Tam, gdzie jesteś Tomasz Betcher

Książka

Czy książki, które Was poruszyły ciężej ocenić, zrecenzować? „A może wcale nie mamy wyboru? Może wszystko jest już z góry ustalone, a my tylko podążamy ścieżką, którą ktoś dla nas wyznaczył?” Są książki które nie krzyczą tylko szeptem opowiadają historię. I to jest taka książka subtelna, emocjonalna, czasem bolesna ale przede wszystkim prawdziwa. Nie znajdziesz tu taniego dramatu. To książka pełna emocji, bólu skrywanego pod płaszczem codzienności. Los przeplata drogi dwójki obcych sobie ludzi. Adam bezdomny, który włamał się do domku letniskowego w Jantarze. Skrywa swoją przeszłość otulając się kokonem ochronnym jakim jest bezdomność. Nikt go nie chce poznać, nikt nie ofiarowuje pomocy. Adam może zatracać się w swojej beznadziei, bólu i wspomnieniach. Anna próbuje uciec od męża przemocowca. Przez lata znosiła przemoc psychiczna i upokorzenia. W końcu postanowiła zawalczyć o sobie i uciec od Eryka. Powraca do domku letniskowego w Jantarze. Oni podejmują złe decyzje. Milczą, kiedy powinni mówić. Uciekają, kiedy powinni zostać. I kochają..nie idealnie, nie romantycznie. Adam i Anka są autentyczni. Ta książki pokazuje, jak bardzo jesteśmy zależni od własnych emocji, lęków i przeszłości. Jak łatwo zniszczyć coś ważnego… nie jednym wielkim błędem, ale serią małych, cichych wyborów. To opowieść o tym, że los czasem nie robi nic spektakularnego. Po prostu pozwala nam iść w stronę decyzji, które mają swoje konsekwencje. Jeśli lubicie książki, które poruszają i zostawiają ślad to zdecydowanie warto sięgnąć po "Tam, gdzie jesteś".

Czasami najbardziej wartościowe historie nie dzieją się w pałacach, lecz w pustym, letniskowym domku, gdzieś na uboczu, gdy jesień już dawno przegoniła turystów. Tomasz Betcher w swojej powieści „Tam, gdzie jesteś” robi coś, co udaje się niewielu – bierze temat społecznego wykluczenia i zamiast epatować tanim sentymentalizmem, zmusza nas do zatrzymania się nad drugim człowiekiem. Punkt wyjścia jest niemal filmowy: zderzenie dwóch światów. Adam, który wypadł z obiegu i jedyne, o czym marzy, to przetrwanie kolejnej zimnej nocy, oraz Anna – kobieta pozornie mająca wszystko, która wewnątrz swojego luksusowego życia jest uwięziona w klatce domowej tyranii. Ich przypadkowe spotkanie w Jantarze nie jest bajkowym romansem, w którym wszystko nagle staje się proste. To raczej powolny proces kruszenia murów, które oboje zbudowali wokół siebie. Tym, co najbardziej doceniam w tej książce, jest brak „lukru”. Betcher z dużą wrażliwością portretuje bezdomność. Nie ocenia, nie moralizuje, nie robi z Adama bohatera tragicznego z taniego filmu. Pokazuje go jako człowieka, który – jak każdy z nas – miał swój plan na życie, swoje błędy i swoje załamania. Autor genialnie wypunktował naszą społeczną ślepotę – mijamy takich ludzi codziennie, zbywamy ich wzrokiem, nie zastanawiając się, że to często historia o zwykłym, ludzkim pechu, a nie o lenistwie czy życiowej porażce. Postacie drugoplanowe, Eryk i Filip, dodają tej historii niezbędnego ciężaru. To oni sprawiają, że emocje w powieści są autentyczne, a sytuacja Anny staje się bolesnym, ale ważnym studium strachu i walki o godność. To nie jest „kolejna książka o miłości”. To książka o tym, że każdy z nas ma prawo do bycia widzianym. O tym, że czasem ostatnią deską ratunku jest po prostu drugi człowiek, który nie odwraca wzroku. Jeśli szukacie literatury, która nie tylko koi, ale też wyrywa z letargu i zmusza do refleksji nad tym, kogo naprawdę mijamy na ulicy, „Tam, gdzie jesteś” będzie dla Was ważnym odkryciem.