Książka

Martwy świadek. Erika Foster. Tom 7 Robert Bryndza

“Martwy świadek” to siódmy tom serii z Eriką Foster, która przyniosła Robertowi Bryndzie międzynarodową sławę. Ewidentnie jest to kryminał typowo rozrywkowy - postacie rysowane są grubą kreską, a psychologia ich i zdarzeń nie odgrywa dużej roli. Uwagę przyciągają zdarzenia, tropy, rozmowy ze świadkami, na podstawie których powoli wyłania się pełny obraz dość zagmatwanej intrygi kryminalnej, w centrum której stoi aspirująca aktorka/autorka podcastu true crime. To ona została znaleziona martwa, a śledztwo w jej sprawie toczy się zgodnie z klasycznymi wymogami gatunku, choć i brutalnych scen w historii nie brakuje - najmocniejsza z nich wszystkich jest chyba ta otwierająca, scena zabójstwa. Choć to sprawa jest tym, co najważniejsze, to w tle przebija się główna bohaterka - Erika, która w tych wąskich oknach czasowych na swój odpoczynek wpuszcza nas do prywatnego życia. To i jej relacje z zespołem wzbudzają sympatię, a pozostałe postacie kreowane są tak, by emocje wywoływać różne. Przyjemnego klimatu dodaje Londyn jesienią, którego ciemne, wąskie uliczki sprawiają, że historię odbiera się w przydymionych barwach. Historia, jak to w takich typowo rozrywkowych powieściach bywa, czasami nagina granice prawdopodobieństwa, ale czy to komuś kiedykolwiek przeszkodziło w tym, by się dobrze bawić?

DLACZEGO: 01. Współpraca z @wydawnictwo_chmury 02. Zaintrygowała mnie powieść tego autora o polsko brzmiącym nazwisku, piszącego o Wielkiej Brytanii. Uwaga spoiler - pan Robert nie jest Polakiem. OPINIA: Mam lekki problem z tą książką. Zaczęło się dobrze - nic nie jest do końca takie, na jakie wygląda, ale był taki moment, w którym akcja, mimo że nabrała tempa to poczułam jakiś delikatny spadek napięcia i mimo, że zainteresowanie wróciło, to jednak już nie na taki poziom jak na początku. Mam też wrażenie, że akcja jest trochę niepotrzebnie rozwleczona, a do głównej bohaterki nie potrafię się do końca przekonać. Jest to siódmy tom serii, ale moim zdaniem nie trzeba znać wcześniejszej fabuły. Owszem, są jakieś mniejsze czy większe nawiązania (zwłaszcza jeśli chodzi o życie prywatne bohaterki), ale nie jest to coś, co mogłoby przeszkadzać, czy uniemożliwiać czytanie. Czy sięgnę po wcześniejsze bądź następne tomy? Wydaje mi się, że tak, chociażby po to, aby przekonać się, czy polubiłabym Erikę w wcześniejszych bądź w późniejszych przygodach. PODSUMOWANIE: Pomysł był ciekawy, zwłaszcza w początkowej fazie. Mam jednak wrażenie, iż książka nie wykorzystała potencjału. Do polecenia tym, którzy nie szukają jakiś "wybitnych" kryminałów, ale do szybkiego poczytania na pewno się nadaje.

Co zrobilibyście, gdyby morderca usunął wszystkie ślady, a jedyną osobą, która mogła pomóc go odnaleźć, była już martwa? Właśnie z takim problemem mierzy się Erika Foster, która trafia na sprawę zabójstwa podcasterki kryminalnej Vicky Clarke. Dziewczyna badała historię tajemniczego prześladowcy studentek, ale ktoś najwyraźniej nie chciał, żeby jej odkrycia ujrzały światło dzienne. Skradzione nagrania, zaginione notatki i kolejne ciało sprawiają, że śledztwo zaczyna przypominać niebezpieczną grę, w której każdy może coś ukrywać. Robert Bryndza po raz kolejny udowadnia, że potrafi skutecznie namieszać czytelnikowi w głowie! Podczas lektury co chwilę pojawiają się nowe pytania, podejrzenia zmieniają kierunek, a teorie, które wydawały się całkiem sensowne, nagle tracą rację bytu. Nie ma tu łatwego wskazania winnego ani pewności, że podążamy właściwym tropem. Autor umiejętnie dawkuje informacje i pozwala, by napięcie narastało wraz z rozwojem wydarzeń. Najbardziej lubię w takich historiach moment, kiedy zaczynam podejrzewać wszystkich dookoła, analizować najmniejsze szczegóły i próbować przechytrzyć autora. Tutaj zdecydowanie jest co analizować! Mroczna atmosfera, niepokojące sekrety i tajemnice, które nigdy nie powinny ujrzeć światła dziennego, tworzą historię, od której trudno się oderwać. Erika nie ma łatwego zadania, a ja z każdą kolejną stroną coraz bardziej chciałam wiedzieć, kto pociąga za sznurki i dlaczego tak bardzo zależy mu na milczeniu świadków. „Martwy świadek” to kryminał dla tych, którzy lubią być wodzeni za nos, snuć własne teorie i odkrywać, że prawda potrafi być zupełnie inna, niż zakładali. Nie wszystko pędzi na złamanie karku, ale stopniowo odkrywane elementy układanki skutecznie podsycają ciekawość. A kiedy wydaje się, że wreszcie zaczynamy rozumieć sytuację, pojawiają się kolejne wątpliwości. Czy udało mi się rozgryźć zagadkę przed Eriką? Powiem tylko tyle: w tej historii lepiej nie przywiązywać się zbyt mocno do własnych podejrzeń! To kolejna udana odsłona przygód Eriki Foster, która pokazuje, że czasami najtrudniej odnaleźć nie samego mordercę, lecz prawdę ukrytą pod warstwą kłamstw, pozorów i przemilczeń. Polecam miłośnikom kryminałów, w których nic nie jest oczywiste, a podejrzany może czaić się tam, gdzie najmniej się go spodziewamy. Jeśli lubicie zagadki, które zmuszają do myślenia i nie pozwalają zbyt szybko odłożyć książki, ten tytuł zdecydowanie warto dopisać do czytelniczej listy!