Władca liczb (2026) Marek Krajewski

Książka

Krajewskiego czytam już od lat, więc do Władcy liczb podchodziłem z konkretnymi oczekiwaniami — i dostałem dokładnie ten mroczny, brudny kryminał retro, za który go lubię. Tym razem Edward Popielski trafia do powojennego Wrocławia, gdzie ktoś morduje ludzi, a trop prowadzi między innymi do tajemniczych liczb, wróżki i szemranych miejsc, które zdecydowanie nie wyglądają jak bezpieczne zakątki miasta. Fajne jest to, że Popielski nie jest tu żadnym nieskazitelnym bohaterem — dawnego detektywa trochę zjadło życie, ale kiedy pojawia się sprawa, której nie potrafi odpuścić, wraca ten jego instynkt. Krajewski jak zwykle świetnie wykorzystuje historyczne tło, a Wrocław lat 50. ma tutaj naprawdę ciężki klimat. Czytałem z myślą „dobra, jeszcze jeden rozdział” i wiadomo, jak to się skończyło. Jeśli ktoś zna wcześniejsze książki z Popielskim, raczej nie trzeba go namawiać, a jeśli dopiero zaczynacie przygodę z Krajewskim — Władca liczb jest naprawdę mocnym wejściem w ten świat.