Rok zmian Mieczysław Gorzka Książka

„Sukces. Popularność. Wolność.” Kto z nas, stojąc u progu Nowego Roku, nie chciałby takiej prognozy? A jeśli osiągnięcie tych celów ma zostać okupione moralnym upadkiem? Mimowolnym przekroczeniem czerwonej linii, zza której nie ma powrotu? Zapnijcie pasy, bo Autor zafundował nam jazdę bez trzymanki! Sześćset stron mignęło mi niczym błyskawica i, jak ona, pozostawiło pogłos grzmotu oraz wewnętrzny niepokój, czy następnym razem nie uderzy we mnie. Bo wiecie, co pomyślałam po skończeniu? Jeśli Nowy Rok przyniesie mi taką zmianę, jaką obiecał Remigiuszowi Stańczykowi, to ja dziękuję! I Wam radzę trzymać tę książkę z dala od świątecznych postanowień. Chyba że naprawdę chcecie, by ten rok był Waszym ostatnim rokiem zmian. A nigdy nie wiadomo, na kogo tym razem trafi. Bo nasi dwaj główni bohaterowie - zanurzony w marazmie codzienności architekt z wolą zmiany i nieco wypalony policjant bez życia osobistego - stają nagle w obliczu decyzji ostatecznej, czynu, który na zawsze zmienia ich życie. I od jednej, zdawać by się mogło pożądanej, reakcji, której konsekwencji nie są w stanie przewidzieć, „to, co wydawało się niezniszczalne, sypie się, chyli ku upadkowi i w końcu wali się z hukiem”. Naprzemienne śledzenie ich historii wywołuje nieprzyjemny dyskomfort, gdy uświadomimy sobie, że każdy z nas mógłby znaleźć się na ich miejscu. Ale prawdziwe przerażenie budzi postać trzeciego z bohaterów - psychologa z trudną przeszłością i głową wypełnioną mrocznymi fantazjami - dla którego spirala mroku, w którą pozostali wpadli mimo woli, jest przedmiotem pożądania. A to, że jest najbliższym przyjacielem naszego policjanta i bawi się jego nieświadomością, wywołuje prawdziwe ciary na plecach. Autor buduje bardzo życiową historię, u której podstaw leży zdrada, traumy z dzieciństwa, przemoc, trudne i toksyczne relacje rodzinne. Rozkłada na czynniki pierwsze emocje, decyzje i motywacje naszych bohaterów. A ukazując każdą z trzech perspektyw i pozwalając nam wiedzieć więcej niż oni, sprawia, że chciałoby się krzyknąć: „Nie idź tą drogą!” Ta powieść jest trochę jak samospełniająca się przepowiednia. Więc dwa razy się zastanówcie, zanim zdecydujecie się poznać prognozę własnej przyszłości. Za to bez żadnych oporów sięgajcie po tę książkę!

Na wstępie napiszę że mamy tutaj małe spojlery :D Miałam już przyjemność spotkać się z autorem na kartach jego książek, dlatego z radością zapraszam do lektury dzisiejszej recenzji, poświęconej powieści „Rok zmian” autorstwa Mieczysława Gorzka. Według mnie to ambitna, kompleksowa powieść, która balansuje między gatunkami thrillera, psychodramatu i refleksyjnej prozy obyczajowej. Już sam tytuł sugeruje, że mamy do czynienia z opowieścią o transformacjach nie tylko tych zewnętrznych, ale przede wszystkim wewnętrznych, w psychice i życiu bohaterów. To doskonały czas poświąteczny, a przed nowym rokiem, gdzie wielu z nas stawia sobie pytanie, jaki będzie ten nowy rok, a może będzie to rok zmian itp. Książka liczy ponad 600 stron, co wskazuje, że będzie się działo, a akcja goni akcję (i to dosłownie). W swojej najnowszej powieści autor ukazuje, jak jedno, pozornie banalne zdarzenie w tym przypadku noworoczna wróżba potrafi uruchomić lawinę decyzji i sytuacji, prowadzących bohaterów na skraj ich możliwości. Centralnymi postaciami książki są m.in. Remigiusz Stańczyk, który według mnie ucieka przed pustką, choć może wywrzeć na was inne wrażenie. Remigiusz jest architektem odnoszącym zawodowe sukcesy, ale jednocześnie