Moja rodzina na piętrze Magda Louis

Książka

Zupełnie się nie spodziewałam, że tak się zżyję z bohaterkami. Tosia ma w sobie taką życiową mądrość, której często nam dzisiaj brakuje. Magda Louis napisała to w taki sposób, że podczas czytania czujesz zapach tej herbaty i domowe ciepło. To opowieść o losach, które splotły się w sposób nieoczywisty, o powojennych trudach i o tym, jak znaleźć swoje miejsce na ziemi. Jeśli szukasz czegoś, co sprawi, że zatrzymasz się na chwilę i spojrzysz na własne życie z większą czułością, to ta książka jest właśnie dla ciebie.

Moja rodzina na piętrze Magda Louis to dokładnie taki typ powieści obyczajowej, który jako fanka tego gatunku po prostu lubię najbardziej – ciepły, rodzinny i taki, który wciąga nie przez wielkie dramaty, tylko przez ludzkie historie. Od razu poczułam ten klimat „opowieści przy herbacie”, gdzie starsza bohaterka wspomina życie swoje i swojej rodziny, a każda historia ma w sobie coś znajomego. Najbardziej kupiło mnie to spokojne tempo i ta nostalgia, która przewija się przez całą książkę. To nie jest nic spektakularnego, raczej taka literacka codzienność – ale właśnie w tym tkwi jej urok. Jeśli ktoś lubi sagowe, rodzinne historie z emocjami, ale bez przesadnego dramatyzmu, to Moja rodzina na piętrze naprawdę fajnie siada i zostaje w głowie na dłużej.

„Moja rodzina na piętrze” to dla mnie bardzo ciepła, spokojna opowieść o życiu, które składa się z małych i dużych historii :) Podoba mi się, że książka nie pędzi, tylko pozwala zatrzymać się przy codzienności i wspomnieniach Tosi Pogorzelskiej. To trochę taki klimat rodzinnych opowieści, gdzie dużo dzieje się między wierszami, mam na myśli w relacjach, emocjach i wspomnieniach. Czyta się to jak rozmowę z kimś, kto ma za sobą długie życie i potrafi o nim opowiadać bez moralizowania. Myślę, że to dobra książka dla osób, które lubią spokojne, refleksyjne historie o rodzinie i przeszłości. Idealna, jeśli ktoś szuka czegoś ciepłego i po prostu „ludzkiego”. Ode mnie leci dycha i czekam na więcej!