Książka

Brazylijska gorączka Anna Fryczkowska

Upał, pot, obietnica lepszego jutra i brutalna rzeczywistość. „Brazylijska gorączka” Anny Fryczkowskiej to książka, która dosłownie parzy od środka. Od pierwszych stron uderza niesamowity, duszny klimat, który nie pozwala odetchnąć ani na chwilę. Autorka zabiera nas w podróż śladami polskich emigrantów, którzy pod koniec XIX wieku porzucili wszystko, skuszeni wizją darmowej ziemi i bogactwa w Brazylii. „Brazylijska gorączka” Anny Fryczkowskiej to poruszająca powieść historyczno-obyczajowa, która opowiada o brutalnym zderzeniu marzeń z rzeczywistością podczas fali polskiej emigracji do Brazylii pod koniec XIX wieku. Autorka skupia się na losach prostych ludzi, którzy skuszeni obietnicami darmowej ziemi i bogactwa, porzucają swoje dotychczasowe życie na polskiej wsi (na Kujawach) i ruszają za ocean w poszukiwaniu "ziemi obiecanej". Główną bohaterką książki jest osiemnastoletnia Franka, młoda chłopka, która trafia do Ameryki Południowej razem z rodziną. Zamiast obiecanych, gotowych do uprawy żyznych pól, emigranci zastają na miejscu nieprzyjazną, duszną dżunglę, morderczy upał, tropikalne choroby oraz nieustanny lęk przed nieznanym. Autorka szczegółowo opisuje proces budowania życia zupełnie od nowa, w skrajnie trudnych warunkach. Główna oś fabuły skupia się wokół walki z naturą. Bohaterowie muszą własnymi rękami karczować i wypalać las tropikalny, by wywalczyć skrawek przestrzeni pod budowę domu i skromnego gospodarstwa. Mamy tu trudne relacje i samotność. Franka, odcięta od korzeni, w obcym środowisku decyduje się związać z mężczyzną, którego ledwie zna, by wspólnie zwiększyć swoje szanse na przeżycie. Autorka bez upiększeń pokazuje, jak ekstremalny wysiłek fizyczny, głód, izolacja i utrata złudzeń wpływają na ludzką psychikę, tożsamość oraz moralność. Fabuła jest oparta na faktach, co tylko potęguje ciarki podczas lektury. To opowieść o wielkiej nadziei, która bardzo szybko zderza się z twardą, egzotyczną ziemią. Bohaterowie są tak namacalni, że czułam ich ból, zmęczenie i determinację na własnej skórze. Anna Fryczkowska nie idealizuje nikogo. Pokazuje ludzkie słabości, rozpacz, ale też niesamowitą siłę przetrwania. Emocje aż kipią z każdej strony – od naiwnej ekscytacji, przez głęboki żal, aż po wolę walki. Styl pisania autorki jest hipnotyzujący i niezwykle obrazowy. Język jest przystępny, a tempo akcji idealnie wyważone – momentami rwie do przodu jak tropikalna burza, by za chwilę zwolnić i pozwolić nam poczuć ciężar codzienności bohaterów. Komu polecam ten tytuł? Każdemu, kto kocha dojrzałą literaturę piękną, powieści historyczne oparte na faktach oraz głębokie, mięsiste historie obyczajowe. To idealna lektura dla fanów sag, którzy szukają w książkach prawdy i wielkich emocji, a nie cukierkowych opowieści. Moja ocena: 9/10 BRUNETTE BOOKS

Ile trzeba mieć odwagi, żeby zostawić wszystko, co znajome, i wyruszyć za ocean? Podczas lektury „Brazylijskiej gorączki” wciąż wracałam do tego pytania. Nawet jeśli dom oznaczał biedę, wyzysk i zależność od dziedzica, był przecież światem, którego zasady się znało. Wyjazd wymagał uwierzenia, że gdzieś daleko można żyć inaczej. Franka wraz z rodziną rusza do Brazylii z nadzieją na własną ziemię i lepszą przyszłość. Obietnice zderzają się jednak z rzeczywistością, do której trudno się przygotować. Zamiast upragnionego gospodarstwa jest las, który trzeba wykarczować. Zamiast poczucia bezpieczeństwa były choroby, wyczerpanie i strach o kolejny dzień. Najbardziej poruszała mnie właśnie ta przepaść między wyobrażeniem o nowym życiu a tym, co czekało na emigrantów. Ludziom gotowym ciężko pracować wystarczała nadzieja, że wreszcie będą pracować dla siebie. Tym boleśniejsza jest świadomość, jak łatwo mogli paść ofiarą pośredników sprzedających obietnice bez pokrycia. W historii Franki szczególnie przejmujące są decyzje podejmowane bez czasu na spokojny namysł. Związek z ledwie poznanym mężczyzną, wspólna praca, budowanie codzienności w obcym miejscu, wszystko odbywa się pod presją przetrwania. Trudno myśleć o przyszłości, kiedy tyle wysiłku kosztuje samo dotrwanie do jutra. „Brazylijska gorączka” zostawiła mnie z ogromnym szacunkiem dla ludzi, którzy podejmowali takie ryzyko. Myślałam o tym, ile musieli znieść i jak bardzo pragnęli odmiany losu, skoro mimo rozczarowania znajdowali siłę, by zaczynać od podstaw. To poruszająca lektura o nadziei, za którą nieraz przychodziło zapłacić znacznie więcej, niż ktokolwiek mógł sobie wyobrazić.