Revolterium Bernard Gromek Książka

Historia lubi wracać – czasem jako echo, czasem jako ostrzeżenie. Bernard Gromek w swoim debiucie „Revolterium" zabiera czytelników w podróż do roku 1848, kiedy to w Krakowie rewolucyjne nastroje wrzały niczym garnek na rozpalonym ogniu, a losy miasta mogły zmienić się z dnia na dzień. Maks Krom, bezwzględny zabijaka, właśnie opuszcza mury więzienia. Wraca do świata, który go nie potrzebuje, bądź potrzebuje aż nadto. Kiedyś wierzył w rewolucję, dziś pragnie jedynie spokoju, o którym inni mogą pomarzyć. Los oraz dawny przyjaciel, hrabia Hipolit Zdański, wciągają go w nieprzewidywalny wir zdarzeń. Kiedy kolejne powstanie zbiera żniwo, a ambicje polityczne przeplatają się z osobistymi rozgrywkami, trzeba wybrać stronę. W tych niepewnych czasach każdy może stać się przywódcą: złodziej, rzeźnik, a nawet pyskata baronówna. Prawdziwa walka o władzę rozgrywa się nie tylko w wawelskich komnatach, lecz także w buduarze tajemniczej Madame. Pytanie brzmi: kto okaże się sprzymierzeńcem, a kto wbije nóż w plecy? To, co urzeka w „Revolterium" najbardziej, to dbałość o szczegóły. Gromek odtwarza realia tamtych czasów z taką precyzją i plastycznością, że czytelnik niemal czuje zapach brudu na ulicach i słyszy echo kroków na bruku. Trudno uwierzyć, że to debiut, gdyż autor sprawia wrażenie, jakby sam był świadkiem tych wydarzeń, jakby miał w posiadaniu wehikuł czasu i za jego pomocą zdobył cały materiał do tej historii ;) „Revolterium" to przygoda, która nie przypomina niczego, co pojawia się obecnie na księgarskich półkach. W morzu współczesnych premier Gromek proponuje coś świeżego: opowieść zanurzoną w historii, ale żywą i pulsującą emocjami. Początkowo książka może budzić obawy- temat trudny, epoka odległa- lecz wystarczy kilkadziesiąt stron, by wpaść w nią jak śliwka w kompot. Niepowtarzalna atmosfera, okrucieństwo charakterystyczne dla tamtych czasów i postaci, które uwodzą autentycznością. Maks Krom zachwyca od pierwszych stron – to postać, którą trudno nie polubić szczerze i oddanie. Hipolit Zdański budzi bardziej mieszane uczucia. Początkowo towarzyszy mu cień nieufności, a jednak z czasem zdobywa swoje miejsce w sercu czytelnika. Delikatny wątek romantyczny, który przeplatany jest przez strony powieści, dodaje historii nuty wrażliwości. To chwila oddechu pośród chaosu, subtelny akcent, który nie dominuje, lecz dopełnia całość. „Revolterium" nie jest lekturą łatwą – zarówno ze względu na objętość, jak i na tematykę. Gromek nie ucieka od trudnych wątków: biedy, przemocy, moralnych upadków ludzi uwikłanych w polityczne gry. Momentami polityka wybija się na pierwszy plan, ale nie przytłacza, wręcz przeciwnie, staje się okazją do lepszego poznania dawnych dziejów naszego kraju. Książka pozostaje w pamięci właśnie dlatego, że nie boi się prawdy. „Revolterium" to pozycja, która udowadnia, że historia może być fascynująca, gdy zostaje opowiedziana z pasją i wyczuciem. Bernard Gromek stworzył świat, w którym rewolucja to nie tylko wystrzały i barykady, ale przede wszystkim ludzie- z ich słabościami, ambicjami i nadziejami. To opowieść, która pozostaje w pamięci długo po zamknięciu ostatniej strony. I to właśnie jest największą wartością tej książki, że nie pozwala nam zapomnieć.

