Cuda za rogiem Keigo Higashino Książka

„Cuda za rogiem” - Keigo Higashino (Wydawnictwo Relacja) Tłumaczenie: Nikodem Karolak. „Od północy aż do świtu skrzynka na listy z prośbami o rady w sklepiku Namiya będzie ponownie otwarta - tylko na jedną noc.” „Cuda za rogiem” wytrącają nas z przyzwyczajeń związanych z twórczością Higashino, którego wielu czytelników kojarzy przede wszystkim ze znakomitymi kryminałami. Tym razem autor zabiera nas w stronę historii pełnej ciepła, refleksji i codziennych zmagań zwykłych ludzi. W końcu każdy z nas staje na swojej drodze przed wyborami – mniej lub bardziej istotnymi. W takich momentach często szukamy rady u bliskich. Co jednak zrobić w świecie dotkniętym epidemią samotności, gdy obok brakuje kogoś, komu można zaufać? Właśnie z tej potrzeby rodzi się kącik porad w sklepiku Namiya. Ludzie anonimowo wrzucają do skrzynki listy ze swoimi problemami, a następnego dnia otrzymują odpowiedzi. Muszę przyznać, że obawiałem się nieco innej formuły u mojego ulubionego autora, ale wyszło to naprawdę dobrze. Przede wszystkim książkę czyta się niezwykle przyjemnie w języku polskim - tłumaczenie stoi na bardzo wysokim poziomie. Historia angażuje od pierwszych stron, a kolejne rozdziały dosłownie przeciekają przez palce. Czytelnik może poczuć zarówno satysfakcję, jak i pełną immersję w opowiadaną historię. Fabuła początkowo może wydawać się nieco zagmatwana, ponieważ autor czasem zmienia perspektywę narracyjną oraz przeskakuje pomiędzy różnymi momentami na osi czasu. Warto jednak pochwalić sposób, w jaki poszczególne historie zaczynają się ze sobą splatać - wydarzenia z jednego rozdziału odbijają się echem w kolejnym, co świetnie buduje realizm i spójność świata przedstawionego. Zazwyczaj nie przepadam za motywem podróży w czasie, ale podobnie jak w „Zanim wystygnie kawa”, także tutaj został on przedstawiony w bardzo przemyślany sposób. Co ważne, w czasie przemieszczają się jedynie listy, a sam mechanizm pozostaje na tyle tajemniczy, że obywa się bez fabularnych zgrzytów czy paradoksów. Nie jestem jednak do końca pewien, z czego to wynika, ale historie przedstawione w „Cudach za rogiem” nie wzruszyły mnie szczególnie mocno. Były zdecydowanie ciekawe i bardzo przyjemne w odbiorze, jednak nie wiem, czy zostaną ze mną na tak długo, jak niektóre inne powieści tego typu. Być może to kwestia momentu w moim życiu, w którym sięgnąłem po tę książkę. Choć miała w sobie pokrzepiające i otulające momenty, nie poruszyła mnie aż tak, jak się spodziewałem. „Cuda za rogiem” zrobiły na mnie duże wrażenie swoją wielowątkową, przeplatającą się historią, którą po prostu niezwykle satysfakcjonująco się czytało. Osobiście zabrakło mi jednak tego dodatkowego ciepła, które zostaje z czytelnikiem jeszcze długo po zamknięciu książki. Mimo wszystko trudno mi uwierzyć, by czas spędzony z tą powieścią mógł być dla kogokolwiek stracony. Ja szczególnie doceniłem jej klimat oraz tę wyjątkową iluzję codziennego życia w Japonii - kraju, który od dziecka mnie fascynuje. Mogę polecić… z drobnym zastrzeżeniem, by nie oczekiwać tutaj realizmu, z którego Higashino jest zazwyczaj znany.