Daleko od siebie Anna Kulawik Książka

„Życie pisze scenariusze, na które nigdy nie jesteśmy gotowi.” Miłość nie zawsze przychodzi w odpowiednim momencie, ale to nie znaczy, że jest mniej prawdziwa.” „Najtrudniej nie jest odejść, tylko nauczyć się żyć z pustką, którą ktoś po sobie zostawił.” Anka ma ponad czterdzieści lat, bogatą karierę jako psycholog i terapeutka. Na co dzień pokazuje swoim pacjentom mechanizmy sterujące ich życiem i pomaga nie tyle znaleźć rozwiązanie, co spojrzeć prawdzie w oczy. Mimo wszystko wydaje się, że jej życie wcale nie jest idyllą czy pełnią szczęścia. Jej historia zaczyna się jak wiele innych - młoda dziewczyna, emocje i uczucie nie mające prawa bytu , przynajmniej z moralnego punktu widzenia. Ania weszła bowiem w intymną relację ze swoim promotorem i wykładowcą - Wojciechem Starowskim. Po latach kobieta potrafi wyjaśnić większość swoich wyborów od strony psychiki , lecz zmaga się z żalobą i samotnym macierzyństwem. Wszystko zmienia się w chwili, gdy rozmawiając z przyjaciółkami- Kamilą i Anitą Anna uznaje ,że pragnie, by mała Laura nosiła nazwisko ojca i miała swoją historię. Właśnie wtedy do jej życia wkracza Olgierd-syn zmarłego Wojciecha. Wtedy właśnie zaczynają się prawdziwe emocje oraz napięcie. Nienawiść zmienia się w zwierzęce pożądanie ,to z kolei ewoluuje w coś co oboje boją się nazwać. Historia Anki pokazuje, że nawet posiadając wiedzę i narzędzia, które pomagają innym, nie jesteśmy w stanie uchronić samych siebie przed emocjami. Bo serce nie działa według schematów, a przeszłość potrafi wracać w najmniej oczekiwanym momencie. Relacja z Olgierdem jest pełna sprzeczności – zbudowana na bólu, stracie i niedopowiedzeniach, a jednocześnie intensywna, wręcz niepokojąco prawdziwa. To historia, która balansuje na granicy tego, co właściwe, i tego, co nieuniknione. Autorka odważnie pokazuje, że uczucia nie zawsze wpisują się w przyjęte normy, a życie rzadko daje proste odpowiedzi. Daleko od siebie to opowieść o konsekwencjach wyborów, o mierzeniu się z własną przeszłością i o tym, jak cienka jest granica między nienawiścią a miłością. To również historia o samotności – tej, która nie znika nawet wtedy, gdy obok pojawia się drugi człowiek. To książka, która zostawia czytelnika z refleksją, że nie wszystko da się naprawić, nie każdą ranę zagoić, a niektóre relacje – choć intensywne i prawdziwe – mogą nigdy nie znaleźć swojego właściwego miejsca. I chyba właśnie dlatego tak trudno o niej zapomnieć.

