Foliarze. Powieść teoretycznie spiskowa Jurkowski Jan, Hucz Marek, Marcin Osiadacz

Książka

Po opisie „Foliarze. Powieść teoretycznie spiskowa” mam wrażenie, że to książka, do której najlepiej podejść bez żadnych oczekiwań i po prostu dać się zaskoczyć. Sam fakt, że autorzy tak pilnują, żeby nie zdradzić fabuły, tylko jeszcze bardziej mnie zaciekawił. Jeśli ktoś zna twórczość Grupy Filmowej Darwin, to pewnie może spodziewać się absurdalnego humoru, nietypowych pomysłów i sporego dystansu. Zapowiada się na lekturę, która przede wszystkim ma bawić i zaskakiwać.

No i przy tej książce od razu miałam skojarzenie z tym, jak chłopaki z Grupy Filmowej Darwin potrafią robić rzeczy, które wyglądają jak żart… aż nagle okazuje się, że to wcale nie jest „tylko żart”. Foliarze. Powieść teoretycznie spiskowa to dokładnie ten vibe — absurd, internetowe teorie, trochę paranoi i bardzo dużo przymrużenia oka. Jako ktoś, kto zna ich z YouTube’a, czytałam to trochę jak przedłużenie ich humoru, tylko w formie książki. Dialogi mają ten sam rytm, wszystko jest przerysowane, ale jednocześnie momentami aż za bardzo przypomina realne dyskusje z internetu I to jest chyba najfajniejsze — człowiek się śmieje, ale czasem łapie się na myśli „ej, przecież ja to gdzieś już widziałem”. Dobra rozrywka, szczególnie jak ktoś lubi ich styl i nie bierze wszystkiego śmiertelnie serio.

„Foliarze. Powieść teoretycznie spiskowa” – Jan Jurkowski, Marek Hucz, Marcin Osiadacz Już sam opis tej książki sugeruje, że nie będzie to zwykła powieść. I rzeczywiście – „Foliarze. Powieść teoretycznie spiskowa” zaskoczyła mnie praktycznie na każdym kroku. To historia, do której najlepiej podejść z otwartą głową i... bez zbyt dużych oczekiwań co do tego, dokąd zaprowadzi czytelnika. Im mniej wiemy przed rozpoczęciem lektury, tym większą frajdę sprawia odkrywanie kolejnych elementów tej nietypowej opowieści. Akcja rozgrywa się we współczesnych realiach, w świecie doskonale nam znanym, ale przedstawionym w krzywym zwierciadle. Autorzy bawią się motywami teorii spiskowych, absurdów współczesności i ludzkiej skłonności do doszukiwania się drugiego dna niemal we wszystkim. To właśnie ten balans między codziennością a coraz bardziej nieprawdopodobnymi wydarzeniami sprawia, że książka wciąga od pierwszych stron. Nie jest to jednak typowa komedia. Owszem, humor odgrywa tu ogromną rolę, ale nie jest jedynym elementem tej historii. Pod warstwą żartów i absurdalnych sytuacji kryje się sporo trafnych obserwacji dotyczących społeczeństwa, internetu i tego, jak łatwo dziś manipulować informacjami. Kilka razy złapałam się na tym, że śmiałam się z dialogów, by chwilę później zastanowić się, czy przypadkiem nie ma w nich więcej prawdy, niż początkowo się wydawało. Bohaterowie są bardzo wyraziści i świetnie wpisują się w klimat całej opowieści. Każdy z nich wnosi do fabuły coś innego, a ich wzajemne relacje są pełne humoru i nieprzewidywalności. Nie są to postacie idealne – wręcz przeciwnie. To właśnie ich dziwactwa, słabości i nietuzinkowe pomysły sprawiają, że z zainteresowaniem śledziłam ich kolejne decyzje. Ogromnym atutem książki jest styl autorów. Jest lekki, dynamiczny i bardzo filmowy, co nie powinno dziwić fanów Grupy Filmowej Darwin. Dialogi są naturalne, pełne błyskotliwego humoru i celnych ripost, a tempo akcji sprawia, że trudno znaleźć moment na odłożenie książki. Nie ma tu miejsca na nudę – niemal w każdym rozdziale czeka coś, co potrafi zaskoczyć. Podczas lektury towarzyszyły mi przede wszystkim rozbawienie, ciekawość i nieustanne pytanie: „Co oni wymyślą dalej?”. Jednocześnie doceniłam to, że autorzy nie ograniczyli się wyłącznie do żartów. W tle pojawiają się tematy związane z ludzką podatnością na manipulację, potrzebą przynależności i poszukiwaniem prostych odpowiedzi na skomplikowane pytania. To książka, która z pewnością przypadnie do gustu osobom lubiącym inteligentny humor, satyrę i nieoczywiste historie. Fani Grupy Filmowej Darwin prawdopodobnie odnajdą tutaj wszystko to, za co cenią ich twórczość – charakterystyczny humor, kreatywność i dystans do rzeczywistości. Jeśli jednak ktoś oczekuje klasycznej powieści sensacyjnej lub tradycyjnego kryminału, może poczuć się zaskoczony, ponieważ ta historia świadomie wymyka się gatunkowym schematom. „Foliarze. Powieść teoretycznie spiskowa” to oryginalna, zabawna i bardzo pomysłowa lektura, która nie tylko dostarcza świetnej rozrywki, ale również skłania do spojrzenia z przymrużeniem oka na otaczający nas świat. Jeśli lubicie książki, które potrafią jednocześnie rozśmieszyć, zaskoczyć i zostawić czytelnika z kilkoma refleksjami, zdecydowanie warto po nią sięgnąć.

