec ze swoimi niemieckimi mężami, za co własna ojczyzna ukarała je odebraniem norweskiego obywatelstwa i wykluczeniem. Czy książka jest pozbawiona wad? Nie do końca. Momentami brakowało mi nieco większej głębi psychologicznej. Warsztat autorki bywa chwilami dość surowy i oszczędny. Może gdyby autorka poświęciła więcej uwagi wewnętrznym przeżyciom bohaterów, emocje podczas lektury byłby jeszcze silniejsze? Nie zmienia to jednak faktu, że „Taniec w deszczu” to lektura niezwykle poruszająca i wartościowa. Pokazuje, jak przeszłość wciąż kształtuje kolejne pokolenia. Odkrycie rodzinnej historii uświadamia drugiej bohaterce, Juni, że pewne emocje, lęki czy schematy zachowań można dziedziczyć zupełnie nieświadomie. To właśnie dlatego poznanie własnych korzeni jest tak istotne dla odnalezienia siebie. Dla mnie „Taniec w deszczu” okazał się niezwykle obiecującym i wciągającym początkiem serii. Czuję w kościach, że kolejne tomy dostarczą jeszcze wielu wzruszeń i refleksji. Już teraz nie mogę się doczekać, kiedy znów wkroczę w ten świat :)