Hungerstone Kat Dunn Książka

Q: Czy podczas lektury doszukujecie się podobieństw do innych dzieł kultury? Podczas czytania "Hungerstone" do głowy od razu przyszło mi parę dzieł kultury, z którymi skojarzyła mi się ta powieść i właśnie od tego zacznę swoją recenzję. Miejsce akcji przywodziło mi na myśl "Wichrowe wzgórza", a przynajmniej tak sobie to wyobrażałem. Retrospekcje miały klimat rodem z "Bridgertonów", choć nieco mroczniejszy i brutalniejszy. A jeden aspekt z fabuły od razu skojarzył mi się z "Crimson Peak. Wzgórze krwi". Jeśli jesteście zatem fanami, któregoś z tych dzieł to może zaciekawi Was powieść Kat Dunn. Bardzo pozytywnie zaskoczyła mnie ta książka, bo byłem przekonany, że będzie to powieść skupiona na lesbijskim wątku wampirycznym, ale w takim wydaniu raczej wulgarnym, że powieść będzie przepełniona akcją, może momentami dziwną. Natomiast "Hungerstone" to tytuł, w którym wątek wampiryzmu jest bardzo fajnie ukazany, ponieważ jest delikatny i taki pośredni, a jednocześnie wpływający mocno na fabułę. Powiedziałbym, że jest katalizatorem wszelkich działań. Postać Carmilli jest uczestnikiem wydarzeń, ale nie ich centralną postacią, nie odbiera tego tytułu Lenore, głównej bohaterze, a raczej popycha ją do działania. Dzięki temu ta książka według mnie wiele zyskuje i również dlatego tak mi się podobała. Ponadto, sądziłem że książka będzie obejmowała przygotowania do polowanie, samo polowanie i czas po nich, tymczasem 3/4 książki, jeśli nie więcej to planowanie tego wydarzenia, co mnie zaskoczyło, ale dzięki temu mamy takie ciągłe napięcie i emocje z tym związane. Do tego książka podzielona jest na 2 części i bardzo podobała mi się przemiana bohaterki, a same wydarzenia z drugiej części książki oraz zakończenie były niesamowicie satysfakcjonujące. Autorka wielką wagę przykłada do szczegółów historycznych, choć sama przyznaje, że niektóre rzeczy musiała dopasować do realiów książki. Ale dzięki takiej wierności można odczuć klimat tamtych czasów, co jest dużym plusem tej powieści. A czy jest tu również klimat jak z horroru? Po części, ale zwykle jest on taki ukryty, delikatny, niebezpośredni, jak wspomniany wcześniej wampiryzm. "Hungerstone" to bardzo dobra powieść, zaskoczyła mnie swoim podejściem, klimatem i taką delikatnością w bądź co bądź dosyć brutalnej rzeczywistości i fabule. Jeśli jesteście fanami wspomnianych na początku dzieł, to myślę że jest to coś, co może Wam podpasować.