Matki Carmen Mola Książka

Carmen Mola lubi szokować, co w “Matkach” udowadnia po raz czwarty - to w końcu czwarty tom mrocznych kryminałów z Eleną Blanco stojącej na czele brygady specjalnej BAC zajmującej się zbrodniami, z którymi żadna inna jednostka policji sobie nie poradzi. Mimo to zagadka w tej książce przedstawiona to historia zamknięta, można więc sięgnąć po nią od serii niezależnie. Warto jednak przygotować się na lekturę wstrząsającą - ale nie samymi opisami makabry, bo choć zbrodnia jest naprawdę brutalna, to Mola nie czerpie przyjemności z dosadnych, krwawych opisów, a tym, co za nią się kryje, jej psychologicznymi, obyczajowymi i społecznymi zagadnieniami, jakie tą zagadką porusza. A jest ich sporo: zaczynamy od tytułowych matek, relacji różnych na wielu poziomach - są przecież matki z wyboru i z przypadku, matki naturalne i te, które dzieci do siebie przygarnęły, ale też i te, które straciły. A choć pierwiastek kobiecy zdaje się w tej powieści dominujący, to zostawia miejsce również na inne relacje: te szersze, ojcowskie, rodzinne, ale i tematy całkiem kontrastowe: wątek władzy i jej wyzysku, wykorzystywania siły, by zmuszać innych do celów osobistych. Mroki ludzkich dusz dobrze komponują się z tłem mrocznego Madrytu, dzielnic biedy i przemocy, w które strach zapuszczać się samemu nawet w ciągu dnia. A choć intryga powieści nie od razu nabiera rumieńców, to gdy tak już się staje, napięcie i ciekawość czytelnika osiągają satysfakcjonujący poziom. Podoba mi się to, że Carmen Mola z kryminału wyłuskuje coś swojego, tworzy powieść trudną do podrobienia, mroczną i wstrząsającą, ale równocześnie solidnie zmuszającą do myślenia. Czekam na więcej!