Powolny człowiek John Maxwell Coetzee Książka

Paul Rayment - 60-letni, emerytowany fotograf, jest rozwiedziony, w samotności prowadzi dość monotonny tryb życia. To właśnie tytułowy powolny człowiek. Ale dlaczego powolny? Jego spokojną dotąd egzystencję pewnego grudniowego dnia zakłóca - i to w dość brutalny sposób - wypadek, w rezultacie którego traci jedną nogę. Odtąd staje się powolny w sensie ruchowym i jednocześnie uzależniony od przydzielonej mu opiekunki. I w tym miejscu zaczyna się historia opowiedziana przez laureata Literackiej Nagrody Nobla z roku 2003.

Pochodzący z RPA pisarz o niemiecko-brytyjskich korzeniach jest w Polsce mało znany. Zadebiutował w 1974 r. Sławę przyniosła mu powieść „Czekając na barbarzyńców". Jako jedyny pisarz zdobył dwa razy Nagrodę Brokera. W powieści „Hańba" podjął problem apartheidu. W utworach „Życie i czas Michaela K.", „W sercu kraju" i „Foe" pisał o samotności w różnych aspektach. W „Mistrzu z Petersburga" opisał zmyślony epizod z życia Dostojewskiego. Studiował literaturę na uniwersytetach w Kapsztadzie i Nowym Jorku. Pracował jako programista komputerowy. Osiedlił się w Australii. John Maxwell Coetzee uchodzi za osobę skromną i wyjątkowego samotnika, szerokim łukiem omijającego media i salony literackie. W 2003 roku został Uhonorowany Nagrodą Nobla.

Pochodzący z RPA pisarz o niemiecko-brytyjskich korzeniach jest w Polsce mało znany. Zadebiutował w 1974 r. Sławę przyniosła mu powieść „Czekając na barbarzyńców". Jako jedyny pisarz zdobył dwa razy Nagrodę Brokera. W powieści „Hańba" podjął problem apartheidu. W utworach „Życie i czas Michaela K.", „W sercu kraju" i „Foe" pisał o samotności w różnych aspektach. W „Mistrzu z Petersburga" opisał zmyślony epizod z życia Dostojewskiego. Studiował literaturę na uniwersytetach w Kapsztadzie i Nowym Jorku. Pracował jako programista komputerowy. Osiedlił się w Australii. John Maxwell Coetzee uchodzi za osobę skromną i wyjątkowego samotnika, szerokim łukiem omijającego media i salony literackie. W 2003 roku został Uhonorowany Nagrodą Nobla.

Paul Rayment - 60-letni, emerytowany fotograf, jest rozwiedziony, w samotności prowadzi dość monotonny tryb życia. To właśnie tytułowy powolny człowiek. Ale dlaczego powolny? Jego spokojną dotąd egzystencję pewnego grudniowego dnia zakłóca - i to w dość brutalny sposób - wypadek, w rezultacie którego traci jedną nogę. Odtąd staje się powolny w sensie ruchowym i jednocześnie uzależniony od przydzielonej mu opiekunki. I w tym miejscu zaczyna się historia opowiedziana przez laureata Literackiej Nagrody Nobla z roku 2003.