Ciała niebieskie Maja Wolny Książka

Są książki, które otwierają przed nami drzwi do epok dawno minionych, pozwalając zajrzeć nie tylko w wielkie wydarzenia historyczne, ale przede wszystkim w intymne zakamarki ludzkich serc. "Ciała niebieskie" Mai Wolny to właśnie taka powieść- delikatna jak oddech, a zarazem przejmująca niczym dotyk śniegu na nagiej skórze. Akcja rozgrywa się w Gdańsku roku 1529. Anna Schilling wiedzie życie przepełnione ciszą – nie tą kojącą, lecz tą, która przytłacza i odbiera nadzieję. Mimo dobrobytu materialnego, jej małżeństwo jest klatką wybudowaną z okrucieństwa i obojętności męża. W tej szarej rzeczywistości jedynymi promieniem słońca pozostaje radość z macierzyństwa oraz przyjaźń z Johaną – rudowłosą zielarką, która porusza się ulicami miasta niczym wolny ptak, szukając prawdy nie w kazaniach kościelnych, lecz w symbolice kart tarota. Obie kobiety nie przeczuwają jeszcze, jak niebezpieczna może być wolność myśli w świecie, gdzie strach i przesąd rządzą mocniej niż rozum. Los Anny zmienia się diametralnie, gdy na jej drodze staje Niklas Koppernigk – uczony, lekarz i duchowny w jednej osobie. Między tą dwójką dojrzałych ludzi rodzi się uczucie tak głębokie, jak niespodziewane, które zmusza ich do walki o prawo do bycia sobą. Mikołaj Kopernik to postać, którą znamy przede wszystkim z kart podręczników historii. To twórca rewolucyjnej teorii, która odmieniła sposób, w jaki ludzkość pojmuje kosmos: to nie Ziemia, lecz Słońce stanowi centrum układu planetarnego. Człowiek renesansu o umyśle wyprzedzającym swoją epokę, pozostawił po sobie dziedzictwo w astronomii, matematyce i ekonomii. A jednak o jego życiu prywatnym wiemy zdumiewająco mało. Czy ten człowiek, który uporządkował ruch ciał niebieskich, znał również porządek własnych uczuć? Czy kochał? Źródła historyczne milczą niemal całkowicie. Wikipedia poświęca tej kwestii zaledwie dwa lakoniczne zdania: istniały podejrzenia o związek z gospodynią Anną Schilling, a relacje współczesnych sugerują, że łączyło ich coś więcej niż zwykła znajomość. Na szczęście Maja Wolny nie zadowala się tą lakoniczną wzmianką. Autorka stworzyła swoją opowieść z delikatnej materii domysłów i historycznych tropów, tworząc narrację poruszającą i głęboko ludzką. Oczywiście to beletrystyka, fikcja literacka, zatem nigdy nie poznamy całej prawdy. Ale ta historia działa na wyobraźnię i budzi emocje. Autorka tworzy sugestywny portret epoki renesansowej pełnej zmysłowości i kolorów, ale jednocześnie bezlitosnej wobec tych, którzy ważą się przekroczyć granice społecznych norm. Postać Anny szczególnie zapadła mi w pamięć. To kobieta inteligentna, wrażliwa, obdarzona dobrym sercem, a zarazem naznaczona przemocą domową- zjawiskiem, które w owych czasach niestety nie budziło szczególnego zgorszenia. Mimo trudnej egzystencji Anna nie pozwala, by cierpienie zgasiło w niej iskrę życia. Wyławia z szarej codzienności drobne momenty radości, które chronią ją przed pogrążeniem się w rozpaczy. Spotkanie z Mikołajem staje się dla niej ratunkiem, gdyż po raz pierwszy doświadcza miłości delikatnej, szanującej, takiej, która potrafi leczyć, a nie wyłącznie ranić. "Ciała niebieskie" to książka, która łączy w sobie precyzję wiedzy historycznej z poetycką wrażliwością. Maja Wolny pisze nie tylko o wielkich wydarzeniach, ale przede wszystkim o cichych rewolucjach, które dokonują się w ludzkich sercach. To historia o miłości dojrzałej i świadomej, o odwadze bycia sobą mimo wszystko. Książka ta przypomina, że nawet w trudnych czasach znajdowali się ludzie, którzy ośmielali się patrzeć dalej. I kochać wbrew wszystkiemu.