„Daleko od siebie” autorstwa Anna Kulawik to historia, która od pierwszych stron wciąga w świat skomplikowanych emocji i relacji, gdzie miłość nie jest oczywista ani łatwa. To opowieść bardziej o tym, co dzieje się między słowami i w ciszy, niż o samych wydarzeniach. Fabuła skupia się na Ance – psychoterapeutce, która zawodowo potrafi rozłożyć cudze emocje na czynniki pierwsze, ale prywatnie skutecznie unika prawdziwej bliskości. Jej życie jest poukładane, kontrolowane i bezpieczne do momentu, gdy pojawia się Wojtek. Relacja z nim rozwija się intensywnie, początkowo na poziomie intelektualnym, by z czasem przerodzić się w coś znacznie głębszego i bardziej wymagającego. Jednak równie szybko, jak się zaczyna, tak też się kończy, zostawiając po sobie pustkę i niedopowiedzenia. Kiedy po latach na drodze Anki staje Olgierd – syn Wojtka – historia nabiera nowego, bardziej napiętego wymiaru. Ich relacja jest pełna sprzeczności: od niechęci i dystansu po coś, czego oboje nie chcą nazwać. Bohaterowie tej książki są wyraziści i bardzo ludzcy. Anka to postać złożona – silna, niezależna, ale jednocześnie pełna lęków, których nie chce dopuścić do głosu. Jej wewnętrzne konflikty są jednym z najmocniejszych elementów powieści. Wojtek wnosi do historii spokój i dojrzałość, stając się dla niej kimś więcej niż tylko partnerem. Z kolei Olgierd to bohater pełen gniewu i nieufności, który skrywa własne rany. Relacje między nimi są napięte, niejednoznaczne i bardzo intensywne emocjonalnie. Książka porusza wiele ważnych tematów: trudność w budowaniu bliskości, konsekwencje przeszłych decyzji, granice między pożądaniem a uczuciem oraz to, jak bardzo nasze doświadczenia wpływają na to, kim jesteśmy. Silnie wybrzmiewa motyw emocjonalnej niedostępności i potrzeby kontroli, a także pytanie o to, czy można zacząć od nowa, kiedy przeszłość wciąż daje o sobie znać. Emocjonalnie to powieść pełna napięcia, tęsknoty i wewnętrznego rozdarcia. Nie ma tu prostych odpowiedzi ani łatwych rozwiązań – zamiast tego czytelnik dostaje historię, która momentami jest niewygodna, ale przez to bardzo prawdziwa. Uczucia bohaterów są intensywne, czasem chaotyczne, a relacje między nimi bywają trudne do jednoznacznej oceny. Styl Anny Kulawik jest dojrzały, wyważony i skupiony na psychologii postaci. Autorka nie spieszy się z opowiadaniem historii – pozwala jej rozwijać się powoli, budując napięcie poprzez dialogi i wewnętrzne monologi bohaterów. Język jest przystępny, ale jednocześnie pełen emocjonalnej głębi. Gatunkowo to powieść obyczajowa z wyraźnym wątkiem psychologicznym i romantycznym, skierowana raczej do czytelników, którzy lubią historie o relacjach i emocjach, niż dynamiczną akcję. To książka dla osób, które cenią nieoczywiste historie miłosne, pełne napięcia i niedopowiedzeń. Spodoba się tym, którzy lubią analizować bohaterów i ich decyzje, a także zagłębiać się w ich emocjonalny świat. „Daleko od siebie” to poruszająca, momentami trudna, ale bardzo autentyczna opowieść o tym, że najtrudniejszą relacją, jaką budujemy, jest często ta z samym sobą – i zdecydowanie warto po nią sięgnąć, jeśli szuka się czegoś więcej niż tylko prostej historii o miłości.

Anna Klein jest jedną z bardziej znanych i cenionych psychoterapeutek i seksuolożek. Kobieta miała trudne dzieciństwo, nie utrzymuje kontaktu z rodzicami, a także nie wchodzi w związki, nie interesują jej dłuższe relacje. Podczas czasów studenckich Anka wdała się w romans z Wojtkiem, dużo starszym profesorem. Jednak gdy zaczęło się robić zbyt poważnie kobieta uciekła i zerwała z nim kontakt. Po latach ponownie się spotykają, ich uczucie odżywa, a owocem ich miłości jest mała Laura. Jednak nie jest im pisane wspólne, długie i szczęśliwe życie… Obecnie Anna ma 42 lata i prawie dwuletnią córkę. Kobieta jeszcze nie doszła do siebie po stracie Wojtka. Jednak dla córki postanawia wyprostować pewne kwestie prawne. Wtedy poznaje Olgierda, syna Wojtka. Mężczyzna od początku pała do niej nienawiścią. Jak potoczą się dalsze losy Anki, Olgierda i małej Laury? Czy Anna będzie widziała w Olgierdzie swojego byłego partnera? Czy Olgierd będzie utrudniał Ance życie za to, że przed laty zniszczyła jego rodzinę? „Daleko od siebie” to powieść pełna emocji, napięcia, niedopowiedzeń i trudnych decyzji. To nie jest lekki romans, który szybko wyleci z pamięci. To bardzo życiowa historia, która pokazuje jak bardzo mogą być skomplikowane relacje międzyludzkie. Książka porusza temat straty ukochanej osoby, żałoby, samotnego macierzyństwa oraz miłości, która rodzi się w najmniej oczekiwanym momencie. Przyznam szczerze, że na początku trudno mi było wciągnąć się w tą historię, ale później bardzo mnie zaciekawiła. Główna bohaterka, Anka pracuje jako psychoterapeutka, potrafi pomóc innym, lecz sobie nie. Boi się zawiązków i dłuższych relacji, zawsze ucieka, gdy robi się zbyt poważnie. W moim odczuciu jej relacja z Olgierdem potoczyła się trochę zbyt szybko. Pragnienia, namiętność i pożądanie okazały się silniejsze niż rozsądek. W książce znajdziecie wiele aspektów psychologicznych, momentami miałam wrażenie, że trochę zbyt dużo. Sceny zbliżeń zostały świetnie opisane, w sposób subtelny, a nie wulgarny. W książce znajdziecie także prawdziwą, kobiecą przyjaźń. „Daleko od siebie” to opowieść o drugiej szansie, prawdziwych emocjach i chwilach zwątpienia. Jest to bardzo autentyczna i życiowa historia, którą warto poznać.