człowiekiem głęboko wypalonym. Stańczyk symbolizuje współczesnego człowieka sukcesu, który odkrywa, że stabilizacja i pieniądze nie gwarantują szczęścia. Jego przemiana ukazuje, jak cienka jest granica między potrzebą zmiany a egoistycznym zerwaniem z odpowiedzialnością. Jesteśmy zmuszeni do zadania sobie pytania: czy zmiana zawsze oznacza rozwój, czy czasem jest tylko próbą zagłuszenia wewnętrznej pustki? Kolejną postacią wartą uwagi jest Dariusz Pikul. Jakie ciężary odpowiedzialności spadły na jego barki? Komisarz policji reprezentuje zupełnie inny typ bohatera. To człowiek, który na co dzień mierzy się z cudzymi dramatami, zaginięciami i zbrodniami. Śledztwo, które prowadzi, stopniowo przestaje być dla niego wyłącznie obowiązkiem zawodowym zaczyna przenikać do jego życia prywatnego i zmusza go do przewartościowania własnych granic moralnych, ale to Albert Turecki wywarł na mnie największe emocje. Psycholog w pułapce własnych demonów. Zawodowo pomaga innym, sam jednak nie potrafi poradzić sobie z własnymi traumami. Uwikłany w toksyczną relację z matką, nosi w sobie nierozliczoną przeszłość, która stopniowo zaczyna dominować nad jego teraźniejszością. Jak to mówią, szewc bez butów chodzi. To idealny przykład na to, że innym jesteśmy w stanie pomóc, ale trudniej jest, gdy sami przeżywamy trudności. Jego wątek pokazuje, że wiedza psychologiczna nie chroni przed cierpieniem, a wypierane emocje prędzej czy później domagają się ujścia. To, co wyróżnia tę książkę na tle wielu innych thrillerów, to koncentracja na psychologii postaci oraz zwrócenie uwagi nie tylko na to, co robią, lecz także dlaczego to robią. Po raz pierwszy miałam do czynienia z sytuacją, w której znałam złych bohaterów, ale z biegiem akcji poznawałam ich motywacje, a może bardziej powody ich działań.! Najważniejsze, co musicie wiedzieć, to że każda z głównych postaci ma za sobą bagaż doświadczeń, traum i wewnętrznych konfliktów, które wpływają na ich decyzje i reakcje. To nie tylko thriller o zaginięciu i kryminalnych zagadkach, ale przede wszystkim głęboka, wielowarstwowa opowieść o ludzkiej kondycji, wyborach i konsekwencjach, jakie ze sobą niosą. Książka skłania do refleksji nad własnym życiem i nad tym, jak łatwo jedna decyzja może odmienić naszą rzeczywistość czasem na lepsze, a czasem w sposób, którego nigdy byśmy sobie nie wyobrażali.

Okładka nie zdradza nawet połowy tej mrocznej historii. Przygotujcie się na prawdziwy rollercoaster emocji! Sięgając po powieść Mieczysława Gorzki, spodziewałam się solidnego thrillera. Nie byłam jednak przygotowana na tak głębokie zanurzenie w mrok ludzkiej psychiki. To nie jest po prostu kryminał – to intensywne studium załamania i upadku. Pozornie banalny impuls może zmienić wszystko. Historia zaczyna się w sylwestrową noc, gdy architekt Remigiusz Stańczyk, znudzony swoim życiem, napotyka internetową wróżbę. Słowa "sukces, popularność, wolność" stają się dla niego obsesją i iskrą, która uruchamia lawinę zdarzeń. Równolegle śledzimy losy komisarza Dariusza Pikula, który prowadzi trudne śledztwo i musi zmierzyć się z nagłym pojawieniem się dorosłej córki, oraz psychologa Alberta Tureckiego, uwięzionego w toksycznej relacji z matką. Punkt, w którym ich drogi się przetną, jest nieunikniony i przerażający. Bohaterowie, którym trudno kibicować, a jeszcze trudniej o nich zapomnieć. Autor nie tworzy tu klasycznych, jednoznacznych postaci. Remigiusz, Dariusz i Albert to trudni, moralnie ambiwalentni mężczyźni, których motywacje stają się z