Książka

Zaplątana w rodzinne tajemnice Milewska A.A.

„Każdy dom ma swoją historię. Niektóre jednak zrobią wszystko, by ich tajemnice nigdy nie wyszły na jaw”. Magda i Rafał dostają w prezencie dom na wsi, który kiedyś należał do jej rodziny. Dziewczyna „kiedyś kochała to miejsce. Teraz opuszczona ruina wywoływała w niej bolesny skurcz serca”. Para postanawia wyremontować dom i razem w nim zamieszkać. Stary rodzinny dom jest w fatalnym stanie, jednak Magda się nie zraża. Chce, aby dom był ich azylem, miejscem, do którego będą wracać, odpoczywać po pracy i ładować baterie. Podczas remontu okazuje się, że piwnica jest zalana, a w niej czeka na nowych właścicieli niemiła niespodzianka. Podczas osuszania tego pomieszczenia zostają odnalezione ludzkie zwłoki… Kim był zamordowany mężczyzna? Czy ma on jakiś związek z rodziną Magdy? Dlaczego został zastrzelony akurat w tym domu, w tej piwnicy? „Zaplątana w rodzinne tajemnice” to trzeci tom świetnej serii kryminalnej spod pióra A.A. Milewskiej. Jest to połączenie kryminału, obyczajówki i sensacji, ale znajdziecie tutaj także wątek romantyczny. Jeśli lubicie lekkie kryminały, bez makabrycznych, brutalnych opisów zbrodni to ta książka na pewno Wam się spodoba. W tej części znajdziecie rodzinne tajemnice, stary zniszczony dom, trupa w piwnicy, skarb, a także prawdziwą przyjaźń. Uwielbiam postaci wykreowane przez Autorkę w tej serii. Magdę, która jest ciekawa świata, pełna życia i emocji. Ta dziewczyna jest jak promyk słońca, choć bardzo lubi ściągać na siebie kłopoty. Jej przeciwieństwem jest gburowaty Rafał Wilk, „dawniej wzięty złodziej luksusowych samochodów i wartościowych rzeczy, które łatwo można było sprzedać odpowiednim ludziom, dziś prawie zupełnie porządny obywatel”. Na uwagę zasługują także bohaterowie drugoplanowi, każdy z nich jest inny, nie są idealni, mają swoje wady i zalety, dzięki czemu są bardziej ludzcy. Mamy tutaj paczkę przyjaciół, których łączy naprawdę piękna więź, którzy zawsze mogą na siebie liczyć, są dla siebie jak rodzina. Autorka stworzyła niesamowicie wciągającą historię, od której ciężko było mi się oderwać. Jej styl pisania jest lekki, dialogi naturalne i napisane z humorem, a akcja nie pędzi na łeb na szyję. Czytelnik stopniowo razem z bohaterami poznaje historię i odkrywa tajemnice rodziny Magdy. Jeżeli lubicie takie klimaty to serdecznie polecam Wam całą serię. Jest to jedna z moich ulubionych serii, spędziłam z nią naprawdę miło czas. Bardzo polubiłam się z bohaterami i już nie mogę się doczekać ich kolejnych przygód.

