Tato, jak być dobrym człowiekiem? Mika Izabela Książka

Kiedy zobaczyłam tytuł, poczułam taką ciepłą, nostalgiczną nutę. Książka, która brzmi jak pytanie zadane w dzieciństwie, a niesie ze sobą dorosłą głębię. To nie jest kolejny poradnik. To opowieść, która rozkłada na czynniki pierwsze to, czym tak naprawdę jest bycie dobrym. Bez zdradzania fabuły. Autorka nie daje gotowych odpowiedzi. Zamiast tego zabiera nas w podróż przez codzienność, małe decyzje i chwile, które definiują człowieczeństwo. Historia toczy się wolno, ale nie nuży, bo każdy rozdział to kolejna warstwa emocji. Będziecie myśleć o swoim tacie. I o sobie. To ten rodzaj książki, która zostaje pod skórą na długo po ostatniej stronie. Styl pisarki jest prosty, ale niepłytki – jak rozmowa z przyjaciółką przy herbacie. Akcja nie pędzi, ale to w tym przypadku zaleta. Książka daje przestrzeń do refleksji, nie próbuje Cię przyspieszać. Dla kogo? Dla każdego, kto kiedykolwiek zadał sobie pytanie, czy jest wystarczająco dobry. Dla córek i synów, dla ojców i matek. Spodoba się Wam jeśli lubicie historie, które łączą zwykłość z uniwersalnym przesłaniem.

Swego czasu pokazywałem Wam książki z serii "Opowiedz mi swoją historię", na którą składały się: Mamo, Tato, Babciu i Dziadku. Mówię o tym teraz, ponieważ dziś chcę opowiedzieć nieco o tytule podobnym do tego o tacie, czyli "Tato, jak być dobrym człowiekiem?" od Izabeli Miki. Jest to pozycja podobna do wspomnianych wcześniej tytułów od Jeffreya Masona, ale pod pewnym względami inna i fajniejsza. Mam wrażenie, że ta książka jest cieńsza, choć może mi się tylko zdaję, ale jest to prawdopodobne, gdyż tutaj nie mamy takich pytań wstępnych, typu jaka muzyka czy filmy królowały w roku twojego urodzenia, a od razu przechodzimy do pytań bardziej osobistych. Wspomniałem, że tutaj jest trochę fajniejszych rzeczy i do nich na pewno trzeba zaliczyć różnorodne formy pytań, gdyż nie mamy tutaj jedynie pytań otwartych, ale też takie w formie tabelek do uzupełnienia czy szkicy, do których wpisujemy własne przemyślenia, mi najbardziej w głowie pozostały szkic skrzynki na narzędzia, który należało wypełnić zgodnie z instrukcją. "Tato, jak być dobrym człowiekiem?" to według mnie bardzo fajny pomysł na książkę i ciekawe przeżycie przy odpowiadaniu na pytania.