Szepty ciemności Andrzej Pupin

Książka

Ciemność sama w sobie nie jest zła, ale to co się w niej czai może być. Zwykle tak jest i tak tłumaczy się nam od małego. Ale co jeśli ciemność jest zła sama w sobie i spacza umysł człowieka, prowadząc do tragedii? Taki właśnie motyw prezentuje nam Andrzej Pupin w swojej debiutanckiej powieści "Szepty ciemności".Ciemność w literaturze najczęściej bywa okazją dla złych ludzi, bądź jest siedliskiem potworów. Tutaj ciemność to monstrum samo w sobie, które niszczy człowieka psychicznie, popychając go do odrażających czynów. Właśnie w takim świecie przyszło żyć Jerzemu Kowalskiemu, obecnie prywatnemu detektywowi, dawniej kapitanowi kontrwywiadu II RP. Bohatera poznajemy w momencie, gdy otrzymuje do rozwiązania sprawę, która przewróci jego w miarę spokojną egzystencję do góry nogami. Jest to główna oś wydarzeń powieści, ale nie jedyna. Fabuła nie jest jednowątkowa, choć w toku akcji wszystkie nitki splatają się ze sobą, kreując cały obraz intrygi i dystopijnego świata. Realia i historię świata poznajemy ze strzępków informacji, rzucanych w opisach bądź dialogach. Lubię w taki sposób poznawać świat, choć tutaj czasami brakło mi więcej szczegółów, gdyż świat wydaje się naprawdę ciekawy, a nie mamy jego pełnego obrazu. Całość wciąga praktycznie od samego początku i najchętniej nie odkładałbym książki, aż do finału.Dużą rolę w powieści odgrywa klimat, który świetnie wprowadza czytelnika w mroczny, dystopijny świat. Moim pierwszym skojarzeniem, gdy sięgnąłem po tę książkę, był cykl "Materia prima" Adama Przechrzty i choć "Szeptom ciemnosci" nieco brakuje do jednej z moich ulubionych serii to zdecydowanie ma potencjał na bardzo dobrą fantastykę. Na pewno sięgnę po kolejną część, która nie wyobrażam sobie, że nie powstanie, patrząc na zakończenie tej powieści.