Każdy dom ma swoją historię. Niektóre jednak zrobią wszystko, by ich tajemnice nigdy nie wyszły na jaw. Agnieszka A. Milewska po raz kolejny zaprasza nas do świata Magdy Karskiej i Rafała Wilka – bohaterów, których polubiłam już od pierwszego tomu. Lubię ich za tę specyficzną energię, która pojawia się zawsze, kiedy są razem. Magda jest zadziorna, uparta i ma wyjątkowy talent do wybierania sobie problemów. Nigdy nie odpuszcza, nawet wtedy, kiedy zdrowy rozsądek podpowiadałby, żeby jednak odpuścić. Gdzie diabeł nie może, tam Magdę pośle. A potem pojawia się Rafał Wilk. Rasowy macho, ale w tym najlepszym znaczeniu tego słowa. Silny, zdecydowany, czasem trudny, a przy tym zakochany w Magdzie po uszy. Jest gotów przychylić jej nieba, choć sam niejednokrotnie musi się mierzyć z konsekwencjami jej pomysłów. Ich relacja jest jednym z powodów, dla których lubię tę serię. Jest w niej uczucie, humor, wzajemne docinki, ale też zwyczajna ludzka bliskość. Tym razem Magda Karska wraca do miejsca, które zna od dzieciństwa. Stary rodzinny dom na wzgórzu ma stać się początkiem nowego życia u boku Rafała Wilka. Remont, wspólna przyszłość i próba uporządkowania demonów przeszłości – plan wydaje się całkiem rozsądny. Do chwili, gdy w zalanej piwnicy zostają znalezione ludzkie zwłoki. Kim był zamordowany mężczyzna? Dlaczego zginął właśnie w tym domu? I co jego śmierć ma wspólnego z rodziną Magdy Karskiej oraz wydarzeniami sprzed wielu lat? Pytania zaczynają się mnożyć, a wraz z nimi pojawiają się kolejne rodzinne sekrety. Przeszłość, która przez lata była starannie ukrywana, powoli wychodzi na światło dzienne. Ktoś jednak zrobi wszystko, żeby prawda nie została odkryta. Groźby przestają być ostrzeżeniem, a zaczyna się prawdziwe polowanie. Oczywiście Magda nie zamierza się wycofać. W końcu byłoby to zupełnie nie w jej stylu. W „Zaplątanej w rodzinne tajemnice” podoba mi się przede wszystkim to, że kryminalna zagadka nie przesłania pozostałych warstw opowieści. To również historia o miłości, przyjaźni i rodzinie. O potrzebie poznania własnych korzeni i zrozumienia, skąd jesteśmy. Czasem bowiem dopiero kiedy zaczynamy zadawać pytania o przeszłość, odkrywamy, jak wiele rzeczy przez lata pozostawało niewypowiedzianych. Agnieszka A. Milewska coraz swobodniej porusza się w tej historii. Z tomu na tom jej styl staje się lżejszy i bardziej płynny, a akcja jest prowadzona z coraz większą pewnością. Mam wrażenie, że autorka coraz lepiej wie, jak zatrzymać czytelnika przy swojej opowieści. Magda Karska i Rafał Wilk od pierwszego tomu są bohaterami z krwi i kości. W „Zaplątanej” mam jednak wrażenie, że możemy przyjrzeć im się jeszcze uważniej. Dostrzegamy kolejne odcienie ich charakterów, emocji i wzajemnej relacji. I chyba właśnie dlatego po trzecim tomie są mi jeszcze bliżsi. Jest tu również świetna grupa przyjaciół, która wnosi do historii sporo ciepła i humoru. Są też, rzecz jasna, wrogowie. Tym razem jednak nad całą opowieścią zawisa wyraźnie więcej mroku. I to dobrze robi tej części. Humor nadal jest obecny, ale nie rozładowuje wszystkich emocji. Czasami przeciwnie – sprawia, że chwilę później napięcie odczuwamy jeszcze mocniej. „Zaplątana” ma jeszcze jedną cechę, którą szczególnie sobie cenię – bardzo trudno ją odłożyć. Zaczyna się czytać i nagle działa ten dobrze znany mechanizm: jeszcze jeden rozdział, jeszcze kilka stron, przecież zaraz się dowiem, co wydarzy się dalej. I tak można zostać z książką znacznie dłużej, niż pierwotnie się planowało. Mnie przydarzyło się to dość dosłownie. Miała być książka na wieczór. Została ze mną na całą noc. I dlatego myślę, że Agnieszka A. Milewska jest już gotowa na kolejny krok. Na historię inną, poważniejszą, pokazującą, co jeszcze potrafi zrobić ze swoim warsztatem. Jestem bardzo ciekawa, jaka powieść będzie następna. A później zawsze można przecież wrócić do Magdy Karskiej i Rafała Wilka. Bo niektórych bohaterów po prostu dobrze mieć gdzieś w pobliżu. Nawet jeśli mają irytujący zwyczaj wciągania nas w kłopoty. A ja po raz kolejny dałam się w nie wciągnąć. I tym razem także wcale tego nie żałuję. Wiem, że sięgnę po kolejną książkę tej autorki i kolejną, i…