Gdy sięgnąłem po „Revolterium” Bernarda Gromka, nie spodziewałem się, że tak szybko wciągnie mnie mroczny świat Krakowa 1848 roku. Autor z niesamowitym rozmachem odmalowuje miasto na skraju wybuchu – pełne intryg, sprzecznych ambicji i brutalnych wybryków, gdzie ideały rewolucji mieszają się z chciwością o zaginiony skarb. Główny bohater, Maks Krom, to postać o skomplikowanej moralności – nie bohater, lecz człowiek rozdarty między pragnieniem spokoju a brutalnymi realiami nowego spisku. Narracja pulsuje napięciem, a klimat tej powieści historycznej przypomina mi mieszankę „Peaky Blinders” z tarantinowską intrygą – z krwią, zdradą i trudnymi wyborami na każdym kroku. „Revolterium” to dla mnie nie tylko fascynująca podróż w przeszłość, ale też refleksja nad ceną wolności, lojalności i honoru. Bernard Gromek zbudował świat, który trudno zapomnieć długo po odłożeniu książki.

„Revoluterium” Bernarda Gromka to powieść, która nie bierze jeńców. Brutalna, dynamiczna, mroczna — osadzona w 1848 roku, w Krakowie, który ledwo otrząsnął się po krwawym powstaniu, a już znów zaczyna wrzeć. To historia, w której polityka miesza się z przestępczym półświatkiem, a ideały bardzo szybko przegrywają z pieniędzmi, ambicją i żądzą władzy. W centrum wydarzeń stoi Maks Krom — były rewolucjonista, zabijaka, człowiek, który swoje już zobaczył i swoje odsiedział. Wychodzi z więzienia odarty ze złudzeń. Nie chce już ginąć za idee, które okazały się puste. Marzy o spokoju i przetrwaniu. Problem w tym, że przeszłość nie zamierza go zostawić w spokoju. Na horyzoncie pojawia się hrabia Hipolit Zdański — dawny przyjaciel, dziś człowiek z planem kolejnej rewolty. Revoluterium ma wybuchnąć na nowo. Fabuła rozwija się jak lont podpalonej bomby. W mieście krążą plotki o zaginionym skarbie, w zaułkach rodzą się nowe sojusze, a każdy – od arystokratów po rzeźników – chce ugrać coś dla siebie. Tu nie ma jednoznacznych bohaterów. Baronówna prowadzi własną grę, tajemnicza Madame pociąga za sznurki w cieniu buduaru, a ludzie zmieniają strony szybciej, niż padają strzały. Bohaterowie są wyraziści, mocni, niejednoznaczni moralnie. Maks to postać pełna sprzeczności — brutalny, cyniczny, a jednocześnie gdzieś pod warstwą chłodu wciąż noszący resztki dawnych przekonań. Hipolit to ideowiec, ale czy naprawdę? A może rewolucja jest dla niego tylko drogą do władzy? Każdy coś ukrywa. Każdy ma swoją cenę. Emocje w tej książce są intensywne i surowe. Napięcie, niepewność, gniew, zdrada, pożądanie — wszystko pulsuje pod powierzchnią. Autor nie idealizuje ani epoki, ani ludzi. Świat „Revoluterium” jest brudny, brutalny i bezlitosny. Honor bywa luksusem, na który niewielu może sobie pozwolić. Gatunkowo to historyczna powieść sensacyjno-awanturnicza z wyraźnym klimatem noir. Czuć tu energię „Peaky Blinders”, bezkompromisowość rodem z Tarantino i jednocześnie solidne osadzenie w realiach historycznych. To książka dla czytelników, którzy lubią dynamiczną akcję, polityczne intrygi, moralne szarości i bohaterów balansujących na granicy prawa i zbrodni. Podczas lektury towarzyszy adrenalina. Ciągle ma się wrażenie, że za chwilę ktoś kogoś zdradzi, że sytuacja wymknie się spod kontroli. Nie ma tu miejsca na sentymenty — jest walka o przetrwanie, wpływy i pieniądze. A jednak pod warstwą przemocy i cynizmu kryje się pytanie o lojalność i o to, czy w świecie pełnym grzechu można jeszcze zachować resztki honoru. „Revoluterium” to mocna, bezkompromisowa historia o rewolucji, która toczy się nie tylko na ulicach, ale przede wszystkim w ludzkich sercach. Jeśli lubisz mroczne, dynamiczne powieści historyczne z wyrazistymi bohaterami i brutalną prawdą o władzy — zdecydowanie warto po nią sięgnąć.

