Książka

Grobla Paweł Jaszczuk

“Nie powiem jakie miasto, ale będą bardzo jasne wskazówki” - z takiego założenia zdaje się wychodzić Paweł Jaszczuk w swojej najnowszej książce pt. “Grobla”. I to miasto faktycznie odgrywa w powieści ogromną rolę - nieustannie tętni życiem, jest głośno, tłoczno, jest gdzie zjeść, ale jest też i gdzie szukać spokoju. Kilka kroków do jeziora, kilka minut drogi do gęstego, pełnego zwierząt lasu… lasu, w którym kryje się bestia w ludzkiej skórze. To tam rozegrały się morderstwa licealistek sprzed roku, z którymi teraz w jakiś sposób łączy się zaginięcie akordeonisty. Tymi sprawami zajmuje się agencja detektywistyczna Edwarda Moza, byłego policjanta, który lubi delegować zadania, kiedy sam oddaje się ulubionemu jedzeniu i spacerom z psem. Bo to w tej jego powtarzalnej codzienności stale mu towarzyszymy - to on jest narratorem, który prowadzi nas przez opowieść. Narratorem, który z biegiem lektury uświadamia, jak bardzo jesteśmy szybcy w osądach - postacie, które początkowo wydają się wrogie i antypatyczne, okazują się skrywać w swojej przeszłości problemy, które w pewien sposób ich zachowania wyjaśniają. Dobre przesłanie i ciekawe miejsce akcji to wyraźne atuty powieści, która jednak została skategoryzowana jako kryminał, choć to na tym polu przynosi najmniejszą satysfakcję. Nierealistycznie prowadzone śledztwa i tropy, które pojawiają się znikąd przez niedopatrzenie postaci mocno utrudniają pozytywny odbiór lektury, a zakończenie, choć jest uzasadnione, nie prezentuje poziomu, jaki w kryminale teraz jest normą. Może czytelnicy niewprawieni w tym gatunku odbiorą książkę inaczej? Zagorzałym fanom kryminałów z dużym prawdopodobieństwem przyniesie jednak niedosyt.