Córka wody. Seria CÓRKI ŻYWIOŁÓW Dorota Gąsiorowska

Książka

Ależ to niesamowicie klimatyczna i wciągająca książka! Mnie osobiście ta historia oczarowała od pierwszych stron. Główna bohaterka, zmęczona show-biznesem wokalistka Lea, ucieka na Kretę, żeby złapać oddech, ale trafia na ślad tragicznej historii dziewczyny, która była do niej łudząco podobna. Do tego dochodzi tajemniczy Igor, zagadka z przeszłości i niesamowita, niemal magiczna obecność morskiego żywiołu, który w tej historii staje się osobnym bohaterem. Autorka genialnie buduje napięcie i tak maluje słowami krajobrazy greckiej wyspy, że człowiek siedzi z książką w ręku i autentycznie czuje ten wiatr oraz szum fal. Mądra, wciągająca i dająca do myślenia lektura – idealna na letnie wieczory, ale poruszająca serce bez względu na porę roku. Bardzo, bardzo polecam!

„Córka wody” Doroty Gąsiorowskiej przyciągnęła mnie połączeniem rodzinnych tajemnic, realizmu magicznego i siły natury. Podoba mi się, że historia ma zarówno obyczajowy, jak i bardziej kryminalny charakter, dzięki czemu zapowiada się naprawdę intrygująco. Morski klimat dodatkowo nadaje całości wyjątkowej atmosfery. To ciekawa propozycja dla osób, które szukają emocjonalnej historii z tajemnicą i odrobiną magii.

Lea, wokalistka, zmęczona i rozczarowana show-biznesem i tym wszystkim co ze sobą niesie, postanawia uciec na Kretę. Tam ma nadzieję na odzyskanie równowagi, a w tak pięknym miejscu nie powinno być to trudne. Ale los ma dla niej inny plan. Na miejscu trafia na ślad Anastasii, kobiety niesamowicie do niej podobnej, która wraz z innymi kobietami z wyspy, zmarła w niewyjaśnionych okolicznościach... "Córka wody" Doroty Gąsiorowskiej to już czwarta część serii Córki żywiołów, ale dla mnie pierwsza, którą miałam przyjemność przeczytać. Początkowo myślałam, że nie będzie łatwo przez nią przebrnąć, bo objętość lekko mnie zniechęcała. Ale szybko przekonałam się, jak bardzo się myliłam. Gdy tylko zaczęłam czytać odrazu urzekł mnie klimat tej powieści. A im dalej zagłębiałam się w fabułę, tym bardziej nie chciało mi się jej odkładać. Miałam ochotę wogóle się z nią nierozstawać, tak dobrze czułam się w towarzystwie głównej bohaterki. Ta historia pełna tajemnic i jakiegoś nienazwanego napięcia, zabrała mnie w wyjątkową podróż, nie tylko na malowniczą Kretę, ale przede wszystkim w głąb ludzkich emocji. Szum morza, słońce, wyspiarskie legendy, tworzą niezwykłe tło dla historii Lei i Anastasii, ukrytej pomiędzy przeszłością, a teraźniejszością. Czytając miałam wrażenie jakbym sama znalazła się u boku Lei i towarzyszyła jej krok po kroku odkrywając fragmenty historii, której mimowolnie stała się cześcią. Z każdą kolejną stroną coraz bardziej chciałam wiedzieć, dokąd zaprowadzi ją intuicja i czy uda jej się odkryć prawdę. Autora wykreowała piękną, emocjonalną opowieść, jednocześnie trzymającą w napięciu, która jest idealnym zwieńczeniem serii. Podoba mi się to, że można ją czytać nawet bez znajomości wcześniejszych tomów. Ogromnie polecam!!