Jak we mgle

Książka

Jaki jest Wasz ulubiony motyw w thrillerach psychologicznych? Gdybym miała wybrać jeden, bez wątpienia wskazałabym mroczne, skrywane przed światem rodzinne sekrety oraz trudne, pełne napięcia relacje. Jest w nich coś niezwykle magnetycznego! To właśnie te wątki przyciągają mnie do książek niczym pszczołę do kwiatka – i to nie tylko w thrillerach, ale właściwie w każdym innym gatunku. Dlatego gdy na moim regale pojawiło się „Jak we mgle” Sarah Pekkanen, od razu wiedziałam, że czeka mnie emocjonująca i pełna zwrotów akcji podróż. Było to już moje trzecie spotkanie z twórczością tej autorki, więc do lektury zasiadałam ze spokojem i niezachwianym przekonaniem, że i tym razem się nie zawiodę! Autorka wprowadza nas w świat Ruth Sterling, która od ponad dwóch dekad żyje w ciągłym lęku przed przeszłością, z zawsze gotowym planem ucieczki w kieszeni. Jedynym filarem jej niepewnej codzienności jest córka, Catherine. Przez lata żyły w odizolowanym, własnym mikrokosmosie- same przeciwko całemu światu. Ten misternie zbudowany ład pęka, gdy Catherine dorasta i postanawia zacząć żyć na własny rachunek. Ruth robi wszystko, by ją powstrzymać, co zmusza dziewczynę do zadawania trudnych pytań. Gdy na jaw wychodzą pierwsze kłamstwa, relacja matki i córki zamienia się w niebezpieczną grę pozorów. A przeszłość, do tej pory ukryta za szczelną zasłoną milczenia, w końcu postanawia się upomnieć o prawdę. To historia wyjątkowo mocno skupiona na bohaterkach, w której pierwsze skrzypce gra dynamiczna, skomplikowana relacja między Ruth a Catherine. Obserwowanie, jak ich więź ewoluuje- przechodząc od ścisłej zależności do znacznie bardziej dojrzałej, wręcz partnerskiej relacji, w której doprawdy poznają się na nowo- było absolutnie fascynujące i stanowiło odświeżającą odmianę od schematycznych relacji znanych z wielu popularnych thrillerów. Co ciekawe, po bliższym poznaniu bohaterów trudno powiedzieć, bym darzyła którąkolwiek z nich bezgraniczną sympatią. Ruth to mistrzyni manipulacji, choć z czasem zaczynamy rozumieć, jak głębokie motywy stoją za jej postępowaniem. Z kolei do Catherine, do której początkowo czułam sporo współczucia, z biegiem stron nabierałam coraz bardziej dystansu. Ta niejednoznaczność postaci sprawia jednak, że opowieść staje się niezmiernie wiarygodna. Powieść skłania przy tym do bardzo ciekawych refleksji na temat tego, ile z naszej natury i zachowań dziedziczymy po rodzicach, a ile kształtuje w nas otoczenie. Konstrukcja powieści opiera się na dwóch perspektywach czasowych i narracji prowadzonej z punktu widzenia obu kobiet. Muszę przyznać, że to właśnie rozdziały ukazujące przeszłość Ruth przyciągały mnie najbardziej i budziły największe emocje. Jeśli chodzi o tempo akcji- niektórzy czytelnicy mogą odnieść wrażenie, że początek rozwija się dość niespiesznie. Zdecydowanie warto jednak uzbroić się w odrobinę cierpliwości! Mniej więcej po przekroczeniu 30% lektury historia nabiera wyraźnego rozpędu, a klimat staje się zauważalnie mroczniejszy i bardziej gęsty. Wszystkie rozrzucone dotąd elementy układanki zaczynają powoli wskakiwać na swoje miejsca. „Jak we mgle” to świetnie skonstruowany thriller psychologiczny, który trzyma w napięciu i dostarcza rozrywki na naprawdę wysokim poziomie. Jeśli szukasz historii z dopracowaną psychologią postaci, nieoczywistymi bohaterkami i tajemnicą z przeszłości w tle, po ten tytuł sięgnij bez wahania. Sarah Pekkanen po raz kolejny udowodniła, że potrafi budować emocje z niezwykłą autentycznością!