każdą stroną bardziej zrozumiałe, a przez to jeszcze bardziej niepokojące. Nie ma tu czarno-białych podziałów, a autor skłania do refleksji: jak daleko można się posunąć i czy w każdym z nas drzemie mroczna natura? To właśnie głęboka psychologizacja jest największą siłą tej powieści. Mimo ponad 600 stron, nie ma tu miejsca na nudę. Autor mistrzowsko balansuje napięciem, a jego styl jest niezwykle wciągający. Potrafi błyskotliwie i ironicznie opisać codzienność, by za chwilę, bez ostrzeżenia, zanurzyć czytelnika w sceny pełne grozy i napięcia. Ta mieszanka sprawia, że lektura jest emocjonalnie wyczerpująca, ale też kompletnie wciągająca. To jedna z tych książek, od których nie można się oderwać, choć momentami chce się od niej zdystansować. Dla kogo jest ta książka? Dla miłośników mrocznych thrillerów psychologicznych, którzy szukają więcej niż tylko zagadki kryminalnej. Dla czytelników, którzy nie boją się trudnych emocji i bohaterów z głębokimi deficytami moralnymi. Dla osób ceniących misternie skonstruowane, wielowątkowe fabuły, które idealnie się spinają. Kogo może odstraszyć? Osób szukających lekkiej rozrywki lub klasycznego, "czystego" kryminału skupionego tylko na śledztwie. Bardzo wrażliwych czytelników – książka porusza tematy przemocy, toksycznych relacji i traum. Moja ocena to: 8/10 Dostałam mistrzowsko skonstruowany, mroczny thriller, który zostanie w mojej głowie na długo. Odjęłam punkty za momentami przytłaczającą atmosferę, ale to właśnie jest znak rozpoznawczy tej nieprzeciętnej lektury. BRUNETTE BOOKS

Od lat planował to zabójstwo. Drobiazgowo, cierpliwie i skrupulatnie. Pół roku wybierał ofiarę, następnie długie miesiące ją śledził. Niczego nie pozostawił przypadkowi, miał kilka wariantów planu. Słowa nic nie znaczą, to czyny decydują, jak potoczy się nasze życie... Kobiety nie są warte, żeby po nich rozpaczać. Nawet jeśli to była Kleopatra. Wierz mi, im ładniejsza, tym trudniejsza w życiu. Nie żałuj. Szukaj następnej. Koniec jednego roku i początek kolejnego może przynieść wiele przełomowych zmian. Trzech mężczyzn, których pozornie niewiele łączy- Remigiusz Stańczyk jest architektem i gdy w Sylwestra trafia na internetową wrożbę - mówiącą o wolności sukcesie i popularności wpada w obsesję. Z kolei policjant Dariusz Pikul mierzy się z niezwykle wymagającym śledztwem od którego wiele zależy oraz z przyjazdem dorosłej córki zaś psycholog Albert Turecki jest uwikłany w toksyczny układ z matką. Gdy ich drogi się przecinają już nic nie będzie takie samo . Przypadek, obsesja i skrupulatnie zaplanowana zbrodnia splatają się w sieć zależności, z której nie ma łatwego wyjścia. Każdy z mężczyzn skrywa własne tajemnice, a decyzje podjęte pod presją czasu i emocji uruchamiają lawinę zdarzeń, nad którymi nikt nie ma pełnej kontroli. „Rok zmian” to mroczny, wielowątkowy thriller psychologiczny o granicach wolnej woli, sile obsesji i konsekwencjach wyborów, które pozornie wydają się nieistotne. To opowieść o tym, że jeden moment może zburzyć misternie budowane życie, a przyszłość — zamiast obietnicy — stać się pułapką. Bo czasem wystarczy jeden rok, by wszystko się zmieniło. Autor stworzył gęsty, wielowątkowy thriller psychologiczny, w którym autor konsekwentnie buduje napięcie i prowadzi czytelnika przez labirynt ludzkich słabości, obsesji i złudzeń. To opowieść o odpowiedzialności za własne wybory, o cenie, jaką płaci się za uleganie iluzjom, i o tym, że czasem wystarczy jeden rok, by wszystko — dosłownie wszystko — wymknęło się spod kontroli.