Ktoś był tu przed nami Daniel Hurst

Książka

Daniel Hurst w „Ktoś był tu przed nami” trzyma się swojego sprawdzonego stylu, który krótkimi rozdziałami, kończącymi się w newralgicznych miejscach, przyciąga nas do zakończenia jak magnes. Jeszcze tylko jeden rozdział i… otwieramy szeroko oczy ze zdumienia, że to już koniec! Choć czasem warto przymknąć oko na te mniej wiarygodne działania bohaterów, żeby bawić się naprawdę dobrze. A tym razem autor wprowadza do fabuły również niewiarygodną narratorkę. Uwielbiam ten zabieg, który od początku mąci czytelnikowi w głowie, sprawiając, że ma wątpliwości co do właściwej oceny zdarzeń przez bohaterkę i ich prawdziwości. Dionne wraz z rodziną przeprowadza się do nowego domu, który budzi w niej niczym nieuzasadnione, ale złe przeczucia. Czy to właśnie negatywne nastawienie i hormony ciążowe zakłócają jej odbiór tego, co dzieje się wokół? Czy rzeczywiście doszukuje się tajemnic tam, gdzie ich nie ma? A może coś jest na rzeczy i jej rodzina nie jest tu bezpieczna? Bo choć każda przeprowadzka w nowe miejsce daje nadzieję na szczęśliwe życie i wspaniały, świeży start, to czasem można trafić jak kulą w płot i zafundować sobie prawdziwy koszmar. Tylko czy da się to w ogóle jakoś sprawdzić i przewidzieć? A może pozostaje jedynie ufać intuicji, która tak głośno ostrzegała Dionne? A Dionne, niczym klasyczna bohaterka horrorów, pakuje się w najbardziej ryzykowne sytuacje, a ja kilkukrotnie miałam ochotę krzyczeć: „nie idź tam!”. Tym bardziej że kobieta jest w zaawansowanej ciąży! Czym więc można tłumaczyć taką lekkomyślność? Nadmiarem wolnego czasu? Przekonaniem o własnej nieomylności, wścibstwem czy faktyczną troską o dobro rodziny? Nam pozostaje jedynie podążać za jej coraz bardziej karkołomnymi pomysłami i trzymać kciuki… I jak zwykle u autora znajdujemy tu dynamiczną, trzymającą w napięciu akcję, podbijaną nagłymi zwrotami, i wyjaśnienie, którego się nie spodziewamy. Jeśli dołożyć do tego klimat niewielkiej społeczności i skomplikowane rodzinne relacje, otrzymamy historię, która okaże się porywającą rozrywką na jeden, góra dwa wieczory. Bo to typowy popcornowy thriller, od którego nie można się oderwać.