Kotlina Agata Kunderman Książka

„Sekunda trwa bardzo krótko. Trzy sekundy niewiele dłużej. Ale w niektórych przypadkach to wieczność. Czyjeś być albo nie być. Czyjeś życie lub czyjaś śmierć”. Podczas remontu starej kamienicy w Kłodzku robotnicy znajdują ludzkie kości oraz tajemniczą figurkę anioła z jednym skrzydłem. Znalezisko trafia do Alberta Sznajdera, lokalnego historyka sztuki. Jednak następnego dnia mężczyzna zostaje odnaleziony martwy, a jego ciało ułożono tak, aby nawiązać do anioła z jednym skrzydłem… Śledztwo prowadzi komisarz Miron Zaleski oraz Laura Rysa. Pojawiają się kolejne tropy, niektóre prowadzą w głąb historii miasta, do czasów przesiedleń i prób odbudowy powojennego świata. Poza tym wszędzie pojawia się symbol jednoskrzydłego anioła – ktoś narysował go w starych gazetach, a kilkuletni chłopiec z domu dziecka maluje go w swoim pokoju… Co oznacza tajemniczy anioł z jednym skrzydłem? Kto odpowiada za śmierć Sznajdera? Czy dziecko widziało lub wie coś więcej na temat anioła lub mordercy? „Kotlina” to bardzo dobry kryminał, który trzyma w napięciu od samego początku do końca. W książce pojawił się wątek kryminalny oraz historyczny. Bieżące śledztwo przeplata się z opowieścią o przesiedleniach oraz odbudowie powojennego świata. Przenosimy się do roku 1945 oraz w lata 60 XX wieku i poznajemy historię rodziny Jerzego Szulke. Autorka stworzyła ciekawą, wciągającą opowieść z duszną, gęstą atmosferą. Jeżeli chodzi o wątek kryminalny to pojawiają się tu liczne tropy, często mylne. Dlatego rozwiązanie zagadki nie jest takie proste. Uważam, że autorka bardzo dobrze wykreowała postaci policjantów prowadzących śledztwo. Bardzo polubiłam Rysę, która nie ma łatwego życia, jednak nie poddaje się i jest naprawdę silną kobietą oraz świetną policjantką. Tajemnice, duszny klimat, mroczna przeszłość, to wszystko sprawia, że trudno oderwać się od tej historii. Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, ale na pewno nie ostatnie. Jej styl pisania przypadł mi do gustu, dlatego chętnie poznam inne jej powieści. Jeżeli lubicie czytać kryminały z historią w tle to koniecznie przeczytajcie tę książkę.

Powiem ci, moja droga, że po kilkunastu latach pracy w policji mogę stwierdzić, że czasami te filmy i książki są wręcz za grzeczne. Nieszczęście kiedyś na nas tym sprowadzisz... Wyrzuć już to i zapomnij. Bo użytku z tego nie będzie, a śmierć jeszcze po nas może zastukać. Anioł był jak ten głupi świat po głupiej wojnie. Z jednym skrzydłem nie mógł już latać, ale nadal mógł żyć. W niewielkiej miejscowości Kłodzko każdy każdego zna ,przynajmniej z widzenia. I to właśnie w tym mieście doszło do wypadku w jednej z kamienic. A wraz z nim pojawiły się tajemnice i echa przeszłości, która wydawała się być pogrzebana na zawsze. Na miejscu pojawiają się policjanci z komisarzem Mironem Zalewskim na czele oraz oczywiście prokurator- Szymon Gawwron. Figura anioła z jednym skrzydłem oraz ludzka kość piszczelowa, a może udowa każą przypuszczać,że budynek był świadkiem zbrodni. Miron decyduje, że anioła trzeba pokazać osobie związanej ze sztuką i filantropią. Wybór pada na Alberta Sznajdera. Niestety zainteresowanie znaleziskiem kończy się dla mężczyzny tragicznie. Kto i dlaczego odebrał mu życie? Tego mają się dowiedzieć Zaleski wraz z partnerką Laurą Rysą. Co odkryją? I jak ta sprawa łączy się z pięcioletnim chłopcem mieszkającym w domu dziecka? Bardzo lubię czytać książki nowych autorów i odkrywać literackie perełki. Co najfajniejsze właśnie taką osobą okazała się dla mnie pani Agata Kunderman. Stworzyła historię w której Kłodzko odgrywa niebagatelną rolę na przestrzeni lat. Prócz współczesnych wydarzeń autorka snuje historię starszej kobiety , pani Henryki Baziak , która dla policjantów jest niczym najlepsza babcia na świecie. Zbrodnia , chciwość i oczywiście rodzące się uczucia splatają się ze sobą w niesamowicie ciekawą i angażującą lekturę. Autorka świetnie buduje napięcie nie tylko poprzez samą zbrodnię, ale przede wszystkim przez ludzi – ich wybory, lęki i sekrety. To nie jest historia czarno-biała. Każdy bohater nosi w sobie coś, co może stać się początkiem tragedii. I właśnie ta ludzka warstwa sprawia, że „Kotlina” zostaje w głowie na długo po zamknięciu książki. Miron zdecydowanie zasilił listę moich ulubieńców, a fabuła zaskakiwała na każdym kroku i to zdecydowanie jest najlepsze. Ten tytuł to nie tylko kryminalna zagadka, ale też opowieść o winach, które nie chcą zostać zapomniane, i o przeszłości, która zawsze znajdzie sposób, by upomnieć się o swoje. Mroczny klimat małego miasta, w którym każdy coś wie, ale nie każdy chce mówić, sprawia, że napięcie czuć niemal od pierwszych stron. To historia, która pokazuje, że z jednym skrzydłem może nie da się już latać — ale wciąż można walczyć o prawdę. Mam nadzieję, że doczekam się kontynuacji tej historii. Serdecznie polecam