Lazareth Filip Offman Książka

Książka bardzo płynnie ewoluuje. Zaczyna się jak klasyczne, toksyczne domestic noir, by chwilę później wrzucić czytelnika w sam środek brutalnego półświatka, mafijnych porachunków i walki o przetrwanie. Główny bohater, Travis, to postać ulepiona z błędów i impulsów, a jego relacja z tytułową Lazareth stanowi jedyny punkt światła w tym maksymalnie zepsutym świecie. Na duży plus zasługują też postacie drugoplanowe – zwłaszcza gangster Lucky, który wymyka się prostym schematom. Styl Offmana jest do bólu bezpośredni, mięsisty i bardzo fizjologiczny. Nie ma tu miejsca na powolne, subtelne opisy przyrody. To proza w stylu pulp fiction, która ma uderzać i szokować, a momentami potrafi świetnie rozładować napięcie tarantinowskim, czarnym humorem. Akcja ma tempo pędzącego pociągu towarowego, co czyni z tej książki rasowego page-turnera.

Początek książki nie przygotowuje na to co będzie później. Autor wyraźnie się rozkręcał. Ogromny plus za klimat. Książka męczy. Pozytywnie. Męczy atmosfera, męczą dialogi, męczy poczucie beznadziejności i upadku. Wielki plus.