Książka

Dominium Solarne T.2 Głowobójcy/Ich muzyka Tomasz Kołodziejczak

Tomasz Kołodziejczak, którego jeszcze kilka lat temu znałem jedynie z arcyciekawego pomysłu elfów w Polsce, czyli z serii "Ostatnia Rzeczpospolita" zaskoczył mnie w tym roku swoim "Dominium Solarnym". Choć były to teksty starsze, to dzięki nowemu wydaniu przeczytałem je po raz pierwszy i byłem bardzo zaintrygowany takim podejściem do science fiction. Teraz, kilka miesięcy później, sięgnąłem po drugi tom tego cyklu, na który składają się dwa zbiory opowiadań: "Głowobójcy", zawierający starsze opowiadania oraz "Ich muzyka" z nowymi historiami. Przyznam, że nie wszystkie historie z tych dwóch zbiorów mi podeszły, niektóre przeczytałem, ale nie zagrzały miejsca w mojej głowie ani sercu. Dlatego skupię się na tych, które najbardziej zapadły mi w pamięć. Pierwszą historią, o której warto opowiedzieć jest gra paragrafowa "Rzeźbiarze pierścieni". Po raz pierwszy spotkałem się z tym, że paragrafówka zawarta jest w zbiorze opowiadań. Sama historia opowiedziana w tej grze jest ciekawa, do tego bardzo podobała mi się mechanika upływajacego czasu. Szkoda trochę, że paragarafy były takie skrótowe, a samo przejście gry dosyć proste. Pierwszy zbiór opowiadań, czyli "Głowobójcy" kończy się opowiadaniem "Wrócę do ciebie, kacie" i po jego przeczytanie myślałem, że będzie to najlepsza historia w tej książce, bo jak dla mnie wyróżniała się na tle pozostałych i jakoś nie spodziewałem się kolejnych bardzo dobrych. Ale opowiadanie "By żyć, wciąż biegnę" otwierające zbiór "Ich muzyka" zdecydowanie przebiło poprzednika. Jest to bez wątpienia najlepsza historia w tych dwóch zbiorach. Świetny koncept, zakończenie i ważny element, który można odnieść w zasadzie do zdecydowanej większości historii w tej książce, ale najbardziej objawia się tutaj, czyli to, że autor nie opowiada o wielkich wydarzeniach, ratowaniu świata, tylko o zwykłych ludziach i ich radzeniu sobie z potęgą kosmosu. Widać, że dla Kołodziejczaka ważny był element muzyki, ponieważ sporo jej w tych zbiorach. A, i muszę wspomnieć o ostatnim opowiadaniu, które łączy nas powtórnie z powieściami z pierwszego tomu tego cyklu. "Dominium solarne 2" to lektura nieco nierówna, mamy tutaj bardzo dobre i świetne historie, ale i takie, które kompletnie nie zapadają w pamięć. Tak czy siak dla tych kilku historii warto sięgnąć po te zbiory.