 „Foliarze. Powieść teoretycznie spiskowa" to kabaretowo-filmowy rollercoaster. Wraz z bohaterami wsiadasz do wagonika i jedziesz coraz wyżej! Z każdą stroną jest coraz.. dziwniej? Śledzimy losy Tomka i Kacpra dwóch bezgranicznie wierzących w najbardziej absurdalne teorii spiskowych fanów. Płaska Ziemia, jaszczury rządzące światem to dla nich codzienność. To książka, która w zabawny i oryginalny sposób przedstawia świat teorii spiskowych. Autorzy łączą humor, absurd i dynamiczną akcję, dzięki czemu historia startuje z NAPRAWDĘ wysokiej półki. Fabuła pełna jest nieoczekiwanych zwrotów akcji, a czytelnik do samego końca zastanawia się, co jest prawdą. Największym atutem książki jest humor. Dialogi są błyskotliwe, a liczne nawiązania do współczesnego internetu, mediów i popkultury sprawiają, że historia wydaje się bardzo aktualna. Powieść ma filmowy charakter. Dynamiczna narracja, krótkie rozdziały i świetnie napisane dialogi sprawiają, że książkę pochłania się błyskawicznie. Cała historia podobała mi się, ale zakończenie.. coś mi brakowało. Mam wrażenie, że z jakiś niewiadomych przyczyn wysiadłam z wagonika i nie wiem jak wrócić do niego spowrotem, więc wisze na wysokości. Nie można odmówić, że pod warstwą komedii kryje się refleksja nad współczesnym światem, dezinformacją i potrzebą znajdowania odpowiedzi. Powieść pokazuje jak łatwo można ulec manipulacji. To książka przede wszystkim dla fanów Grupy Filmowej Darwin, osób ceniących nieszablonowy humor oraz fanów teorii spiskowych. Jeśli odpowiada Ci klimat produkcji takich jak „1670", z dużym prawdopodobieństwem odnajdziesz się również w tej historii. „Foliarze. Powieść teoretycznie spiskowa" to udany debiut literacki, który pokazuje, że twórcy Darwina równie dobrze radzą sobie z pisaniem powieści, jak z tworzeniem filmowych komedii. Ocena: 8/10. Ocena w★: 4/5. WSPÓŁPRACA RECENZENCKA

Po „Foliarzy” sięgnęłam przede wszystkim ze względu na autorów. G.F. Darwin śledzę od lat i bardzo brakowało mi ich nowych produkcji filmowych, dlatego byłam ciekawa, jak poradzą sobie w formie powieści. I muszę przyznać, że ich charakterystyczny styl świetnie odnalazł się również na kartach książki. To jedna z tych pozycji, o których naprawdę trudno coś powiedzieć przed lekturą, bo... nie ma opisu zdradzającego fabułę. Czytelnik zaczyna więc czytać kompletnie w ciemno. Ja na pewno nie spodziewałam się, że pierwsze strony zabiorą mnie na konklawe. Nie zostajemy tam jednak długo, bo chwilę później trafiamy na największy konwent fantastyki w Polsce. I właściwie tak wygląda cała książka - zaskoczenie goni zaskoczenie, a autorzy nie pozwalają ani na moment się nudzić. Fabuła obraca się wokół teorii spiskowych, reptilian i ludzi, a wydarzenia śledzimy z obu stron tego niezwykłego konfliktu. Poznajemy między innymi rodzinę Tomeckich, rodzinę Kacpra, doktora Drzewieckiego, komisarz Izabelę Zawadę oraz przedstawicieli reptilian o równie osobliwych, co zabawnych imionach. Świat przedstawiony jest dopracowany i pełen smaczków, a instytucje takie jak CBKG (Centralne Biuro Kontroli Gatunku),Centrum Zarządzania Sklepieniem, Ministerstwo Inwigilacji, Urząd do spraw Teoretycznie Spiskowych Teorii, Telewizja Prawdziwie Narodowa czy portal wReptilii24 doskonale budują absurdalny klimat tej historii. Humor G.F. Darwin jest tu wyczuwalny od pierwszych stron. Nie brakuje satyry, odniesień do popkultury i historii oraz licznych mrugnięć okiem do czytelnika. W książce pojawiają się między innymi Michael Jordan, Steven Seagal czy Władysław Jagiełło, a wszystko to tworzy mieszankę, która momentami wydaje się kompletnie szalona, ale właśnie dzięki temu działa. Największym zaskoczeniem było dla mnie to, jak bardzo ta powieść przypomina film. Autorzy piszą niezwykle obrazowo - sceny łatwo wyobrazić sobie na ekranie, akcja jest dynamiczna, a kolejne zwroty fabularne sprawiają, że trudno odłożyć książkę. Czuć, że twórcy wywodzą się ze świata filmowego. Jeśli lubicie absurdalny humor, teorie spiskowe, dynamiczną akcję i historie, które co chwilę skręcają w zupełnie nieoczekiwanym kierunku, „Foliarze” to zdecydowanie książka warta uwagi. To nietypowa, pełna pomysłów i bardzo filmowa przygoda, która potrafi zaskoczyć praktycznie na każdej stronie.