Schron. Mroczna strona Marcel Moss Książka

Mówiłem to już wiele razy, ale powtórzę: człowiek to najgroźniejszy drapieżnik na tej planecie. I posiadam na to dowód. [...] uświadomił sobie, jak piękne, a zarazem kruche potrafi być życie. Choćbyśmy nie wiadomo jak o nie dbali, wystarczy jedna niewłaściwa osoba, by wszystko legło w gruzach. Gdy burza szaleje odbywa się czarcie wesele i krew się poleje. Komisarz Sambor Malczewski dobrze wie,że lokalni biznesmesmeni należą do świata w którym króluje przemoc i to taka o której zwyczajny człowiek nie chce nawet czytać, ponieważ nie mógłby wtedy spać. A jednak zarówno on jak i jego przyjaciel prokurator Lucjan Ratajczyk nie mogą zrobić nic, by zatrzymać tę spiralę zła. Gdy nad Runowem przetacza się największa od lat nawałnica funkcjonariusz powoli zaczyna planować nowy początek swojego życia z Renatą u boku. Zanim jednak dojrzeje do tej decyzji Terror odnajdzie w lesie stary schron. W środku zaś zwłoki rodziny Wilczków.. zamordowanej przed dwudziestu laty. Kilka dni później kolejni mieszkańcy wsi Karol Dębski wraz z żoną i córeczkami tracą życie. Kto i dlaczego dopuścił się tak okrutnej zbrodni i czy oba śledztwa należy łączyć? Na to pytanie odpowiada ekipa z Runowa w nieco odmienionym składzie. Uwielbiam serię z Samborem i jego kompanem, który poziomem uporu i temperamentem przypomina moją psinkę- Chyłkę. Fabuła Schronu jest.. brutalna, wręcz bezlitosna i napięta niczym gitarowa struna. Wszyscy zdają się kłamać,, by chronić własne, szemrane interesy , zaś przeszłość wraca w sposób najmniej oczekiwany i zmusza ludzi do konfrontacji z ich dawnymi decyzjami. W tej historii nie ma miejsca na przypadek. Każdy trop prowadzi głębiej – nie tylko w lasy otaczające Runowo, ale przede wszystkim w ludzką naturę, która, jak pokazuje Schron, potrafi być znacznie bardziej przerażająca niż jakakolwiek legenda o „czarcim weselu”. Marcel Moss po raz kolejny udowadnia, że świetnie odnajduje się w budowaniu napięcia i kreśleniu psychologicznych portretów bohaterów. Tu nie ma jednoznacznych postaci – każdy coś ukrywa, każdy ma coś na sumieniu. I właśnie to sprawia, że czytelnik nie może być niczego pewien. Najbardziej uderza jednak atmosfera tej powieści – duszna, ciężka, momentami wręcz przytłaczająca. Burza nad Runowem nie jest tylko tłem wydarzeń, ale symbolem chaosu, który rozgrywa się w sercach bohaterów. Autor umiejętnie splata wątki kryminalne z elementami lokalnych wierzeń, dodając historii niepokojącej głębi. Relacja Sambora z Renatą wnosi do tej mrocznej opowieści odrobinę światła, ale nawet ona nie daje gwarancji spokoju. Bo w świecie, w którym przeszłość nigdy nie odpuszcza, a prawda bywa bardziej brutalna niż zbrodnia, każdy moment szczęścia wydaje się jedynie chwilowym wytchnieniem. „Schron” to thriller, który nie tylko trzyma w napięciu, ale też zostawia czytelnika z niewygodnymi pytaniami. O granice ludzkiej wytrzymałości. O cenę milczenia. I o to, jak daleko można się posunąć, by chronić własne tajemnice. To książka dla tych, którzy lubią, gdy historia nie daje o sobie zapomnieć jeszcze długo po odłożeniu jej na półkę. Brutalna, wciągająca i boleśnie prawdziwa.

" [...] Ludzie najbardziej lubią słuchać o brutalnych morderstwach i wymyślnych torturach. [...]" Czy zgadzacie się z powyższym cytatem? Miłośnicy mrocznych kryminałów, thrillerów i horrorów powinni się z nim zgodzić. Marcel Moss po raz kolejny potrafi podnieść czytelnikowi ciśnienie, a później pozostawić w niepewności na nieokreślony czas. Jestem świeżo po lekturze "Schronu", czyli trzeciej części serii z komisarzem Samborem Malczewskim. Moją ulubioną postacią poza głównym bohaterem jest oczywiście pies Terror. Jest genialnym odkrywcą. To, co wytropi, zmrozi krew jego właściciela. Oczywiście nie zawsze słucha Sambora, ale ogólnie jest dobrze wychowany. To cud, ponieważ jego poprzedni właściciel wcale go nie szanował, ale to już wiecie z poprzednich części. Sambor, jak zwykle będzie miał mnóstwo ciężkiej pracy, która nieraz nim mocno wstrząśnie. Mną zresztą też. W pewnym momencie łzy same zaczęły płynąć i nie chciały przestać. Dlaczego powinniście przeczytać "Schron" Mossa?  Jest jedną z mroczniejszych jego powieści, w której dzieje się dużo złego. Krew się leje obficie, a trup ściele się gęsto. Do tego należy dołożyć znakomite śledztwo komisarza Malczewskiego i jego osobiste problemy z pewnym gangusem, który dosłownie trzyma wszystkich za gardła. Plus oczywiście tajemniczy schron, który skrywa w sobie mnóstwo mrocznych sekretów. Czy jesteście gotowi je poznać? Dla lepszego zrozumienia tej całej historii mamy do czynienia z przeskokami w czasie, które płynnie uzupełniają całą opowieść. Treść "Schronu" jest grubego kalibru, także proszę czytać ostrożnie. Poznacie tutaj wiele fałszywych postaci. Jedną z nich jest Andrzej Robotnik. Nie chciałabym spotkać go na swojej drodze. Uważajcie na niego. Jest sprytny i bardzo niebezpieczny. Mam nadzieję, że w przyszłym tomie będziemy mieli częściej do czynienia z Wroną i Sługami Lasu. Zapomniałabym dodać, że autor w tym tomie idealnie przedstawił dążenie do prawdy i motyw zemsty. Czy zemsta przyniosła oczekiwane skutki? Po przeczytaniu "Schronu" mam takie przemyślenie i jednocześnie prośbę do was: słuchajcie swoich najbliższych, bo mogą wyjawiać wam sekrety, które im ciążą, pomagajcie im wyjść z kryzysu, nie zostawiajcie ich z tym samych i nie faworyzujcie waszych dzieci. Każde dziecko zasługuje na taką samą miłość i waszą uwagę. Uwielbiam twórczość Marcela Mossa, za emocje, które wywołują jego powieści oraz za dobrze scharakteryzowane postacie. Uważam, że cała seria z komisarzem Samborem Malczewskim zasługuje na ekranizację. Czy jesteście za?