" [...] Nie ma wolności tam, gdzie są inni. [...]" Kilka dni spędziłam z bohaterami powieści "Revolterium" autorstwa Bernarda Gromka i już za nimi tęsknie. Przywiązałam się do Maksa Kroma i Hipolita Zdańskiego. Teraz nie wiem, co mam ze sobą zrobić. Jak do nich powrócić? Myślałam, że tę książkę przeczytam bez płaczu. Niestety się nie udało. Czytając "Revolterium" uroniłam nie jedną łzę. Autor idealnie zagrał na uczuciach swoich czytelników i to mi się bardzo podobało. Polubiłam chorążego Polskiej Siły Narodowej, Maksymiliana Kroma i bardzo się o niego bałam. Nie chciałam, żeby ponownie się wpakował w niepotrzebne problemy. Pokazał, że jest wyjątkowym i rozumnym człowiekiem. Umie walczyć i gdy trzeba, to potrafi zabić drugiego człowieka. Więzienie nie jest mu obce. Przebywanie z hrabią Zdańskim i innymi postaciami zmienia jego postrzeganie świata. Pytanie: czy na lepsze, czy niestety na gorsze? Tego dowiecie się, oczywiście czytając tę powieść. Warto poznać tego bohatera. Hrabia Hipolit Zdański, to taki człowiek dosłownie w gorącej wodzie kąpany. Lubi wpakowywać siebie i innych w kłopoty. Nie wycofuje się z raz rzuconego słowa. Można powiedzieć, że jest słowny. Nie zawsze słucha dobrych rad. To oczywisty błąd z jego strony. Uwielbia pewną kobietę. Czy na tym romansie dobrze wyjdzie? Oprócz tych dwóch postaci poznacie jeszcze inne osoby godne waszej uwagi. Są nimi między innymi utalentowana pianistka i pewna wiedźma, której wróżby się sprawdzają. Warto słuchać jej rad. Czy wszystkie osoby tutaj występujące są szczere i prawdomówne? Czy ktoś tutaj ostro oszukuje? Czy warto wszystkim ufać? Bernard Gromek idealnie odtworzył obraz pierwszej połowy XIX wieku, a dokładniej 1848 roku. Dzięki jego opisom stworzyłam sobie obraz w głowie. Przeniosłam się do tamtych czasów i biegałam za głównymi postaciami. Było bardzo niebezpiecznie, bo czasy były trudne. Walka o władzę, tłumienie zamieszek i akcje prowokacyjne przyprawiały mnie o szybsze bicie serca. Były tutaj takie momenty, że nie wiedziałam, komu mogę tak naprawdę ufać. Autor stworzył nie jedną intrygę. Dużo tutaj dramatyzmu, ale takie wtedy były czasy. Bohaterowie posługują się specyficznym językiem. Bernard Gromek idealnie wpasował się w tamte czasy.  Mimo że "Revolterium" jest sporym grubaskiem, to historia którą, skrywa, wciąga, że aż się nie chce odrywać od czytania. Poza treścią zachwycona jestem okładką. Jest skromna i bardzo przyciągająca. Na koniec zadam wam pytanie: czy zgadzacie się z cytatem umieszczonym na samej górze? Warto przeczytać "Revolterium" Bernarda Gromka i cofnąć się do bardzo niebezpiecznego 1849 roku. Czy jesteście gotowi poznać Kraków, który płonie gniewem rewolucji?